α΄
Τὸ πνεῦμα μου σκοτίζεται·
ἡ γῆ ὑπὸ τὰ ποδάρια μου
γέρνει· ἀθελήτως τρέχω
ὡσὰν ἀπὸ μίαν ράχην
βουνοῦ, εἰς λαγγάδι.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἡ εὐγένεια ἴσως νὰ μὴ προσθέτῃ κάτι…
Ἀλλὰ σίγουρα ἡ ἀγένεια ἀφαιρεῖ πολλά…
Αὐτὰ ἔγραφε ἡ Γιώτα ἐχθές, καὶ εἶχε δίκαιον…
Ξέρετε ὅμως σίγουρα πὼς δὲν γίνεται νὰ εἶσαι πάντα εὐγενής…
Μπορεῖς ὅμως, ὅταν ἡ ἀνάγκη τὸ ἐπιβάλλει, νὰ κρατηθῇς… Νὰ μὴν μιλήσῃς… Ὄχι διότι δὲν ξέρεις νὰ ἀπαντήσῃς, ἀλλὰ διότι ἔτσι θὰ εἶναι καλλίτερα γιὰ ὅλους…
Πόσο κοστίζει ἕνα θαῦμα;
Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μη κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα ευρώ και 11 λεπτά. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.
Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.
– Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις ότι μιλώ με τον αδελφό μου που έχω χρόνια να τον δω.
Πῶς νά σωπάσω; (α)
Τέρμα τά ἠχεῖα!
————————————————–
Πῶς νά σωπάσω μέσα μου…
τήν ὀμορφιά τοῦ κόσμου…
Ὁ οὐρανός δικός μου…
ἡ θάλασσα στά μέτρα μου… Συνέχεια
Ἀποστᾶται λέγονται ἐκεῖνοι…
Ἐδιάβαζα λοιπὸν ἱστορία… Τὸ συνηθίζω τώρα τελευταῖα…
Ἐδιάβαζα γιὰ τὴν κάθοδο τοῦ Δερβὶς πασσᾶ τὸ 1824, στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα, καὶ γιὰ τὶς μάχες ποὺ ἐδόθησαν τότε, πρὸ κειμένου νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀκόμη μία προσπάθεια τοῦ σουλτάνου νὰ σβήσῃ τὴν ἐπανάστασι…
Μεταξὺ τῶν πολλῶν ποὺ ἔκανε ὁ Δερβὶς πασσᾶς ἦταν νὰ στείλῃ ἐπιστολὲς στοὺς ἐπανεστατημένους γκιαούρηδες, πρὸ κειμένου νὰ κάνῃ οἰκονομία δυνάμεων καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὶς συγκρούσεις.
Ξέρετε τί τοῦ ἀπήντησε ὁ ἀμόρφωτος, ἀγροῖκος καί ταπεινός Πανουργιᾶς;
Πάλεψε γιὰ ἕναν καλλίτερο ἑαυτό.
Πάλεψε γιὰ περισσότερο χρῆμα…
Πάλεψε γιὰ καλλίτερη ζωή…
Πάλεψε γιὰ νὰ ἀφήσῃς καλλίτερο κόσμο στὰ παιδιά σου…
Πάλεψε δῆλα δὴ γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν ἔξω ἀπὸ ἐσέναν…
Συνέχεια