Ζοῦμε πιό εὐτυχισμένοι ὅταν δέν ἔχουμε συνείδησιν τῆς τραγικότητός μας;

Ἄς ξεκινήσουμε μὲ τὶς σκέψεις τοῦ Δημήτρη.

Ὁ Δημήτρης διαφωνεῖ, μὲ τὸν παραπάνω τίτλο, καὶ δικαίως, διότι ὁ ἴδιος ἔχει καὶ συναίσθησι καὶ συνείδησι τῆς τραγικότητός μας.
Ἀντιλαμβάνεται πολλὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἀντιληφθοῦμε οἱ σκηνοθεσίες καὶ οἱ λοβοτομήσεις ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν.
Ὅμως κάποιοι, ἄγνωστον πόσοι, πράγματι εἶναι εὐτυχισμένιο ἐπεὶ δὴ δὲν ἔχουν συνείδησιν τῆς τραγικότητος τῆς ζωῆς τους… Συνέχεια

Τὸ ἐχθὲς καὶ τὸ τώρα…

Κάποτε λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος ἐθαύμαζε τὴν Φύσιν, διότι ἠσθάνετο τμῆμα της… Κομμάτι της…
Κάποτε… ἐχθές… Πολὺ παλαιά…
Μετὰ ὅμως ἦλθε τὸ ῥοῦχο, ὁ φθόνος, ὁ σκοταδισμὸς καὶ τὸ ψεῦδος…
Ἦλθε τὸ δῆθεν… καὶ μαζύ του ἡ ἀνάγκη νὰ καλυφθοῦν ὅλες οἱ βρωμιές καὶ οἱ ὑποκρισίες… Συνέχεια

Ἡ πιὸ ἀγαπημένη μου ἱστορία.

 

΄Εκτωρ, Πάρις, Ελένη, Pierre Coude François Delorme (1783-1859)

Γιὰ πολλοὺς λόγους, παράδειγμα ἂς συγκρίνουμε τὴν μεταχείριση τῆς Ἑλένης στὸ ἔπος τοῦ Ὁμήρου μὲ αὐτὴν τῆς Ἄννα Καρένινα στὴν ἱστορία τοῦ Τολστόι.
Δύο ἀντίθετοι κόσμοι, ποὺ διαφέρουν ἀσύλληπτα στὸ πῶς βλέπουν τὴν γυναῖκα. Συνέχεια

Ἡ ἀγάπη θέλει χῶρο γιὰ νὰ φιλοξενηθῇ…

 Κάποιοι ἄνθρωποι ἔχουν γεμίσει τὴν καρδιά τους μὲ τόσα ἀρνητικὰ συναισθήματα, φόβους, δυσαρέσκειες ἀπὸ τὸ παρελθόν, τραυματικὲς ἐμπειρίες, ποὺ ὅταν ἀνοίξουν τὴν πόρτα στὴν ἀγάπη, δὲν ὑπάρχει χῶρος γιὰ νὰ φιλοξενηθεῖ.

Ὁ θυμός, ἡ μνησικακία  καὶ οἱ φόβοι, ἐνῶ εἶναι ἀρνητικὰ καὶ ἀνεπιθύμητα συναισθήματα, κατέχουν Συνέχεια

Ἀγώνας γιά τό καλλίτερο ἤ συμβιβασμός στό χειρότερο;

Εἶναι μεγάλη ἡ ἀγωνία ὅλων μας, καθημερινῶς, ποὺ τελικῶς καταντᾶ κλαυσίγελως, πρὸ κειμένου νὰ ὑπερασπισθοῦμε αὐτὸ ποὺ ἔως προσφάτως θεωρούσαμε ὡς κεκτημένον μας..
Ὁ κάθε ἀγών, ἡ κάθε ἀντίδρασις, συμβαίνει κατόπιν ἑορτῆς, κι ὄχι πρὸ αὐτῆς.
Οὐσιαστικῶς συμβαίνει γιὰ τὴν διατήρησι τῶν ὑπαρχουσῶν ἐπιπέδων διαβιώσεως κι ὄχι γιὰ τὴν διεκδίκησιν ἀνωτέρου ἐπιπέδου διαβιώσεως, ποὺ θὰ ἐγγίζῃ τὰ ὅρια τῆς ἀξιοπρεποῦς ζωῆς. Συνέχεια

Κάθε περίοδος τῆς ζωῆς μας ἔχει διαφορετικὲς προτεραιότητες.

Κάθε περίοδος τῆς ζωῆς μας ἔχει διαφορετικὲς προτεραιότητες. Ἕνα ἀπὸ τὰ κυριότερα μελήματά μας εἶναι νὰ μποροῦμε νὰ ξέρουμε αὐτά ποὺ εἶναι σημαντικὰ γιὰ ἐμᾶς σὲ κάθε περίοδο, νὰ τοὺς δίδουμε ἐνέργεια, ἀλλὰ ταὐτόχρονα νὰ διατηροῦμε τὴν ἰσοῤῥοπία μας, χωρὶς νὰ χάνουμε τὸ βῆμα μας ἤ νὰ βάζουμε τὴν ζωὴ στὴν ἀναμονή.

Κάποια παιδιὰ αὐτὸ τὸν καιρὸ διαβάζουν γιὰ νὰ μποῦν στὸ Πανεπιστήμιο Συνέχεια