Ἡ ἐπανάστασις Δασκαλογιάννη. Τό πρῶτο βῆμα πρός τήν ἐλευθερία

Ἕνα ιδιαιτέρως σημαντικό γεγονός της πρώιμης περιόδου  της τουρκοκρατίας στην Κρήτη ήταν η επανάσταση τουΔασκαλογιάννη, που ξέσπασε το 1770. Η επανάσταση αυτή εντάσσεται μέσα στο γενικότερο πλαίσιο των Ορλωφικών και της επιθετικής προς την οθωμανική αυτοκρατορία πολιτικής της Μ.Αικατερίνης της Ρωσίας.

Τα Σφακιά, όπου υπήρξαν το κέντρο προετοιμασίας της επανάστασης, ήταν μια ορεινή,απομακρυσμένη περιοχή από τα διοικητικά κέντρα και δεν επέτρεπε τη συχνήπαρουσία των Τούρκων εκεί. Οι Σφακιανοί πλήρωναν τους φόρους τους και έτσι δεν δέχονταν άλλες οχλήσεις από τους Τούρκους.

Επειδή η επαρχία Σφακίων βρέχεται από θάλασσα, οι κάτοικοί της βρήκαν εκεί διέξοδο. Εκμεταλλευόμενοι την επιτόπια ξυλεία ναυπηγούσαν μικρά πλοιάρια στο Μπρόσγιαλο και στο Λουτρό και Συνέχεια

Ἡττημένος εἶναι μόνον αὐτὸς ποὺ παραιτεῖται.

Στον κύκλο της φύσης δεν υπάρχει νίκη ούτε ήττα: υπάρχει κίνηση. Ο χειμώνας μάχεται να επικρατήσει, στο τέλος όμως αναγκάζεται να παραχωρήσει τη νίκη στην άνοιξη, που φέρνει μαζί της λουλούδια και χαρά.
Το καλοκαίρι θέλει να κρατήσουν οι ζεστές του μέρες για πάντα, γιατί είναι πεπεισμένο ότι η ζέστη είναι ευεργετική για τη γη. Τελικά όμως αποδέχεται την άφιξη του φθινοπώρου, που θα επιτρέψει στη γη να ξεκουραστεί.
Η γαζέλα τρώει το χορτάρι και την καταβροχθίζει το λιοντάρι. Το θέμα δεν είναι ποιος είναι ο πιο δυνατός, αλλά πώς μας δείχνει ο Θεός τον κύκλο του θανάτου και της ανάστασης.

Στον κύκλο αυτό δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, μονάχα στάδια που πρέπει να ολοκληρωθούν. Όταν το καταλάβει αυτό η καρδιά του ανθρώπου, θα απελευθερωθεί. Θα αποδέχεται χωρίς πόνο τις δύσκολες στιγμές και δε θα αφήνεται να ξεγελαστεί από τις Συνέχεια

Ἡ κρίσις τῶν γαϊδάρων!!!

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα, ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.

Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.

Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι
αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

Συνέχεια

Κάθε ἡμέρα καὶ μία εὐκαιρία…

Ἡ κάθε ἡμέρα εἶναι μία νέα εὐκαιρία γιὰ νὰ ξαναπιάσουμε τὴν ζωή μας ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Νὰ μπορέσουμε νὰ δοῦμε μὲ νέα ματιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐπέρασαν ἀλλὰ ἰδίως αὐτὰ ποὺ ἔρχονται…
Ἡ κάθε μας ἡμέρα πρέπει νὰ εἶναι μία νέα ἀρχή.
Μία ἄλλη γεύσις.
Μία ἀκόμη προσπάθεια γιὰ νὰ ἀνεβοῦμε ὑψηλότερα…
Συνέχεια

Ἄς ἐπεξεργαζόμεθα καλλίτερα τὶς εἰδήσεις ποὺ ἀναπαράγουμε.


Ναί, ἡ καταστροφὴ ἐξαπλώνεται.
Ναί, διαβιοῦμε πλέον σὲ συνθῆκες ΣΟΚ, γιὰ νὰ μὴ μποροῦμε νὰ ἀντιδράσουμε ψύχραιμα, ὡς κοινωνίες. Ὁ τρόμος μᾶς ἔχει κυριεύσει!!!
Ναί, ὑπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ἡ θέασις τῆς ἐξαθλιώσεως εἶναι κάτι ποὺ ἐπιβεβαιώνει αὐτὸ ποὺ ἤδη αἰσθανόμεθα καὶ πιστεύουμε πὼς ἰσχύει. Ἀφήσετε δὲ ποὺ μᾶς ἀκινητοποιεῖ ἀκόμη περισσότερο…
Συνέχεια

Ἡ μικρὴ κόκκινη κλώσσα.

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή κόκκινη κλώσα, που σκάλιζε το χώμα στη φάρμα που ζούσε, μέχρι που ανακάλυψε μερικούς σπόρους σιταριού. Φώναξε τότε τους γείτονές της και τους είπε:

– Αν φυτέψουμε αυτούς τους σπόρους, θα μπορέσουμε να έχουμε ψωμί να φάμε. Ποιος θα με βοηθήσει στο όργωμα και στο φύτεμα; Ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

– Όχι εγώ, είπε η αγελάδα, τέλειωσε το ωράριο μου.
– Όχι εγώ, είπε η πάπια, σήμερα έχω ημιαργία.
– Όχι εγώ, είπε το γουρούνι, έχω πάρει άδεια αιμοδοσίας.
– Όχι εγώ, είπε η χήνα, ψάχνω για δουλειά.

Συνέχεια