Ἐπεὶ δὴ αὐτὸ ποὺ ζοῦμε, ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια, δὲν εἶναι κρίσις ἀλλὰ παράκρουσις, καλὸ θὰ ἦταν νὰ βάζουμε κάποια πράγματα σιγὰ σιγὰ στὶς σωστές τους θέσεις.
Γιὰ παράδειγμα, καλὸ εἶναι νὰ ἀποφασίσουμε ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ πὼς αὐτὸ ποὺ εἴχαμε, ὡς κοινωνικὸν ἐπίπεδον, πάει, τὸ ἐχάσαμε. Ἔήξε!!! Δὲν θὰ τὸ ξανὰ εὕρουμε, ὅσο κι ἐὰν ἐλπίζουμε, προσευχόμεθα, τάζουμε, σκύβουμε, παρακαλοῦμε, ἀγκομαχοῦμε…
Ἐπίσης, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἀποδεκτοῦμε ταχύτατα τὴν νέα πραγματικότητά μας, διότι ὅσο ἀργότερα θὰ τὸ πράξουμε, τόσο ταχύτερα θὰ …χαθοῦμε. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, θὰ μᾶς συνυπολογίσουν, στὶς «παράπλευρες ἀπώλειες». Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ὑποταγή καί παραίτησις;
Πάντα ἤμουν αἰσιόδοξος σὰν ἄνθρωπος. Καὶ πάντα, ἀνεξαρτήτως τῶν δυσκολιῶν, τὰ κατάφερνα.
Ὄχι εὔκολα, ἀλλὰ τὰ κατάφερνα. Κι ἐκεῖ πιστεύω πὼς εἶναι τὸ κλειδὶ γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀποφύγουμε τὴν παραίτησι.
Ἡ πίστις στὸ ὅ,τι δικαιούμεθα καὶ ἀξίζουμε νὰ τὰ καταφέρουμε. Ἐὰν δὲν τὸ πιστεύσουμε πρῶτοι ἐμεῖς, ἁπλῶς δὲν θὰ συμβῇ.
Διότι τὰ πάντα, ἀπὸ τὸ μικρότερο ἔως τὸ μεγαλύτερο, εἶναι «συνδεδεμένα» μὲ «ἀόρατες κλωστές».
Ἐὰν λοιπὸν ἐγὼ ἀποκοπῶ ἀπὸ αὐτὲς τὶς «ἀόρατες κλωστές» εἶναι πάρα πολὺ εὔκολο στὸ ἐπόμενον βῆμα νὰ χαθῶ… Συνέχεια
Ζοῦμε πιό εὐτυχισμένοι ὅταν δέν ἔχουμε συνείδησιν τῆς τραγικότητός μας;
Ἄς ξεκινήσουμε μὲ τὶς σκέψεις τοῦ Δημήτρη.
Ὁ Δημήτρης διαφωνεῖ, μὲ τὸν παραπάνω τίτλο, καὶ δικαίως, διότι ὁ ἴδιος ἔχει καὶ συναίσθησι καὶ συνείδησι τῆς τραγικότητός μας.
Ἀντιλαμβάνεται πολλὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἀντιληφθοῦμε οἱ σκηνοθεσίες καὶ οἱ λοβοτομήσεις ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν.
Ὅμως κάποιοι, ἄγνωστον πόσοι, πράγματι εἶναι εὐτυχισμένιο ἐπεὶ δὴ δὲν ἔχουν συνείδησιν τῆς τραγικότητος τῆς ζωῆς τους… Συνέχεια
Τὸ ἐχθὲς καὶ τὸ τώρα…
Κάποτε λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος ἐθαύμαζε τὴν Φύσιν, διότι ἠσθάνετο τμῆμα της… Κομμάτι της…
Κάποτε… ἐχθές… Πολὺ παλαιά…
Μετὰ ὅμως ἦλθε τὸ ῥοῦχο, ὁ φθόνος, ὁ σκοταδισμὸς καὶ τὸ ψεῦδος…
Ἦλθε τὸ δῆθεν… καὶ μαζύ του ἡ ἀνάγκη νὰ καλυφθοῦν ὅλες οἱ βρωμιές καὶ οἱ ὑποκρισίες… Συνέχεια
Ἡ πιὸ ἀγαπημένη μου ἱστορία.
΄Εκτωρ, Πάρις, Ελένη, Pierre Coude François Delorme (1783-1859)
Γιὰ πολλοὺς λόγους, παράδειγμα ἂς συγκρίνουμε τὴν μεταχείριση τῆς Ἑλένης στὸ ἔπος τοῦ Ὁμήρου μὲ αὐτὴν τῆς Ἄννα Καρένινα στὴν ἱστορία τοῦ Τολστόι.
Δύο ἀντίθετοι κόσμοι, ποὺ διαφέρουν ἀσύλληπτα στὸ πῶς βλέπουν τὴν γυναῖκα. Συνέχεια
Ἡ ἀγάπη θέλει χῶρο γιὰ νὰ φιλοξενηθῇ…
Κάποιοι ἄνθρωποι ἔχουν γεμίσει τὴν καρδιά τους μὲ τόσα ἀρνητικὰ συναισθήματα, φόβους, δυσαρέσκειες ἀπὸ τὸ παρελθόν, τραυματικὲς ἐμπειρίες, ποὺ ὅταν ἀνοίξουν τὴν πόρτα στὴν ἀγάπη, δὲν ὑπάρχει χῶρος γιὰ νὰ φιλοξενηθεῖ.
Ὁ θυμός, ἡ μνησικακία καὶ οἱ φόβοι, ἐνῶ εἶναι ἀρνητικὰ καὶ ἀνεπιθύμητα συναισθήματα, κατέχουν Συνέχεια