μὴ φοβᾶσθε νὰ τὸ κάνετε…
ὅλους – κάποια στιγμὴ – μᾶς ἐξηπάτησαν! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Τὰ πάντα κινῶνται ἀργά…
Tα πάντα κῖνῶνται ἀργά.
Τὰ μολυβένια σύννεφα στὸν μουντὸ οὐρανό, τὰ νερὰ στὰ ποτάμια καὶ τοὺς ποταμοβραχίονες, τὰ νοτισμένα μισοσαπισμένα φύλλα σπρωγμένα ἀπὸ τὸ φύσημα τοῦ ἀέρος, οἱ γάτες ποὺ ἰσοῤῥοποῦν σὲ μικρὲς ἐπιφάνειες, οἱ ἄνθρωποι ποὺ μὲ ἀδιάφορα βλέμματα προσπερνοῦν κυττάζοντας χωρὶς νὰ βλέπουν, οἱ ἀδέσποτοι σκύλοι περιμένοντας χωρὶς κι αὐτοὶ νὰ ξέρουν τί, τὰ αὐτοκίνητα τσαλαβουτῶντας σὲ βροχόνερα, οἱ σκέψεις μας γιὰ τὸ αὔριο πνιγμένες ἀπὸ τὸ ἄγχος του σήμερα. Συνέχεια
Ἐμεῖς πάλι θά σώσουμε τήν Εὐρώπη;
Τὴν χρεωκοπία ΔΕΝ τὴν γλυτώνουμε, κατὰ πῶς φαίνεται.
Καὶ δὲν τὸ λέω ἐγὼ φυσικά, ἀλλὰ πολλοί. Καὶ δυστυχῶς, αὐτοὶ οἱ πολλοί, εἶναι σαφῶς καλλίτεροι γνῶστες ἀπὸ ἐμέναν, τῶν θεμάτων τῆς οἰκονομίας. (Ὄχι τῶν προσθαφαιρέσεων, τῶν λογιστικῶν πράξεων καὶ τῆς ἀριθμητικῆς. Τῶν δικῶν τους οἰκονομικῶν λέμε…!!!) Συνέχεια
Ἐσύ ἄρα γέ ποῦ ἀνήκεις;
Ἀνήκω σὲ αὐτοὺς ποὺ ὀνομάζεις «ἀνοήτους» τῆς πολιτικῆς, ποὺ πιστεύουν ὅτι ἡ Ἑλλάδα ἔχει ζωὴ – μόνο – ἔξω ἀπὸ τὸ θανάσιμο σφικταγκάλιασμα τῆς Εὐρώπης… Συνέχεια
Ζήτω ἡ Ἑλλὰς καὶ …ζωὴ σὲ ἐμᾶς!
Ἑρμαφρόδιτοι πατερᾶδες ἔδωσαν τὸ σπέρμα τοὺς σὲ Πουτάνες μᾶννες…
Καὶ γέννησαν «παιδιά»…
Φυματικὲς βάγιες βύζαξαν μὲ γάλα ποὺ μύριζε πύων… καὶ αἷμα… Συνέχεια
Ἡ ἄγρια ὀμορφιά.
Κόκκινο μὲ λευκό!
Ἐνας συνδυασμός ποὺ κανέναν δὲν ἀφήνει ἀδιάφορο!
Ἂς δοῦμε τὸ «γιατί» μέσα ἀπὸ τὸν ἀποσυμβολισμό του.
Τὸ ΛΕΥΚΟ, ὡς (-μὴ ) χρῶμα, δηλώνει τὴν καθαρότητα, τὸ ἀνέγγιχτο, αὐτὸ ποὺ προσφέρεται νὰ «βαφτῇ» ἀναλόγως μὲ τὴν χρήση του. Συνέχεια