Μὲ τὴν δική μου ματιά.
Ὄχι μὲ τὴν λογικὴ ἀλλὰ μὲ τὸ νὰ ἀφήνομαι, νὰ κλείνῳ τὰ μάτια καὶ νὰ ὀνειρεύομαι.
Τὸ αὔριο πάντα, ὅσο κι ἐὰν δὲν θέλουμε νὰ τὸ ἀποδεχθοῦμε, εἶναι ἀποτέλεσμα καὶ συνδυασμὸς ἐπιθυμιῶν, φόβων καὶ ὀνείρων μας. Ἀναλόγως τῆς βαρύτητας ποὺ δίδουμε σὲ κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτά, θὰ μοιάζη, λιγότερο ἤ περισσότερο, μὲ αὐτὸ ποὺ πράγματι χρειαζόμεθα καὶ λαχταροῦμε. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ψευδεῖς κι ἀληθεῖς ἀπολαύσεις…
Οἱ μόνες, πραγματικά, ἀπολαύσεις, ποὺ ὁ Ἄνθρωπος, σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ πλάτη τοῦ κόσμου μας, δύναται νὰ …«αἰσθανθῇ» μὲ ὅλα του τὰ κύτταρα, εἶναι αὐτὲς γιὰ τὶς ὁποίες ἐκοπίασε βαρύτατα, ἵδρωσε κι ἐπόνεσε. Εἶναι αὐτὲς ποὺ προέχονται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἱκανοποιήσεως ἀπὸ τὴν ὁλοκλήρωσιν ἑνὸς σημαντικοῦ ἔργου καὶ οὐδέποτε αὐτὲς ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὶς κλοπές, τὶς ὑπεξαιρέσεις καὶ τὶς ὑφαρπαγὲς τῶν ἔργων ἄλλων. Συνέχεια
Τὸ πιὸ μακρυνὸ ταξείδι…
Κάποια στιγμὴ στὴν ζωή σου θὰ κάνης ἕνα ταξείδι ποὺ θὰ εἶναι τὸ πιὸ μακρυνὸ ποὺ ἔκανες ποτέ.
Εἶναι τὸ ταξείδι ποὺ θὰ κάνης ἀναζητώντας τὸν ἀληθινό σου ἑαυτό… Συνέχεια
Φῶς καὶ μόνον Φῶς…
Ἐπιτρέπουμε στὸ Φῶς, εἰδικῶς αὐτὴν τὴν ἐποχή, ποὺ εἶναι ἄφθονο, νὰ μᾶς «λούζῃ» καθημερινῶς.
Τὸ Φῶς «ἀνοίγει» τὰ μυαλά, «διευρύνει» τὴν ἀντιληπτικότητα καὶ μειώνει τὰ ἄχθη.
Ὅσο λοιπὸν τὸ Φῶς γύρω μας εἶναι ἄφθονο, ἂς φροντίζουμε διαρκῶς, ὅσο τὸ δυνατόν, νὰ τὸ ἀπολαμβάνουμε. Συνέχεια
Ἄς ἔχουμε ἐμπιστοσύνη…
Οἱ φόβοι καὶ οἱ ἀμφιβολίες μᾶς κάνουν καχύποπτους καὶ πιστεύουμε ὅτι ἂν δεν παλέψουμε γιὰ τὴν ἐπιβίωσή μας, τότε θὰ συντριβοῦμε. Ὅμως γύρω μας ὑπάρχουν κολοσσιαῖες δυνάμεις που συνεργάζονται ἁρμονικὰ μεταξύ τους, χωρὶς νὰ συγκρούονται.
Ποὺ προμηθεύουν μὲ καύσιμο ὅλο τὸ σύμπαν. Συνέχεια
Μὴ δίδῃς σημασία…
Στὰ φθηνά…
Στὰ ψεύτικα…
Στὰ …«δῆθεν»…
Σὲ ὅσα μᾶς βαραίνουν…
Σὲ ὅσα μᾶς κρατοῦν δεσμίους τῶν ψεμμάτων…
Σὲ ὅσα μᾶς ἀρνῶνται τὸν Κατὰ Φύσιν τρόπο διαβιώσεως…
Συνέχεια