Στὴν σελίδα τοῦ φίλου Ἀλεξάνδρου* βρῆκα αὐτά:
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ὁ «ἐλευθερωτής» Νταβούτογλου!
Ἔφθασε ὁ μεγάλος βεζίρης καὶ πλάκωσε ἡ τουρκιά! Τὸν ΓΑΠ δὲν εἶδα στὴν παράδοσι… ἔ, συγγνώμη, στὴν ὑποδοχή! Οὖτε τὸν Δρούτσα! Οὖτε καὶ τὸν Πάγκαλο! Οὖτε τὸν Ῥαγκούση!!! Μὰ νὰ λείπουν οἱ ἀρχιτέκτονες τοῦ ἐκτρώματος; Κρίμα βρὲ… Χάσατε παράστασι!
Εἶπα κι ἐγὼ νὰ μὴ σχολιάσω, ἀλλά…. Πολύς κόσμος βρὲ παιδιά…
Καθυστερημένες ἤ ἀνύπαρκτες συνειδήσεις;
Καὶ μία κι ἔπιασα τοὺς εἰσαγγελεῖς, τὰ δικαστήρια καὶ τὶς παραιτήσεις τους… ἂς θυμηθοῦμε λίγο γιὰ ποιούς εἰσαγγελεῖς ὁμιλοῦμε.
– Ὁμιλοῦμε φυσικά γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔστειλαν στὴν φυλακή ἤ στὸ ταμεῖο κάποιους, ποὺ ἔως πρὸ τινος παρανομοῦσαν εἰς βάρος τῶν ἄλλων, τῶν κορόιδων, ποὺ δὲν παρανομούσαν.
– Κι ἔως ἐδῶ, πολύ καλά ἔκαναν. (Δὲν πιστεύω φυσικά νὰ θέλουν τὰ εὔσημα γιὰ ὅσα ἔπραξαν! Ὑποχρέωσίς τους ἦταν!)
– Συνέχεια
Ἕνας εἰσαγγελεύς καταγγέλλει. Γιατί ὄχι ὅλοι;
Ὁ εἰσαγγελεύς Ι.Σακκᾶς παρῃτήθη. Καὶ ἔκανε καὶ κάτι δηλώσεις… Μμμμμ….
«Με την παραίτηση μου εκφράζω τη διαμαρτυρία μου για όλα όσα συμβαίνουν στον τόπο. Υπάρχει ένα σύμπλεγμα λόγων, πέραν του κυκεώνα των νόμων, που η νομοθετική και η εκτελεστική εξουσία δημιούργησαν με αποτέλεσμα να μην μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη.
Ὑπάρχει κάποιος ψυχολόγος νά ἐρευνήση τό φαινόμενο;
Εὑρισκόμεθα στήν χειροτέρα περίοδο τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας ἀπό τον ἐμφύλιο καί μετά. Ἡ διαφθορά ἔχει διαβρώσει ὅλο τόν κοινωνικό ἰστό. Ἀπό τούς πολιτικούς μέχρι τόν τελευταῖο πολίτη.
Παρ΄ ὅλα αὐτά ὁ κόσμος ἔχει συνηθίσει αὐτή τήν κατάστασι καί προσπαθεῖ νά την διατηρήση. Εἶναι δύσκολο νά ἀποφασίσης νά γκρεμίσης τό σπίτι σου καί νά τό ξανακτίσης ἀπό τήν ἀρχή.
Οὔτε ψύλλος στόν κόρφο σας, ἀπό ΄δῶ καί πέρα.
Σαράντα τέσσερεις ἡμέρες ἡ προσοχή τῆς κοινῆς γνώμης ἦταν στραμμένη στούς λαθρομετανάστες ἀπεργούς πείνας τοῦ Μεγάρου Ὑπατία. Κατέλαβαν τήν Νομική μέ τήν βοήθεια τῶν ἀναρχοαριστερούληδων «αλληλέγγυων» φίλων τους καί στήν συνέχεια τά μάζεψαν καί πῆγαν στήν «Ὑπατία».
Πολλά ἐγράφησαν καί πολλά ἔγιναν. Δέν εἴχαμε ἄλλο καϋμό παρά μόνον τά προβλήματα τῶν ἀπανταχοῦ ἀναξιοπαθούντων, προσφύγων, λαθρομεταναστῶν καί εἰσβολέων.
Πολλοί περίμεναν ὅτι κάποιος ἀπεργός θά πέθαινε καί τότε, ἀρκετά εἶχαν νά δοῦν τά μάτια μας.