Χμμμ… Ἡ Τουρκία μᾶς τελειώνει;

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ξεκίνησαν τὰ ἐπεισόδια στὴν Κωνσταντινούπολι…
Τὰ εἴδαμε, τὰ ἐθαυμάσαμε, ἀνανακτήσαμε, θυμώσαμε, συμπονέσαμε, ἐξοργισθήκαμε…
Ἀλλά βρέ παιδιά, δέν εἶναι πάρα πάρα πάρα πολύ τραβηγμένο νά σηκώνεται στό πόδι,  γιά ἕνα ἐμπορικό κέντρο, μία χώρα τῶν ὀγδόντα ἑκατομμυρίων; 
Ἐδῶ σὲ ἐμᾶς ἔκοψαν μισθούς, συντάξεις, ὄνειρα, φαγητό, στέγη, δικαίωμα στὴν διαβίωσιν καὶ τόση φασαρία δὲν κάναμε. Κάτι ψιλὰ κάναμε, ἴσα γιὰ νὰ μὴ πᾷν ἄκλαπτα τὰ ὅπλα…
Κι ἐκεῖ γιά ἕνα ἐμπορικό κέντρο θά βάλουν φωτιά νά κάψουν τούς πισινούς τους;

Μὴ βιασθῇ κάποιος νὰ πεταχθῇ καὶ νὰ μοῦ πῇ πὼς ἐμεῖς εἴμαστε ψόφιοι… Ἤ μὴν βιασθῇ κάποιος νὰ πῇ πὼς ἐμᾶς μᾶς ψεκάζουν… Ἤ μὴ βιασθῇ κάποιος νὰ πῇ πὼς ἐμᾶς μᾶς ἀποκοιμίζουν σκέτο γιὰ νὰ τὸ βουλώνουμε Συνέχεια

Ὀστρακισμός. Ὁ φρουρὸς κι ὁ ἐφιάλτης τῆς Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας.

(αναδημοσίευση άρθρου του Γ.Χατζόπουλου τ.Λυκειάρχη στην εφημερίδα ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ ΔΡΑΜΑΣ)

  Ο Αριστοτέλης στα “Πολιτικά” του γράφει ότι στην Αθήνα δε θεωρούσαν τον οστρακισμό ως ποινή,αλλά ως μέσο περιοριστικό της δύναμης ατόμων,κάθε φορά που υπήρχε ο φόβος ότι κάποιος από τους πολίτες είχε αποκτήσει τόση δύναμη,ώστε να θέσει σε κίνδυνο την ελευθερία του λαού,δηλαδή να καταλύσει το πολίτευμα και να επιβάλει τυραννία (δικτατορία).

  Το θεσμό αυτό της προστασίας της δημοκρατίας καθιέρωσε για πρώτη φορά στην Αθήνα ο σπουδαίος πολιτικός και δημοκράτης Κλεισθένης συμπληρώνοντας την προοδευτική πολιτική,που είχε χαράξει ο μεγάλος νομοθέτης Σόλων.Η κίνηση αυτή του Κλεισθένη δικαιωματικά του χάρισε τον τίτλο του ιδρυτή της αθηναϊκής δημοκρατίας,η οποία έφτασε στην κορύφωσή της τον 5ο π.Χ. αιώνα.

Συνέχεια

Σκίσε τὴν συνταγή…

Δεν είναι τόσο απλό να αντέξεις να αντικρύσεις τον εαυτό σου. Συνήθως θέλουμε να βλέπουμε αυτό που μας αρέσει. Συνήθως παίζουμε κρυφτούλι με το εαυτουλάκι μας, προκειμένου να βαδίζουμε επί του ασφαλούς. Και το ασφαλές είναι πάντοτε η δοκιμασμένη συνταγή ζωής που μας έχουν περάσει οι άλλοι.

Συνέχεια

Ἡ τελεία.

Λέξεις ανάμεσα σε κόμματα. Έτσι στέκουν οι μονάδες επιμένοντας στο λάθος που τους έφερε να ζουν ανάμεσα σε παρενθέσεις και εισαγωγικά. Δεκαετίες ολόκληρες να ορίζεις την ζωή σου και το μέλλον σου σύμφωνα με το που θα μπει το κόμμα επιμένοντας ασυνείδητα ότι αυτό μπορεί κάποια στιγμή να σε κάνει λέξη γραμμένη με Κεφαλαία γράμματα. Όμως καμία λέξη δεν γράφεται με Κεφαλαία μετά από ένα κόμμα παρά μόνο το ίδιο το κόμμα. Εσύ είσαι ένα γράμμα, που αν είσαι καλό με το σύστημα πολιτικής γραφής γίνεσαι μία λέξη, αλλά ποτέ μια ολοκληρωμένη πρόταση.
Το χαρτί που πάνω του έχουν γραφτεί θεωρίες και μικροπολιτικές έχει αλλοιωθεί τόσο που δεν ξεχωρίζεις ούτε νοήματα, ούτε πνεύματα, ούτε καν μουτζούρες. Τα κόμματα την δουλειά τους την έκαναν. Μπήκαν εκεί που οι λέξεις-άνθρωποι ήταν έτοιμες να ολοκληρώσουν τον επίλογο και να Συνέχεια

Μά τί ἔγινε μέ τόν GAP; Πῆγε στήν βο(υ)λή;

Τόν ἐχάσαμε; Καί τί ἐχάσαμε;
Τὰ ὑπομνήματα τὰ ἐμάθαμε…
Τὰ περὶ ἀπολογιῶν καὶ λοιπῶν πράξεων ἀλόγων, ἐπίσης τὰ ἐμάθαμε…
Κάπου ἐδῶ, ἐὰν θυμᾶμαι καλῶς, κάτι οἰκονομικοὶ εἰσαγγελεῖς συνταξιοδοτῶνται…
Αὐτοὶ καλὲ ποὺ ἔβγαλαν στὴν φόρα καὶ τὰ αὐγὰ καὶ τὰ καλάθια…
Λέτε μέ τήν συνταξιόδότησί τους νά «χαθοῦν» καί οἱ φάκελοι μαζύ μέ τίς δικογραφίες;
Ἄ πὰ πά… Κακὲς κουβέντες. Γίνονται αὐτά στό Ἑλλαδοκαφριστάν;

Συνέχεια

Ἡ χώρα τοῦ «Τίποτα-Τίποτα».

Αυτό που κατάφερε η νεώτερη Ελλάδα είναι να δημιουργήσει την χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» και να βάλει ως σύμβολα αλλά και ως εκφραστές της αυτούς που δεν έχουν τίποτα να πουν και με το τίποτα ανεβαίνουν την ιεραρχία. Η βάση αυτού του οικοδομήματος ξεκινά από τον μικρό Τίποτα ο οποίος μπορεί να είναι μπακάλης και θέλει να διαφημίσει το τουλουμοτύρι του. Θα καλέσει τον διαφημιστή θα τον πληρώσει και θα του πει ΑΥΤΟΣ πώς θα γίνει η διαφήμιση, γιατί αυτός ξέρει.

Είναι νεόπτωχος και θέλει την μεζονέτα του στο καμένο και καταπατημένο δάσος; Θα καλέσει μηχανικούς και αρχιτέκτονες και θα τους πει Αυτός πώς θα την χτίσουν και απαραίτητα να την βάψουν χρώμα γουρουνί για να ταιριάζει με το περιβάλλον, (επειδή ξέρει και από οικολογικά θέματα).