Καί τί πιστεύετε…;
Πώς ἐμένα δέν μοῦ ἀρέσει νά βλέπῳ στήν θέση τοῦ πρωθυπουργοῦ τόν Ἀλέξη, ἀντὶ τοῦ ξεφτίλα σαμαρᾶ καί τῶν ὁμοίων του;…
Δέν θέλω ἐγώ νά προκόψῃ ἡ Χώρα μου; Νά πάῃ σέ οἰκονομική ἀνάκαμψη, ἄρα καί ἐθνική κυριαρχία;;…
Δέν θέλω ἐγώ νά πάψῳ νά βλέπῳ ἀστέγους, πεινασμένους, ἀπελπισμένους καί χιλιάδες αὐτοκτονοῦντες δολοφονημένους;;…
Δέν εἶμαι Ἕλληνας ἐγώ;… δέν θέλω τό καλό τῆς Πατρῖδος μου;…
Δέν θέλω νά πάῃ κάποιος ἀπεσταλμένος μου στά εὐρωπαϊκά καθίκια καί νά τούς πετάξῃ ἔξω ἀπό τήν Ἑλλάδα;… (ἐμεῖς νὰ τοὺς πετάξουμε ἔξω!…)
Δέν θέλω νά ἀποφασίζῳ ἐγώ (διὰ τοῦ πολιτικοῦ ἐκπροσώπου μου) τί θά κόψω, τί θά δόσω, τί θά χάσω καί τί θά κερδίσω;…
Δέν θέλω νά ἐπαναδιαπραγματευθῷ τό χρέος μου πρός τρίτους καί τό δικό τους πρός ἐμέναν;… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Κι ἐνᾦ ἡ Πατρίδα ψυχοῤῥαγεῖ….
Τὸ πολιτικὸ κατεστημένο τῆς χώρας ἁλωνίζει ἐνῶ λιγοστοὶ τυχεροὶ ἐργαζόμενοι παλεύουν νὰ κρατήσουν τὴν δουλειά τους…
Δεξιοὶ ψηφοφόροι ἀπογοητευμένοι ψάχνουν τὴν τιμωρία τους ἀνάμεσα στὸ ἀποκρουστικὸ πρόσωπο τοῦ ναζισμοῦ καὶ στὴν μυρουδιὰ τῆς καμνένης σάρκας τοῦ Διστόμου… κι ἂν ἐνοχλῇ ἡ μυρουδιά, ὑπάρχει καὶ τὸ γκέτο τοῦ Κολωνακίου… ἐκεῖ ποὺ δὲν μυρίζει τίποτα… ἐκτὸς ἀπὸ φθηνὸ πατσουλί…
Συνταξιοῦχοι ἐπαιτοῦν τὴν δεδουλευμένη σύνταξή τους… Συνέχεια
Βρὲ Πᾶνε…
Πῶς πᾶς;
Πῶς πάει ἡ συγκυβέρνησις;
Πῶς πορεύεται τό ὑπουργεῖον;
Θά τήν φτιάξης τήν ΜΟΜΑ πού ἔλεγες;
Θά τίς ξεκινήσης τίς ἔρευνες γιά τίς συμβάσεις;
Θά μᾶς βγάλης ἀπό τά μνημόνια; Συνέχεια
Μία Εὐρώπη-Φρούριον;
700 ἄτομα τῆς φυλῆς ἀλ Σεϊτᾶτ ἐκτελέστηκαν στὴν ἀνατολικὴ Συρία μὲ τὸ τέλος τοῦ ἔτους, διότι ἁπλᾶ ὑπερασπίσθηκαν τὴν πατρίδα καὶ τὰ χωριά τους, ἀπό τις ὀρδὲς τῶν Ἰσλαμιστῶν, ποὺ ἔχουν συγκεντρωθεὶ ἐκεῖ, ἀπὸ κάθε σημεῖο τῆς Ἀσιάς.
Τοὺς ἔκoψαν τὰ λαρύγγια, ἔναν ἔναν, ἐπειδὴ ἦσαν ἄπιστοι.
Συνέχεια
Ἱεραρχία…
Ι Ε Ρ Α Ρ Χ Ι Α – H I E R A R C H Y«…ὃς τριτάτης ἔλαχες μοίρης βαθὺ χεῦμα θαλάσσης,
κύμασι τερπόμενος, θηρσίν θ’ ἅμα, πότνιε δαῖμον.
ἕδρανα γῆς σῴζοις καὶ νηῶν εὔδρομον ὁρμήν…»
Τελικὰ μὲ δική μας πρωτοβουλία γίναμε τὸ κακὸ παράδειγμα…
Σιγά σιγά κλείνουν ὅλες οἱ πόρτες.
Οἰκονομικές, χρηματοδοτικές, πολιτικές, διπλωματικές, χρονικὲς κλπ.
Συνέπεια τῆς ἀφροσύνης, ποὺ χαρακτήρισε τὸν δημόσιο λόγο καὶ τῆς ὑπερκινητικότητας πολιτικῶν παραγόντων, ποὺ ἐπεδίωκαν, ὡς συνήθως, μικροκομματικὰ ὀφέλῃ.