Κάποιοι πανηγυρίζουν ὅταν χάνῃ τὸ Ἑλληνικὸ Δημόσιο!!!

Ἀπὸ τὴν μία οἱ κάθε λογῆς ἠλίθιοι κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ κάθε λογῆς ξεπουλημένοι ἤ ἐξαγορασμένοι.
Ἀπὸ τὴν μία ἕνας λαὸς ποὺ τὸν κατεληστεύουν καθημερινῶς κι ἀπὸ τὴν ἄλλην αὐτοὶ ποὺ τσακίζονται νὰ κερδίσουν καὶ νὰ βγάλουν κι ἀπὸ τὶς μυΐγες κι ἀπὸ τὰ μυρμήγκια, ἀκόμη κι ἀπὸ τὶς κατσαρῖδες, ξύγκι.

Παραλλήλως ἐβάπτισαν ὅλες τὶς πράξεις πλιάτσικου ὡς ἐπενδύσεις καὶ πορεύονται μὲ τὰ πανηλίθια χαμόγελα στολισμένα στὶς ἀσκημόφατσές τους.

Συνέχεια

Θέλουν στήν Ἀκρόπολι τζαμί

Η κυβέρνηση αυτή υλοποιεί και ένα παλιό «συμβόλαιο θανάτου» το οποίο δεν «πρόκαναν» ή δεν τόλμησαν να υλοποιήσουν οι προγενέστεροι: Την ανέγερση Τσαμιού στο Βοτανικό. 

Η πρόταση για ανέγερση Τσαμιού στο Μοναστηράκι είχε διατυπωθεί από την αμερικανόδουλη Ντόρα Μπακογιάννη, στις αρχές του 2006! 

Ήταν μια πρόταση που δεν είχε τεθεί ούτε από την ελληνική κοινωνία, αλλά ούτε από τους πιστούς Μουσουλμάνους. 

Υπογραμμίζαμε τότε μεταξύ άλλων, στο άρθρο μας: 
«Θέλουν στην Ακρόπολη Τζαμί» 
(ΡΕΣΑΛΤΟ τεύχος-6): 

«Δεν χρειάζεται κανείς να έχει εντρυφήσει στην πολιτική επιστήμη για να αντιληφθεί τη σκοπιμότητα και δολιότητα τέτοιου είδους προτάσεων. Η ασφαλέστερη πολιτική πυξίδα είναι το ακόλουθο ερώτημα: Ποιος θέτει το ζήτημα, πώς το θέτει, πότε το θέτει και γιατί το θέτει. Υπό το πρίσμα αυτών των ερωτημάτων ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τουλάχιστο τούτο: Κάτι μαγειρεύουν πάλι κατά της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της. 

Ο στρατηγικός στόχος ήδη διατυπώθηκε: Η άλωση της ιστορικής και εθνικής μας συνείδησης και η ανάπλασή της, ώστε να αποδεχτούμε να μεταλλαχτούμε σε έναν πολύ-πολιτισμικό πλαγκτόν. 

Θέλουν την Ακρόπολη με Τζαμί: Αυτό θα είναι ένα συντριπτικό κτύπημα κατά του ιστορικού φρονήματος της ελληνικής κοινωνίας. Η αμερικανόφερτη όμως αυτή πρόταση της Ντόρας έχει πολυεδρική διάσταση: 

Πρώτον. Συνέχεια

Τώρα ῥεζιλεύουν καὶ τοὺς Δελφούς!

Ὁ Ἄγγελος Σικελιανός, ἐὰν ζοῦσε σήμερα, θὰ εἶχε ἁρπάξῃ πρὸ πολλοῦ τὸ σάρωθρον καὶ θὰ εἶχε καθαρίσῃ, τοὐλάχιστον τὸν ἀρχαιολογικὸ χῶρο τῶν Δελφῶν, καθῶς κι ὅλην τὴν γύρω περιοχή, ἀπὸ κάθε μορφῆς Ὕβρι.
Δυστυχῶς μας ὅμως δὲν ζεῖ!
Κι ἐφ΄ ὅσον δὲν ζεῖ, τὰ ἠλιθιότερα τῶν ἠλιθιοτέρων κατασκευάσματα, ἔπιασαν νὰ ἀποδιαλύσουν τὸν πανάρχαιο αὐτὸν τόπο, στολίζοντάς τον μὲ ὅ,τι χειρότερο θὰ μποροῦσε νὰ ἐμπνευσθῇ κάποιος ἄχρηστος κι ἀτάλαντος. Βλέπετε, οὐδέποτε τὸ κάλλος ὑπῆρξε γιὰ αὐτοὺς παράδειγμα πρὸς μίμησιν. Πάντα παρέα μὲ τὴν ἀσχήμια, τὴν κακομοιριὰ καὶ τὴν κάθε λογῆς δουλικότητα ἐπορεύοντο!!! (Ἤ ἐκπορνεύοντο… Ταὐτόσημα ἔχουν καταντήσῃ!!!)

 

Συνέχεια

«Μαμά, δὲν μὲ παίζουν τὰ ἄλλα παιδάκια», λέει ὁ Κασιδιάρης.

Ἐπεὶ δὴ εἴπαμε, πολλὰ τὰ δίκαια τῆς χρυσῆς αὐγῆς, ἀλλὰ πολὺ περισσότερα τὰ δίκαια τὰ δικά μας, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἐξετάσουμε μὲ περισσότερη κριτικὴ ματιὰ τὰ ἔργα Κασιδιάρη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐπιτροπή.
Τί ἔκανε ὁ παλλακαρᾶς μας;
Μπῆκε, τὰ ἔκανε λίμπα κι ἀπεχώρησε.
Ἀν τί δῆλα δὴ νὰ σκάσῃ, ὅσον ἀφορᾷ στὶς προσωπικές του ἀντιπαραθέσεις, καὶ νὰ περιορισθῇ στὰ ὅσα ὁ ῥόλος ποὺ τοῦ ἀνετέθῃ ἀπαιτοῦσε, αὐτὸς ἀπεφάσισε νὰ τὸ παίξη ΡΑΜΠΟ καὶ μετὰ νὰ βγῇ ὡς κλαμένη χήρα, Συνέχεια

Ποιά προϊόντα εἶναι εἴπαμε ἑλληνικά;

Μόλις επέστρεψα από σουπερ μαρκετ Μαρινόπουλος όπου έτυχε να είναι εκεί και τα κουστουμαρισμένα γκόλντεν μπόις της εταιρείας.
Ψιτ ψιτ, τους φωνάζω. Τι μου έχει εδώ στο Χωριό ταμπελίτσα ελληνικό προϊόν;
Μα είναι μου λέει.
Μπα; Βάζεις κι ένα στοιχηματάκι; του λέω.
Πάγωσε. Δεν μου λες, συσκευασία τρώω ή βούτυρο; Το προϊόν γράφει επάνω ΣΥΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Που παρασκευάζεται;
Έχετε δίκιο, μου λέει.

Συνέχεια

Μά γιατί ζοριζόμεθα μέ τό παιδάκι τῆς Ἀλέκας;

Ἕνα σημεῖον ποὺ ἐλάχιστοι ἔχουμε ἀντιληφθεῖ εἶναι ἡ ὀπτικὴ μὲ τὴν ὁποίαν βλέπουν οἱ κρατοῦντες, καθῶς ἐπίσης καὶ τὰ παρελκόμενά τους, τὴν ἀ-παιδεία στὴν χώρα μας.
Γιὰ παράδειγμα, ἡ χἌννα οὐδέποτε ἐνδιεφέρθη νὰ στείλῃ τὸ βλαστάρι της στὸ ἑλληνικὸ σύστημα πεπαιδεύσεως, διότι ὡς ὑπουργός, στὰ τελευταῖα της, ἀλλὰ κι ὡς μετέχουσα στὰ πολιτικὰ δρώμενα, ἀντελαμβάνετο θαυμάσια πὼς αὐτὸ τὸ σύστημα οὐδέποτε θὰ μποροῦσε νὰ παράξῃ ἀνθρώπους παρὰ μόνον ὑπηκόους.

Συνέχεια