Μαθητὲς κατέλαβαν σχολεῖο μὲ αἲτημα νὰ ἀγορασθῇ μεγάλη σημαία καὶ νὰ γίνεται καθημερινὴ ἒπαρση!

 

Μία ἐποχὴ ποὺ ἡ βία εἶναι καθημερινὸ φαινόμενο ἀκόμα καὶ στοὺς χώρους ἑνὸς σχολείου, τὸ αἲτημα μαθητῶν σὲ σχολεῖο ὑπὸ κατάληψη, ξαφνιάζει εὐχάριστα! Βέβαια ἐπ΄οὐδενὶ μπορεῖ νὰ χαρακτηρισθῇ τὸ παρακάτω ὡς κροῦσμα βίας, ὃπως ἀναγράφεται στὴν ὀθόνη! Ἢ μήπως ὁ σεβασμὸς πρὸς τὴν σημαία χαρακτηρίζεται ὡς κροῦσμα βίας ἀπὸ τοὺς «προοδευτικοὺς»;

Συνέχεια

Ἐκ τῆς τέφρας του ἀναγεννᾶται…

Ναί, ὁ Φοίνιξ!!!
Ἐκ τῆς τέφρας του ἀναγεννᾶται…

Δὲν ξέρω τὶ στὰ κομμάτια μηχανισμὸς εἶναι αὐτός, ποὺ ἐπιτρέπει σὲ ἕνα πουλὶ νὰ ἀναγεννᾶται ἐκ τῆς τέφρας του, ἀλλὰ ἐμέναν μὲ καλύπτει ὁ μύθος!
Ἐκ τῆς τέφρας μας θὰ ἀναγεννηθοῦμε!

Ἤδη ἔχουμε ἀρχίσει καὶ βαδίζουμε μέσα στὴν φωτιά…
Καιγόμαστε!
Συνέχεια

Νέο βιβλίο τοῦ Δημήτρη Μιχαλοπούλου!

  Κατὰ τὰ ἔτη 1916-1920, κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς βενιζελικῆς παράταξης ἦταν οἱ ἐναντίον τῶν ἀντιπάλων της διώξεις στὶς ὁποῖες συστηματικῶς ἐπιδόθηκε. Οἱ διώξεις αὐτὲς ὑπῆρξαν κατὰ πολὺ βαρύτερες ἀπὸ ἐκεῖνες πού, ἀκόμη καὶ σήμερα, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουνε σὲ  περιόδους πολιτικῶν συγκρούσεων.Γιὰ τὴν ἀπίθανη βαρβαρότητα τῶν διώξεων ἐκείνων εἶχε μιλήσει ἀνοιχτὰ ὁ Θεόδωρος Πάγκαλος, σὲ κατάθεσή του, κατὰ τὸ 1928, σὲ κατάθεσή του στὴν Επιτροπὴ τοῦ νόμου 3398 τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. (Ἐξυπακούεται ὅτι αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ τεῦχος τῶν Πρακτικῶν τῆς  Βουλῆς σήμερα κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τὸ βρεῖ πουθενά.)

Τί εἶπε ὁ Θ. Πάγκαλος; Τὰ ἑξῆς:  Ποῖος δύναται σοβαρῶς νὰ ἰσχυρισθῆ ὅτι τὸ ἀπὸ τοῦ  1916 μέχρι 1ης Νοεμβρίου Συνέχεια

Ἡ διαφορὰ ἀνάμεσα στὴν ἀνάπτυξι καὶ τὴν καταστροφή!

 

Ὅταν ἕνα δάσος χάνεται ἀπὸ πυρκαϊά, τὸ λέμε καταστροφή…
Ὅταν ὅμως ἕνα δάσος χάνεται γιὰ τὸ συμφέρον τοῦ Μπόμπολα, τὸ λέμε ἀνάπτυξι

Συνέχεια

Στὴν ντόπα τὸ ῥίξαμε!!!

 

Ὅλοι μας! Μὰ ὅλοι μας!!!

Ἤμουν λοιπὸν μὲ ἕναν ἀνεψιό μου, μόλις 18 ἐτῶν, ἐχθές, καὶ συζητούσαμε γιὰ τὶς κινήσεις ποὺ θέλει, ἤ ποὺ πρέπει νὰ κάνῃ, πρὸ κειμένου νὰ μπορέσῃ νὰ εἰσέλθῃ σὲ κάποια σχολή, ποὺ στοχεύει, διότι τὸ καλοκαίρι ποὺ μᾶς πέρασε ἀπέτυχε παταγωδῶς στὶς Πανελλαδικὲς ἐξετάσεις. 
Μεταξὺ τῶν πολλῶν ποὺ μοῦ περιέγραψε, ἦταν καὶ ἡ ξεκάθαρη εἰρωνία τῶν καθηγητῶν τοῦ ἐξεταστικοῦ κέντρου, ὅταν τοὺς ἐδήλωσε πὼς διάβασε μὲν πάρα πολύ, ἀλλὰ μόνον τὰ ὅσα τὰ σχολικά του βιβλία ἐμπεριεῖχαν. Δὲν πῆγε σὲ φροντιστήριο, Συνέχεια

Τὸ αὔριο ἀνήκει σὲ αὐτοὺς ποὺ μποροῦν νὰ ὀνειρεύονται…

 Κάποια στιγμὴ ὑπήρξαμε παιδιά … κάναμε ὄνειρα καὶ μὲ Ἁγνὴ Καρδιὰ ζητούσαμε νὰ πραγματοποιηθοῦν.

Ἄλλα ἐπραγματοποιήθησαν… ἄλλα ὄχι. Σὰν παιδιὰ ὅμως εἴχαμε δύο ἀνίκητα ὅπλα:
Τὴν Ἁγνῆ Καρδιά, καί …
τὴ Δύναμι τοῦ Ὀνείρου … Συνέχεια