Σκυλιά που γαυγίζουν και δεν δαγκώνουν! Μας τρομοκρατούν, μας κτυπούν, μας πήραν το φαΐ από το στόμα, μας περιόρισαν τις ελευθερίες, καταρράκωσαν την αξιοπρέπειά μας, ζουν εις βάρος μας και ξεπουλάνε την χώρα. Γελάνε εις βάρος μας οι συ-μωροί γλεντώντας τα λεφτά που μας έκλεψαν!
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Ζωντανὸς καὶ γραικύλος.
Η ντροπή έφτιαξε τις βαλίτσες της και μετανάστευσε. Έμεινε πίσω το σαρκίο σου που είναι άδειο από ψυχή, από τόλμη και απλή λογική. Το μόνο σου μέλημα είναι πώς θα την “βγάλεις” το χειμώνα που πλησιάζει και δεν έχεις ούτε στο ελάχιστο τα κότσια του μυρμηγκιού να κουβαλήσεις μόνος σου το βιος σου το δουλεμένο. Τα θέλεις έτοιμα, γελοίε υπάνθρωπε, που σε έβαλε η τύχη- και μόνο αυτή – να γεννηθείς και να μείνεις σε αυτό τον τόπο. Επιμένεις να θέλεις να λέγεσαι ραγιάς και τελευταία έχεις εξελίξει το είδος σου: Και ραγιάς και γραικύλος αφού γουστάρεις μέχρι υστερίας το κουλό σου πόδι να πατάει στην Ευρώπη. «Μὲ λένε Ῥίζο κι ὅπως θέλω τὰ γυρίζω…»
Μὲ λένε Ῥίζο κι ὅπως θέλω τὰ γυρίζω…, λέει μία παροιμία μας.
Ἀπολαύσετε στὸ 1:55 λεπτὸ τὸν ἴδιο ἄνθρωπο, ποὺ σήμερα ἀποκαλεῖ τὴν ΕΡΤ σπάταλο καὶ ἀδιαφανή, πῶς λίγο καιρὸ πρὶν δὲν ἤθελε νὰ ἀκούῃ γιὰ κλείσιμο τῆς ΕΡΤ, καὶ τὴν ἔβγαζε καὶ πλεονασματική.
Τί πίνουν καί δέν μᾶς δίδουν; Συνέχεια
Στὴν Σμύρνη ἔγινε «Συνωστισμὸς» καὶ στὸν Πόντο «Διαπληκτισμός»…
Ἔτσι ἐσχολίασε ὁ φίλος Ἀλέξανδρος.
Κι ἔχει δίκαιον.
Κατὰ αὐτοὺς ποὺ ἀρνοῦνται νὰ ἀναγνωρίσουν τὶς εὐθύνες τους καὶ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν πράξεών τους, ναί, συνωστισμοί, διαπληκτισμοί, διαφωνίες… Διότι μόνον ἕνα ὄν τὸ ὁποῖον ἀνήκει στὴν κατηγορία τῶν ὑπανθρωπιδίων θὰ πορεύετο μὲ τὴν λογικὴ τοῦ «Ὅλα τὰ σφάζω, ὅλα τὰ μαχαιρώνω! Γοῦστο μου καὶ δικαίωμά μου!!! Σκασμὸς οἱ σφαγμένοι!!!»
Ἡ τηλεόρασις.
Συνοδευτικὸ σὲ ὅλες τὶς ἐντὸς σπιτιοῦ δραστηριότητες ἄλλαξε τὴν ἐμφάνισί της μέσα στὶς δεκαετίες ἀκολουθῶντας τὴν μόδα ποὺ τὴν ἤθελε λεπτή….
Ἐπέταξε ἀπὸ ἐπάνω της τὸ καθιερωμένο πετσετάκι ἀπὸ νῆμα Πεταλούδα νούμερο 30 καὶ ἐξετσιπώθηκε. Συνέχεια
Ἡ γρίπη τῶν «ἀνθρώπων».
Έχω γλιτώσει από πολλές νεοελληνικές ασθένειες. Τώρα που το σκέφτομαι στην Ελλάδα ζω από θαύμα. Λόγω του ελεύθερου επαγγέλματός μου έχω πάρει γενναίες δόσεις δημοσιοϋπαλληλικών ιών που με έφθασαν στο στάδιο δύο εγκεφαλικών επεισοδίων και αμέτρητων δερματικών παθήσεων με κύρια αιτία το άγχος. Δεν είναι μικρό πράγμα να σε έχουν στην μπούκα του κανονιού οι υπάλληλοι του κράτους από τα 25 σου χρόνια, ηλικία που αντί να έχεις το άγχος της δημιουργίας έχεις το άγχος της μαλακίας του ηλίθιου! Ο κάθε βιοπαλαιστής Έλληνας γνωρίζει τι θα πει «κλείσιμο βιβλίων», «έγκριση πολεοδομικής άδειας», «επόπτης εργασίας» κ.λπ.