Φθονεῖς κάποιον…

«Ὁ φθόνος εἶναι συντετριμμένος θαυμασμός…»

– Søren Kierkegaard –

Φθονεῖς κάποιον ὅταν δὲν μπορῇς, ὄχι μόνον νὰ γίνῃς καλλίτερός τους καὶ νὰ τὸν ξεπεράσῃς, ἀλλὰ οὔτε κἂν νὰ πλησιάσῃς… Συνέχεια

Ἡ ἀμετανοησία εἶναι αὐτοχειρία

Kάθε ημέρα που περνάει, κάθε ώρα, ο κίνδυνος του χάους μεγαλώνει. Πριν από τρία χρόνια οι δυνατότητες να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τα εγκλήματα της κομματοκρατίας ήταν πολλές και άμεσα διαχειρίσιμες, πριν από δύο χρόνια αρκετές, πριν από ένα χρόνο ελάχιστες αλλά υπαρκτές. Σήμερα στον ορίζοντα δεν υπάρχει σημάδι ελπίδας.

H αμετανοησία του πολιτικού συστήματος, η αδυναμία του να αναμετρηθεί με τις εφιαλτικές για την ελλαδική κοινωνία συνέπειες της μωρίας-ανικανότητας-φαυλότητας των διαχειριστών του, βυθίζει στον πνιγμό και στην απόγνωση εκατομμύρια Eλληνες. Kάθε μέρα που περνάει, κάθε ώρα, επιβεβαιώνεται ο Συνέχεια

Ἐν τάξει, τὰ σώσατε τὰ καταστήματα!

 

Ἀπεφάσισαν οἱ φωστῆρες μας νὰ λειτουργοῦν τὰ καταστήματα ὅλες τὶς Κυριακὲς τοῦ ἔτους.
Φαίνεται σὰν νομοσχέδιο νὰ ἐνισχύῃ τὴν ἀνταγωνιστικότητα. Ἀλλά εἶναι πράγματι ἔτσι; Μήπως τό ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τίς Κυριακές ἀποδυναμώνει ἐν τελῶς τήν τάξι τῶν ἐλευθέρων ἐπαγγελματιῶν; Μήπως οὐσιαστικῶς τούς καθιστᾷ ἐν τελῶς ἀδυνάμους νά ἀντιμετωπίσουν τά μεγαθήρια; 

Γιατί;
Μὰ διότι ἕνας ἐλεύθερος ἐπαγγελματίας, αὐτοαπασχολούμενος, πῶς ἀκριβῶς θά καταφέρῃ νά καλύπτῃ μίαν ἀκόμη Συνέχεια

Ε.Τ. καλεῖ Βαυαρία

 

Ίσως να κάνω και λάθος. Ίσως και να είμαι «περίεργος». Ίσως, πολλά… Όμως πρωθυπουργό χώρας να επισκέπτεται επίσημα και αποκλειστικά το κρατίδιο μιας άλλης, δεν το έχω ξαναδεί. Δηλαδή, πόσες φορές κάποιος πρωθυπουργός χώρας που κάνει επίσκεψη στις ΗΠΑ, έχει επισκεφτεί μόνο την Αλαμπάμα ή το Τέξας;

Όταν κάποιος πρωθυπουργός ή πρόεδρος χώρας επισκέπτεται ΕΠΙΣΗΜΑ τις ΗΠΑ, πηγαίνει στην Ουάσιγκτον και γίνεται δεκτός από τον πρόεδρο της χώρας. Ποιος ο λόγος να πάει κάποιος πρωθυπουργός χώρας στη Φλόριντα και να γίνει δεκτός από τον εκεί κυβερνήτη;

Ακόμη και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις με τη γνωστή ιδιαιτερότητα, ο Συνέχεια

Μικρὸ παράδειγμα Θουκυδίδειας σκέψης

Γράφει ο Νίκος Τοπούζης

Το 429 π.Χ οι Θηβαίοι μαζί με τους Πελοποννήσιους πολιόρκησαν την πόλη των Πλαταιών απειλώντας με αφανισμό την ιστορική και ηρωική πόλη των Περσικών πολέμων. Στη πολιορκία αυτή κάνει ιδιαίτερη μνεία ο Θουκυδίδης και υπερθεματίζει τη πρεσβεία των Πλαταιών στους Σπαρτιάτες. Οι πολιορκημένοι υπενθύμισαν στους Λακεδαιμόνιους την ηρωική τους στάση κατά τη διάρκεια της εισβολής του Ξέρξη αλλά και τον προδοτικό ρόλο του νέου συμμάχου της Σπάρτης, δηλαδή της Θήβας. Τους υπενθύμισαν επίσης τον ιερό όρκο που είχαν δώσει ΟΛΟΙ οι Έλληνες να μετά την μάχη του 479π.Χ. να μην πειραχθεί ποτέ η πόλη τους.

Συνέχεια

Ἡ ἐκμετάλλευσις μίας οἰκογενειακῆς τραγωδίας.

Προχθές συνέβη μία οἰκογενειακή τραγωδία. Μία πολύτεκνη οἰκογένεια ἔχασε τρία παιδιά σέ μία πυρκαϊά, πιθανότατα ἀπό ξυλόσομπα.

Ἀμέσως, χωρίς νά εἶναι γνωστές λεπτομέρειες, κάποιοι ΑΛΗΤΕΣ (δημοσιοκάφροι καί κοινοί Νεοέλληνες μαλάκες) ἔσπευσαν νά σκυλεύσουν τήν τραγωδία αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων καί νά ἐκλύσουν ἐμετούς λαϊκισμοῦ, ὅτι «τά μνημόνια καί ἡ κυβέρνησις δολοφόνησαν τρία παιδάκια».
Συνέχεια