Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις

Πορευόμεθα πρὸς μίαν ἐπανάστασιν;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ θεωρῶ φυσικότατον κάτι τέτοιο. Τὸ κείμενον ἀπὸ τὴν σελίδα τῆς Προεδρικῆς Δημοκρατίας πολὺ ἐνδιαφέρον. Καὶ θὰ ἔλεγα πὼς τοποθετεῖ τὰ γεγονότα στὴν σωστή τους διάστασι. 

Κάποιες σκέψεις μόνον γιὰ κατάθεσι…

Θὰ ἦταν πράγματι εὐχῆς ἔργον νὰ βγοῦμε ὅλοι στοὺς δρόμους καὶ πολὺ εὔκολα (διότι εἶναι πράγματι πολὺ εὔκολο κάτι τέτοιο) νὰ ἀνατρέψουμε τὸ καθεστῶς. Οὐσιαστικῶς ὅλα τὰ καθεστῶτα αὐτοῦ τοῦ εἴδους ποὺ μᾶς  ἔχουν στερήσει ἀκόμη καὶ τὸν στοιχειώδη τρόπο σκέψεως. Ὅπως κι ἐὰν ὀνομάζονται, ὅ,τι χρῶμα κομματικῆς ταὐτότητος κι ἐὰν ἔχουν φορέσῃ. 

Συνέχεια →

Ἡ ἀπάντησις Καζάκη στὸ ὑβρεολόγιον!

ἀπὸ τὸν/τὴν

18

Ἡ ἀπάντησις Καζάκη στὸ ὑβρεολόγιον!Μία μακροσκελὴς ἀπάντησις, ποὺ τοποθετεῖ πολλὰ πράγματα στὴν θέσι τους ἀλλὰ ταὐτοχρόνως δημιουργεῖ περισσότερες ἀπορίες. 

Γιατί ὁ Καζάκης καὶ οἱ λοιπὲς «δημοκρατικὲς» δυνάμεις παρέμειναν σὲ κάτι ποὺ ἐξ ἀρχῇς ξεκαθάρισε τὶς προθέσεις του; Γιατί μπῆκαν σὲ ἕνα ξεκάθαρα καπελωμένο πολιτικὸ παιχνίδι; Τί προσπαθοῦσαν νὰ πράξουν; Νὰ «καπελώσουν» τοὺς καπελωτές; Νὰ τοὺς ξεσκεπάσουν; Νὰ τοὺς ἀπομονώσουν; Κι ὅταν εἶδαν πὼς δὲν ξεκολλοῦν μὲ τίποτα ἀπὸ τὰ κέντρα λήψεων ἀποφάσεως τῆς Σπίθας, γιατί δὲν παρῃτήθησαν ὁμαδικῶς; Γιατί Συνέχεια →

Τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ο καθένας βλέπει πάνω από την πατρίδα μας τον ήλιο της δικαιοσύνης. Πόσοι όμως πιστεύουν ότι υπάρχει η δικαιοσύνη για μας; Ζούμε με τις ημερομηνίες του παρελθόντος: 1918, 1922, 1923, 1940, 1944, 1955, 1964, 1974 και περιμένουμε αθώα τις επόμενες. Μερικοί, βέβαια, πιστεύουν στην ελπίδα, αλλά όχι για εμάς.
Γι’ αυτόν τον λόγο, φοβούνται το μέλλον και θέλουν να ζήσουν μόνο μέσα στο παρόν, ακόμα και αν είναι ανούσιο από μόνο του. Ο ελληνισμός μπορεί να γεννήθηκε μέσα σ’ έναν τάφο. Αυτό δεν σημαίνει ότι πέθανε. Η ύπαρξή του έχει επηρεάσει Συνέχεια →

Εὐχαριστῶ τὸν Ἑλληνικὸ λαό!

ἀπὸ τὸν/τὴν

5

Μϊα θαυμασία ἐπιστολὴ ἀπὸ τὴν Simone Le Baron πρὸς …ὅλους τοὺς Ἕλληνες. Ἡ ἐπιστολή της ἐστάλη πρὸς τὸν φίλο της Γιῶργο καὶ ἀναδημοσιεύθηκε ἀπὸ τὸν Βισάλτη. Ἐγὼ σᾶς τὴν παρουσιάζω μὲ ὅλες μου τὶς εὐχαριστίες γιὰ τὸν τρυφερὸ τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ἔχει ἀγκαλιάσει τοὺς Ἕλληνες!

Φιλονόη.

Αγαπητέ Γιώργο, φιλε μου,

Σου στέλνω αυτό το κείμενο που έγραψα σαν πασχαλινό δώρο στον Συνέχεια →

Καλὴν ἐπ-Ἀνάστασιν Ἕλληνες!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἡμέρες ποὺ εἶναι, εἶπα νὰ κάνω μίαν εὐχὴ σὲ ὅσους ἑορτάζουν. Ἡ εὐχὴ μου; Ὁ τίτλος. Τὸ μοιράστηκε μαζύ μου ἕνας φίλος πρὸ ἑνὸς ἔτους. Ἦταν καλὴ εὐχή. Σὲ λάθος στιγμὴ ὅμως…

Τί ζοῦμε; Καὶ πῶς ζοῦμε; Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι γύρω μας εἶναι σχεδὸν μουδιασμένοι. Κρυμμένοι μέσα στοὺς ἑαυτοὺς τους, ἀναζητοῦν ἀπὸ τοὺς ἄλλους, τοὺς ὅποιους ἄλλους, νὰ κάνουν κάτι. Ὁ,τιδήποτε! Νὰ φωνάξουν, νὰ γιουχάρουν, νὰ φτύσουν, νὰ πετάξουν παπούτσια, γιαούρτια, καφέδες, τομᾶτες καὶ κολοκυθάκια. Τώρα τελευταῖα καὶ πρᾶσα! Κάτι τέλος πάντων νὰ κάνουν οἱ ἄλλοι! 

Συνέχεια →

Οἱ δύο δικτατορίες

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

 Στά τελευταῖα 45 χρόνια ὁ Ἑλληνικός λαός ἔζησε δύο δικτατορίες, ἡ μία τῶν ὅπλων καί ἡ ἄλλη ἡ περιβόητη κοινοβουλευτική «δημοκρατία». Οἱ Ἀπριλιανοί σέ λίγα χρόνια κατόρθωσαν καί ἔκαναν τήν δραχμή τό ἰσχυρότερο νόμισμα τοῦ κόσμου. Εἶχαν μετατρέψει τήν ἱερή Ἑλλάδα μας σέ ἕνα ἀπέραντο ἐργοτάξιο μέ μηδέν ἀνεργία. Ὁ Συνέχεια →