Ὅσα ἐμπόδια κι ἐὰν ἐμφανίζονται στὴν διαδρομή μας, ὅσα προβλήματα, ὅσες κακοτοπιές, ἐμεῖς ἔχουμε ἱερὰ ὑποχρέωσιν νὰ ἐξακολουθοῦμε τὴν πορεία μας, γιὰ τὴν ὁποίαν ἔχουμε δεσμευθεῖ, οὔτως ἤ ἄλλως. Ὁ σκοπός μας, ἡ προσωπική μας στόχευσις δῆλα δή, ἡ ὑλοποίησις τοῦ σκοποῦ καὶ τοῦ ὀνείρου μας, ΔΕΝ πρέπει νὰ ἀλλάξῃ κατευθύνσεις ἤ νὰ ἀνακόπτεται, ἐπεὶ δὴ διάφοροι παράγοντες δημιουργοῦν δυσκολίες. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Πῶς νά ζυγίσῃς τόν ἔρωτα;;;
Ὅταν ἐρωτευόμαστε κάποιον τότε ἀρχίζει ἡ αἰωνιότητα…
Δὲν βλέπουμε μπροστά μας…
Εἴμαστε σὰν τυφλοί, σὰν ὑπνωτισμένοι καὶ δὲν νοιώθουμε παρὰ μόνον μιὰ ἐπιθυμία: νὰ ἤμαστε μαζύ, ἀλλὰ καὶ ἔναν φόβο, μήπως ὁ ἄλλος φύγῃ καὶ τὸν χάσουμε. Συνέχεια
Καλὸν μῆνα Νοέμβριο νὰ ἔχουμε!!!
Δύσκολος μῆνας… Φθινοπωρινὸς μέν, ἀλλὰ στὴν οὐσία …χειμωνιάτικος… Παγωμένος… Θλιβερός… Μὰ ἀναγκαῖος.
Ἐὰν ΔΕΝ εἴχαμε τοὺς φθινοπωρινοὺς μῆνες, ΔΕΝ θὰ βιώναμε τὸν χειμώνα καὶ ΔΕΝ θὰ μποροῦσε ἡ Γῆ μας νὰ ἀναγεννηθῇ καὶ νὰ ἐπανεμφανισθῇ μὲ τὴν Ἄνοιξιν ἡ ἀναγέννησις τοῦ κάθε ζῶνος ὀργανισμοῦ!
Ἐὰν ΔΕΝ εἴχαμε τὸ ἡμίφως τοῦ φθινοπώρου καὶ τὸ σκοτάδι τοῦ χειμῶνος, ΔΕΝ θὰ μπορούσαμε νὰ ἐκτιμήσουμε τὸ Φῶς τῆς Ἀνοίξεως καὶ τοῦ Θέρους.
Ἐὰν ΔΕΝ περνούσαμε μέσα ἀπὸ τὴν παγωνιὰ καὶ τὸ κρύο, ΔΕΝ θὰ μπορούσαμε νὰ ἀπολαύσουμε καὶ νὰ ἐκτιμήσουμε τὴν ὀμορφιά, τὴν ζέστη καὶ τὴν καθαρότητα τοῦ Φωτός. Συνέχεια
Ἕνας (μικρός) στόχος τὴν φορά.
Ἕνα βῆμα τὴν φορά.
Ὅλη ἡ ζωή μας, ἀπὸ παιδιὰ ἀκόμη, ἀποτελεῖται ἀπὸ πολλὰ μικρὰ βήματα.
Κάθε βῆμα κάπου μᾶς ὁδηγεῖ.
Ἄλλοτε αὐτὸ συμβαίνει συνειδητῶς κι ἄλλοτε ὄχι.
Καὶ στὶς περισσότερες φορὲς ΔΕΝ συμβαίνει συνειδητῶς. Συνέχεια
Ἐὰν ὑπάρχῃ φλόγα, μοιράσου την…!!!
Ἡ αἴσθησις, κάποιες φορές, ποὺ μᾶς «κατακαίει» εἶναι τὸ ὅ,τι μέσα μας, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ὅποιες σκέψεις, μία ἄσβεστος φλόγα μᾶς κρατᾶ ἀναστατωμένους, μὰ τελικῶς, ἐφ΄ ὅσον δὲν ἐκφράζεται, παραμένοντας κρυφή, μᾶς σιγοκαίει καὶ μᾶς ἐξαντλεῖ…
Μία φλόγα ποὺ ἐὰν τῆς ἐπιτρέψουμε νὰ ἐκφρασθῇ ἴσως νὰ αἰσθανθοῦμε ἤ θεοὶ ἤ …εἶδος πρὸς ἐξαφάνισιν.
Μὰ δὲν μᾶς πρέπει…
Ἡ ὁποία φλόγα ποὺ μέσα μας κρύβεται, πρέπει νὰ εὕρῃ τρόπο νὰ ἐξωτερικευθῇ καὶ νὰ ἐκφρασθῇ!!! Συνέχεια
Ἐπιμένοντας.
Ἡ μεγάλη διαφορὰ ποὺ ἔχει ὁ ἐπιτυχημένος ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν ἀποτυχημένο, εἶναι στὴν ἐπιμονή.
Οὐσιαστικῶς ἡ δέσμευσίς μας, σὲ ἕναν στόχο, ὁποιονδήποτε, μαρτυρᾶ τὸ ἐὰν πράγματι θέλουμε, ἤ ὄχι, νὰ ὑλοποιήσουμε αὐτὸν τὸν στόχο.
Καὶ εἶναι γεγονὸς πὼς αὐτοὶ ποὺ ἐπιτυγχάνουν τοὺς στόχους τους, ὁπλίζονται μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐπιμονή! Συνέχεια