Ἔχεις πολλὰ ἀκόμη νὰ γευθῇς, νὰ μοιρασθῇς καὶ νὰ δώσῃς…
Μὴ βιάζεσαι νὰ φύγῃς… Δὲν εἶναι ὅλα σκοτάδι… Δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ὅλα σκοτάδι…
Τὸ σκοτάδι εἶναι μόνον ἀπουσία φωτός… Μπορεῖς μόνον νὰ ἀνοίξῃς ἕνα παράθυρο…
Μὴ βιάζεσαι νὰ φύγῃς… Στὴν ὥρα του ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Εἶσαι ὅλα ὅσα ἔχεις…
Ὅλοι μας ἔχουμε ἐπιθυμίες καὶ αἰτήματα ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς πιστεύει ὅτι ὁ δικός του τρόπος, γιὰ νὰ γίνουν τὰ πράγματα, εἶναι ὁ καλλίτερος. Ἀνύπανδρος ἤ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἤ χωρὶς παιδιά, κάθε ἡμέρα ὁ κάθε ἄνθρωπος κάνει τοὐλάχιστον ἕναν συμβιβασμό. Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι. Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοί, ποὺ εἶναι αὐτοί, τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ γνῶσις ἐκ τῶν προτέρων καὶ ἔτσι γνωρίζουμε ἀκριβῶς γιατὶ ὑποκύπτουμε. Συνέχεια
Διάλεξις γιὰ τὸν ὀμφαλὸ τῆς Γῆς στοὺς Δελφούς.
Πρόσκληση σε διάλεξη για τους Δελφούς – Διάζωμα και Megaron Plus
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
26 Νοεμβρίου 2013
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι, στο πλαίσιο της συνεργασίας που έχει αναπτύξει το σωματείο «ΔΙΑΖΩΜΑ» με το Megaron Plus και αφορά στη διοργάνωση διαλέξεων για σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, θα δοθεί διάλεξη από δύο διακεκριμένους επιστήμονες για τους «ΔΕΛΦΟΥΣ» την Τρίτη 03 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 7 μ.μ. στην Αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος» του Μεγάρου Μουσικής.
Κατά τη διάρκεια της διάλεξης θα μιλήσουν οι κ.κ.: Συνέχεια
Τὰ ἐμπόδια πρέπει νὰ μεταμορφώνονται σὲ προωθητῆρες.
Κάθε φορὰ ποὺ στὸ παρελθὸν ἔπεφτα ἐπάνω σὲ κάποιο ἐμπόδιο, συνήθως, «κολλοῦσα» ἐκεῖ, ἔως νὰ τὸ ξεπεράσω.
Μοῦ πῆρε πολὺ χρόνο, κόπο, πόνο γιὰ νὰ ἀντιληφθῶ πὼς τὰ ἐμπόδια εἶναι οἱ πραγματικοί μου σωτῆρες. Πὼς δίχως τους δὲν θὰ μποροῦσα ΠΟΤΕ νὰ βγῶ ἀπὸ τέλματα καὶ κολλήματα, ποὺ γενεὲς ἐπὶ γενεῶν μοῦ κληροδότησαν. Κι ἐπεὶ δὴ αὐτὸ τὸ «ταξείδι» εἶναι διαρκές, κάθε φορὰ ποὺ ἐμφανίζεται τὸ ἐμπόδιο, γνωρίζω πλέον πὼς κάτι ἐγὼ ἔχω νὰ μάθω κι ὄχι κάτι νὰ κάνω. Συνέχεια
Τὸ πέρας τῆς διαδρομῆς εἶναι δικό μας σενάριο.
Τὸ νὰ ἀναμένουμε ἔτσι, παθητικῶς, τὸ ποιὲς ἀνατροπὲς στὴν ζωή μας θὰ φέρουν οἱ ἀποφάσεις τῶν ἄλλων, εἶναι μία στάσις ἀπολύτως ἡττημένου ἀνθρώπου.
Ὁ ζωντανός, ὁ νικητής, δὲν περιμένει ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν κάτι καλὸ ἤ κακὸ γιὰ τὴν ζωή του. Ἐξακολουθεῖ σὰν νὰ μὴν ὑπάρχουν.
Συμπεριφέρεται, παρὰ τὶς ὅποιες κακοτοπιές, ὡς νικητής… Τὶς ἀντιμετωπίζει ὄρθιος, δίχως νὰ αἰσθάνεται φόβο…
Καὶ συνεχίζει, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐμποδίων…
Ἄλλως τέ, πάντα γνωρίζει τὸ ποῦ θὰ φθάσῃ… Συνέχεια
Τὰ παιδιὰ χρειάζονται παραδείγματα κι ὄχι κριτικές.
Ὅλοι μας ἀγωνιοῦμε γιὰ τὰ παιδιὰ μας καὶ θέλουμε νὰ κάνουμε τὸ καλύτερο γι΄ αὐτά. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι τὰ παιδιά μας δὲν ἀκοῦν αὐτά ποὺ τοὺς λέμε, δὲν μαθαίνουν ἀπὸ αὐτά ποὺ τοὺς λέμε, μαθαίνουν ἀπὸ αὐτά ποὺ κάνουμε. Εἴμαστε πρότυπα γι΄ αὐτά. Ἀλλά τί εἴδους πρότυπα; Πῶς μποροῦμε νά τά διδάξουμε κάτι πού ἐμεῖς δέν τό ἔχουμε μάθει;
Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιά μας νά εἶναι εὐγενικά, ὅταν δέν βλέπουν τήν εὐγένεια πουθενά;
Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιά μας νά εἶναι χαρούμενα, ὅταν ἐμεῖς εἴμαστε μονίμως στήν γκρίνια καί στήν μουρμούρα;
Πῶς μποροῦμε νά ζητᾶμε ἀπό τά παιδιὰ μας νά ἔχουν ὄνειρα, ὅταν ζοῦν τό δικό μας ναυάγιο δυνατοτήτων; Συνέχεια