Θέλει νομιμοποίησιν τῆς ἤδη καταλυθείσης δημοκρατίας

Ἡ πρωθυπουργική πρότασις σύνταξης νέου Συντάγματος μέ λαϊκό δημοψήφισμα ὡς ἔσχατο μέσο ἀποπροσανατολισμοῦ τοῦ λαοῦ καί νομιμοποιήσεως τῆς ἤδη καταλυθείσης δημοκρατίας.

Ο τακτικός ελιγμός της πρότασης για σύνταξη νέου Συντάγματος μέσω δημοψηφίσματος δεν πείθει κανέναν. Αντίθετα αποπροσανατολίζει από την ουσία της συζήτησης, που αφορά στο πραγματικό υπόβαθρο και στις σκοπιμότητες  που υποκρύπτονται πίσω από την ψήφιση του “Μεσοπρόθεσμου Πλαίσίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής”.

Η πρόταση αυτή μόνο κλαυσίγελο μπορεί να προκαλέσει, αφού είναι Συνέχεια

Ὁ Φοίνικας ξαναγεννιέται μέσα ἀπό τίς στάκτες

Ἔχει νά πέση πολύ μάσσα. Δέν ἔξηγοῦνται ἀλλοιῶς τά γέλια, οἱ χαρές καί οἱ χειραψίες πού ἔγιναν μεταξύ τῶν μελῶν τῆς κυβερνήσεως τῆς συμφορᾶς, ἀμέσως μόλις ἔλαβε ψῆφον ἐμπιστοσύνης ἡ κατοχική κυβέρνησις τοῦ ἀμερικανοτραφοῦς πρωθυπουργοῦ. Καλέ αὐτοί ἔκαναν λές καί κέρδισαν τόν πρῶτο ἀριθμό τοῦ λαχείου. (τζόκερ καί νά μήν ἔχει 5 ἑβδομάδες νικητή). Μέ αὐτόν τόν τρόπο φέρονται οἱ ἄνθρωποί πού σέ λίγο καιρό θά ἐξαθλιώσουν (καί θά σκοτώσουν, μή σᾶς πῶ,  ὡρισμένους ἀπό τήν πείνα καί ἀπό τίς αὐτοκτονίες) ἕναν ὁλόκληρο λαό; Ὅταν μᾶς ἀνεκοίνωσε ὁ πρωθυπουργός ὅτι θά μποῦμε στό ΔΝΤ, εἶχε βγάλει ἕρπητα (σιγά πού τό πιστέψαμε). Καί τώρα; Ἀντί νά πάθη ἐγκεφαλικό ἤ ἔστω ἕνα ἐμφραγματάκι, μιά μικρή δύσπνοια,  βρέ παιδί μου, εἶναι Συνέχεια

Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸ 1981.

Αὐτὴν τὴν φορὰ δὲν γράφω ἐγώ ἀλλὰ ὁ Εὐριπίδης Μπίλης. Τὰ ξέρει καλλίτερα μία καὶ τὰ ἔζησε ἀπὸ κοντύτερα. Μία ἀκόμη ἀπάντησις στὸν «βαρύ παγκαλικό λόγο» ποὺ τελικῶς δὲν ἔχει καμμία βαρύτητα πολιτική παρὰ μόνον κομματική καὶ βολευτική.

Φιλονόη

 Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸ 1981.

Ὁ Αντρέας Παπανδρέου δολοφόνησε τις ελπίδες του Ελληνικού λαού για ένα χρηστό κράτος.

Επειδή, από έξω και χωρίς κομματικές παρωπίδες, γνωρίζω τι έγινε το 1974 και τι το 1981 οφείλω να σας πληροφορήσω σχετικά.
Είναι γνωστά όσα καταλόγισα πολλές φορές με στοιχεία στον «εθνάρχη». Συνέχεια

Μητσοτάκης-Παπαχελᾶς: Ἰδοῦ ἡ λογική τους!

Κι ἐνῷ ἡ Ἑλλάδα βράζει, ὁ κόσμος εἶναι στοὺς δρόμους, ἡ ζωή μας πάει νὰ πάρῃ μίαν γερή στροφὴ γιὰ νὰ πετάξῃ τὴν σαπίλα, βγαίνει ὁ «μέγιστος τῶν μεγίστων» ὑπηρετῶν τῆς καθεστηκυΐας τάξεως, νὰ μᾶς «ἐξηγήσῃ» τοὺς ῥόλους  τῆς δημοκρατίας καὶ τῶν πολιτῶν. Τὸ παρακάτω μήνυμα ἀπό τὸν Στέφανο Ληναῖο. 

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ-ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ=ΣΚΑΙ,Δευτέρα,20.6.11,

Εκπομπή «ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΛΟΙ», 11-12 βράδυ.-

 

Συνέχεια

Οἱ μισὲς ἀλήθειες ἀντιπρόεδρε, ἰσοδυναμοῦν μὲ ψέμματα.

Ἡ μισὴ «ἀλήθεια» τῆς νεωτέρας ἱστορίας τῆς Ἑλλάδος, θέλει τὸν Καραμανλῆ ἐθνάρχη. Προσφάτως ὅμως ἐδιάβασα κάτι λεπτομέρειες στὸ βιβλίο τοῦ Μακαρέζου, ποὺ μόνον ἐθνάρχη δὲν τὸν χρήζουν. (Ἐκτὸς φυσικὰ ὅλων τῶν ἄλλων ποὺ ἔχω διαβάσει κι ἔχω …ἀνατριχιάσει!) Εἶναι γιὰ παράδειγμα γνωστὸ σὲ ὅλους τοὺς πολιτικοκομματικοὺς κύκλους, πὼς ὁ «ἐθνάρχης» «διαπραγματευόταν» τὴν ἐπιστροφή του στὴν Ἑλλάδα μὲ τὸν Μακαρέζο, ἔως τὸ Πάσχα τοῦ 1974. Ὁ δὲ Μακαρέζος, ἔκανε ἀγώνα κυριολεκτικῶς γιὰ νὰ ἐνημερώσῃ τὸν Ἰωαννίδη, ἀλλὰ ἐπὶ ματαίῳ.

Τὸ γιατί ὁ «ἐθνάρχης» «δὲν ἔφερε εὐθύνες» μετά καὶ γιατὶ ἡ Κύπρος (κατὰ «ἐθνάρχη» πάντα) «κεῖται μακράν», θὰ τὸ μάθουμε μόνον ὅταν ἀνοίξῃ αὐτὸς ὁ ῥημαδοφάκελλος, ἐὰν κάποτε ἀνοίξῃ. Ἔως τότε, ὁ «ἐθνάρχης» παραμένει «ἐθνάρχης». Τὰ εἰσαγωγικὰ ἢ ποὺ θὰ βγοῦν ἢ ποὺ θὰ μεγαλώσουν σὲ μέγεθος ἢ ποὺ θὰ ἐξαφανίσουν διὰ παντός τὸ περιεχόμενον τους. 

Ἐὰν ὅμως ἡ δημοκρατία ἀπεκαταστάθῃ κατὰ τὴν ἐπιστροφὴ Καραμανλῆ, εἶναι κι αὐτὸ σχετικό. Δημοκρατία θὰ εἶχαμε ἐὰν δὲν βλέπαμε διώξεις κατὰ τῶν ὅσων πρωτοεστάτησαν ἢ συνηργάσθησαν μὲ τὴν χούντα. Γενικῶς δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνο οἱ δικατορίες. Ὅμως καὶ οἱ ἐπιλεκτικές τιμωρίες ἐπίσης δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνο. (Παράδειγμα κραυγαλέο θὰ διαβάσετε στὸ Τὸ ΕΛΙΑΜΕΠ κι ὁ πραγματικός του ῥόλος καὶ στὸ Μπαμπινιώτης, κόρες καὶ συμπέθεροι .

Συνέχεια

Καί ὁ σκύλος χορτάτος καί ἡ πίττα ὁλάκερη