Ἡ, εἰδικότερα, οἱ παντὸς εἴδους ἐργολαβίες μὲ δημόσιο χρῆμα, ὑπὲρ «ἐκλεκτῶν» καὶ διαπλεκομένων.
Χρῆμα πάντα γιὰ τοὺς ἐργολάβους. Ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν. Ἀπὸ τότε πού, ἐπὶ Περικλέους ἀκόμη, κάτι Καλλικράτες ἔκτιζαν ὅλους τοὺς ναοὺς ἀνᾲ τῇ ἠπειρωτικῇ χώρᾳ. Συνήθεια ἀπολύτως ἀποδοτικὴ γιὰ τοὺς κρατοῦντες, ποὺ ἐκτὸς τῆς ὑφαρπαγῆς τοῦ δημοσίου χρήματος, ἐπὶ πλέον ἐφέροντο κι ὡς …ἐθνοσωτῆρες, εὐεργέτες, «ἄξιοι τοῦ γένους καὶ τῆς φυλῆς ἐκπρόσωποι».
Σήμερα θὰ καταπιασθοῦμε μὲ ἕνα τέτοιο παράδειγμα.
Τὸ παράδειγμα τοῦ ἐθνικοῦ μας ὕμνου…
Αὐτοῦ τοῦ ὕμνου ποὺ ἐπελέγη ἐπὶ Τρικούπη…
Συνέχεια →