Επιτέλους ήρθε το τέλος. Το μισοπνιγμένο μας κορμί βούλιαξε μια και καλή. Νιώσαμε την άμμο στις πατούσες μας και το φως μπαίνει πλέον στα μάτια μας μέσα από κυβικά αλμυρού νερού. Πολλή η αλμύρα των δακρύων μας που γέμισαν τις θάλασσες μας. Κολυμπάμε πλέον στα δάκρυα μας. Γιατί, ω Έλληνα, δάκρυσες πολύ.
Ήρθε λοιπόν η ώρα τώρα που πατάς τον πάτο της θάλασσας (το μοναδικό στέρεο έδαφος εδώ και δεκαετίες) και να μην ψάξεις καμία σανίδα σωτηρίας να σε περιμένει στην επιφάνεια. Οι σανίδες βγήκαν και αυτές στο Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Ἡ διαχρονικότης τῆς διαφθορᾶς, κατὰ Παπαδιαμάντη.
Από δημοσίευμα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στην εφημερίδα “Ακρόπολις” το έτος 1896. (Διαβάστε το κείμενο δύο φορές αφού είναι γραμμένο στην καθαρεύουσα. Συγκρατείστε λέξεις και συγκρίνατε τον πλούτο εκείνης της γλώσσας με την φτωχή καταληστευόμενη σύγχρονη “πλέρια προοδευτική (sic) δημοτικιά”!)
«…Καί τί πταίει ἡ γλαῦξ, ἡ θρηνοῦσα, ἐπί ἐρειπίων; Πταίουν οἱ πλάσαντες τὰ ἐρείπια.
Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος.
Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος.
Αὐτοὶ οἱ πολιτικοί, αὐτοὶ οἱ βουλευταί, ἐκατέστρεψαν τὸ ἔθνος, ἀνάθεμά τους.
Κάψιμο θέλουν ὅλοι τους!
Κάψιμο θέλουν ὅλοι τους!
Οἱ Ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη.
Στὴν Ἰνδία ὑπάρχουν πολλῶν «εἰδῶν ἄνθρωποι».
Ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ γεννήθηκαν ἄνθρωποι κι αὐτοὶ ποὺ γεννήθηκαν δοῦλοι. Εἶναι ταὐτότητα, ἀπολύτως ῥατσιστική, γιὰ τὰ δικά μας, «πολιτισμένα» μάτια, ἀλλὰ ὑφίσταται.
Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃς ἕναν Ἰνδὸ ποὺ γεννήθηκε δοῦλος πὼς εἶναι ἄνθρωπος. Καὶ τὸ ἀνάποδον. Δὲν γίνεται νὰ πείσῃς κάποιον ποὺ εἶναι ἄνθρωπος ὅ,τι ὁ ἄλλος δὲν εἶναι δοῦλος.
Ἀλλὰ αὐτὸ συμβαίνει στὴν Ἰνδία, ὄχι ἀλλοῦ. Τοὐλάχιστον ὄχι ἐπισήμως.
Τί κάνει ὅμως τήν μεγάλη διαφορά;
Ὁ σεβασμὸς στοὺς ῥόλους. Τοὐλάχιστον στὴν πλειοψηφία τους.
Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἄν καὶ κάποιος γεννιέται δοῦλος καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ δικαιώματα ἐλευθέρου πολίτου, παρὰ ταὔτα δὲν νομίζω νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ ἄλλοι, οἱ μὴ δοῦλοι, στὸ νὰ τοῦ φέρονται κτηνωδῶς, ἤ νὰ τὸν σκοτώνουν ἔτσι, γιατὶ δὲν εἶχαν κάτι καλλίτερο νὰ κάνουν.
Οἱ ἐθνοσωτῆρες.
Εἶχα λοιπὸν πρὸ δύο ἐτῶν γράψῃ ἕνα σημείωμα, πρὸ δύο ἐτῶν ἐπαναλαμβάνω, μὲ τίτλο:
Ὁ Ἀλφειός, ὁ Πηνειὸς καὶ ἡ κάθαρσις.
Τὸ εἶχα γράψῃ γιὰ τὸν φίλο Ἀντώνη κι ὄχι γιὰ τὸν Ἀθανάσιο, Ἄναξίμανδρο, Ἀγαθοκλῆ, Ἀνδρόνικο, Ἀνδρέα, Ἀδαμάντιο, Ἀνδριανό, Ἄγγελο, Ἀνέστη…
Τὸ διευκρινίζω τώρα, δύο χρόνια μετά, πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων.
Ὅμως ἰσχύει στὸ καθόλου!!! Δῆλα δή, κατ’ Ἀριστοτέλην (ἀπὸ Ἄλφα κι αὐτός!!!) στὸ καθ’ ὅλα!!! Στὰ πάντα, σὲ …νεοελληνικά. Ἄρα ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν Κῶτσο, τὸν Μῆτσο, τὸν Γιάννο, τὸν Τάσσο, τὸν Θάνο, τὸν Μπόμπο, τὸν Κλῶτσο, τὸν Ἰσμαῆλ, τὸν Φρίτς…
Ἄρα, ἰσχύει γιὰ κάθε νέο ἤ παλαιὸ σχῆμα, ποὺ βασίζεται στὴν λογικὴ τοῦ κομματισμοῦ, τῆς ἐξ ἀντιπροσώπων διακυβερνήσεως καὶ τοῦ κΥνοβουλευτισμοῦ.
Γιατί δέν πιστεύω πώς θά μᾶς σώσουν οἱ κάθε εἴδους κομματικοί μηχανισμοί, παλαιοί καί νέοι;
Τί μᾶς κατέστρεψε ὥς χώρα;
Συνέχεια
Θὰ ξέρω.
Όταν θα χτιστούν τα όνειρα εκ νέου πάνω σε ανόθευτα συντάγματα και πάνω σε ιερούς τάφους εγώ δεν θα είμαι εδώ. Όταν τα παιδιά θα ζωγραφίζουν κόκκινα αστέρια σε γαλάζιους ουρανούς ο δικός μου χρόνος θα έχει λήξει. Θα έχω θαφτεί και ούτε τα κόκαλά μου δε θα έχουν μείνει όταν θα πάρει στροφή απότομη αριστερά αυτή η βαλτώδης ευθεία που έχουμε κληθεί όλοι να την περπατήσουμε χωρίς παράπονο. Έζησα φτιάχνοντας όνειρα και θα φύγω έχοντάς τα νεκροσέντονο, όμως στην φωτογραφία του μελλοντικού μου τάφου θα έχω προλάβει να κολλήσω μία φωτογραφία τα χαμόγελα των αγέννητων Συνέχεια
Ποῦ δηλώνω ἐξωγήϊνος;
Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή διά του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, παροτρύνει, προκαλεί ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή μίσος, κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή…, τον γενετήσιο προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων (5.000 – 20.000) ευρώ. Συνέχεια