Ἕνα  βῆμα τὴν φορά.
Ὅλη ἡ ζωή μας, ἀπὸ παιδιὰ ἀκόμη, ἀποτελεῖται ἀπὸ πολλὰ μικρὰ βήματα.
Κάθε βῆμα κάπου μᾶς ὁδηγεῖ.
Ἄλλοτε αὐτὸ συμβαίνει συνειδητῶς κι ἄλλοτε ὄχι.
Καὶ στὶς περισσότερες φορὲς ΔΕΝ συμβαίνει συνειδητῶς. Συνέχεια →

Ἡ αἴσθησις, κάποιες φορές, ποὺ μᾶς «κατακαίει» εἶναι τὸ ὅ,τι μέσα μας, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ὅποιες σκέψεις, μία ἄσβεστος φλόγα μᾶς κρατᾶ ἀναστατωμένους, μὰ τελικῶς, ἐφ΄ ὅσον δὲν ἐκφράζεται, παραμένοντας κρυφή, μᾶς σιγοκαίει καὶ μᾶς ἐξαντλεῖ…
Μία φλόγα ποὺ ἐὰν τῆς ἐπιτρέψουμε νὰ ἐκφρασθῇ ἴσως νὰ αἰσθανθοῦμε ἤ θεοὶ ἤ …εἶδος πρὸς ἐξαφάνισιν.
Μὰ δὲν μᾶς πρέπει…

Ἡ ὁποία φλόγα ποὺ μέσα μας κρύβεται, πρέπει νὰ εὕρῃ τρόπο νὰ ἐξωτερικευθῇ καὶ νὰ ἐκφρασθῇ!!! Συνέχεια →

Ἡ μεγάλη διαφορὰ ποὺ ἔχει ὁ ἐπιτυχημένος ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν ἀποτυχημένο, εἶναι στὴν ἐπιμονή.

Οὐσιαστικῶς ἡ δέσμευσίς μας, σὲ ἕναν στόχο, ὁποιονδήποτε, μαρτυρᾶ τὸ ἐὰν πράγματι θέλουμε, ἤ ὄχι, νὰ ὑλοποιήσουμε αὐτὸν τὸν στόχο.
Καὶ εἶναι γεγονὸς πὼς αὐτοὶ ποὺ ἐπιτυγχάνουν τοὺς στόχους τους, ὁπλίζονται μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐπιμονή! Συνέχεια →

Κάποιος τοῦ εἶπε πὼς αὐτὸ δὲν γίνεται.
Ἐκεῖνος ἀπήντησέ ὅτι μπορεῖ νὰ μὴν γίνεται, ἀλλὰ  δὲν θὰ τὸ δεχθῆ ἐὰν δὲν προσπαθήσῃ νὰ τὸ κάνῃ.
Στρώθηκε στὴν δουλειά, μὲ ἕνα πλατὺ χαμόγελο στὸ πρόσωπό του. Ἄ καὶ δὲν ἤξερε τὶ θὰ γίνη, ξεκίνησε προσπαθῶντας νὰ κάνῃ αὐτὸ ποὺ δὲν γίνεται.  Κάποιοι τὸν κορόιδεψαν… «Ποτέ σου δὲν θὰ τὸ κάνῃς», τοῦ εἶπαν. Τοὐλάχιστον μέχρι τώρα κανεὶς δὲν τὰ κατάφερε. Συνέχεια →

Πόσα χρόνια…
Πόσες γενεές…
Κι ὅμως ἀκόμη στὰ αὐτιά μας ἀντηχοῦν οἱ σάλπιγγες τοῦ πολέμου…
Οἱ μάχες σὰν νὰ μὴν ἔπαψαν ποτὲ κι ἀχός τους, ἰδίως κάτι τέτοιες ἡμέρες, φθάνει στὰ αὐτιά μας καὶ μᾶς ἀναστατώνει… Συνέχεια →