Ὅταν ὁλόκληρο νησὶ (Σάμος) ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ ἕνα καὶ μοναδικὸ ἀσθενοφόρο καὶ ἡ ζωὴ ἑνὸς νέου ἀνθρώπου χάθηκε προχθὲς ἀπὸ τὴν ἐπὶ μακρὸν συνεχιζομένη ἀνυπαρξία τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ στὸν τομέα τῆς ὑγείας, εἶναι περιττὸ νὰ μιλᾶμε γιὰ πρωτογενῆ πλεονάσματα, ἔξοδο οἰκονομίας ἀπὸ ὕφεσι, ἐκλογὴ ΠτΔ καὶ λοιπὰ βαρύγδουπα ποὺ οὔτε ἀγγίζουν, ἀλλὰ ἀπέχουν καὶ ἔτη φωτὸς ἀπὸ τὴν καθημερινότητα τοῦ μέσου Ἕλληνος πολίτη. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες
Ὁ Ἕλλην.
Ἡ λέξις, ὁ ὅρος, «Ἕλλην» εἶναι σὰν τὴν λέξι «χρυσός».
Δὲν ἐπιδέχεται κανέναν ἐπιθετικὸ προσδιορισμὸ καὶ ἐννοεῖ αὐτὸ ποὺ λέει ἡ λέξις.
Ὅποιος προσπαθήσει νὰ βάλῃ ὁποιοδήποτε ἐπίθετο στὴν λέξι «χρυσός» εἶναι ἀδαὴς περὶ μετάλλων, ἤ ἀπατεών. Συνέχεια
Ποιός εὐθύνεται γιά τήν συντριβή τῆς οἰκονομίας μας;
Ἔγραφα νωρίτερα κάτι γιὰ τὶς …εὐθύνες. Τὶς ἀτομικὲς καὶ τὶς συλλογικές. (Θὰ τὸ δεῖτε σὲ λίγο…!!!)
Συλλογικὴ κι ἀτομικὴ εὐθύνη.
Κι ἐκεῖ ποὺ ἔγραφα γιὰ τὶς εὐθύνες …ΤΣΟΥΠ ἐμφανίζεται τὸ ἄρθρον τοῦ διαδικτυακοῦ φίλου Ἀγησιλάου Βερούτη.
Χαμογέλασα… Μάλιστα ἕνα ἀπόσπασμα τὸ κράτησα γιὰ τὴν ἐπομένη δημοσίευσιν Συνέχεια
Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ΔΕΝ βγαίνουμε ἀπὸ τὰ μνημόνια!!!
Τὸ ξέρω ὅτι ἡ ἄποψίς μου δὲν εἶναι δημοφιλής. Ἀλλὰ εἶναι ἀληθινή.
Τὸ ξέρω πὼς τὰ τρόλ, καὶ τῆς κυβερνήσεως καὶ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ποὺ χαϊδεύουν τὰ αὐτιὰ τοῦ κόσμου μὲ ψέμματα, ὅτι δῆθεν βγαίνουμε ἀπὸ τὰ μνημόνια, ὅτι δῆθεν τελειώνει ἡ λιτότητα, ὅτι δῆθεν ξεπερνᾶμε τὴν κρίση, θὰ μοῦ ἐπιτεθοῦν.
Κάποιοι θὰ μὲ διαγράψουν, κάποιοι θὰ μὲ βρίσουν. Συνέχεια
Ἡ γενιὰ τοῦ ἀ-τεχνείου
Ἡ «γενιὰ τοῦ Πολυτεχνείου» – ἀ-τεχνείου (μιᾶς καὶ ἔμειναν ἀγράμματοι) ἐξαργυρώνει τὸν «ἡρωισμὸ» τῆς μιᾶς στιγμῆς ἐπὶ τέσσερεις δεκαετίες.
Συνέχεια
Πρέπει νὰ διαφθαροῦμε ΟΛΟΙ!!!
Μετὰ τὴν ὁριστικὴ ἀπόφαση τοῦ ὑπουργείου ( παρά)- παιδείας γιὰ τὴν ἀπόλυση τῆς καθηγήτριας, ποὺ ἐπιασε τὸν υἱὸ Σαμαρᾶ νὰ κλέβῃ σὲ ἐξετάσεις καὶ εἶχε τὸ …«θράσος» νὰ τοῦ πάρῃ τὴν κόλλα, ὅπως ὁ νόμος ὁρίζει, ἔχουν ἀντιληφθεὶ ἄκομα καὶ οἱ πέτρες πὼς γιὰ νὰ ἀξιολογηθοῦμε «σωστά», δηλαδὴ …θετικὰ, καὶ να μὴν χάσουμε τὴν δουλειά μας, τὸ …«ἠθικό» δίδαγμα εἶναι πὼς θὰ πρέπη νὰ γλείφουμε τὸν κάθε κατεργαράκο φυγόπονο μαθητή, ποὺ …τυγχάνει νὰ εἶναι υἱὸς ὑψηλοῦ κρατικοὺ στελέχους καὶ να κάνουμε καὶ τὰ στραβὰ μάτια,
…μὴν τυχὸν καὶ …«πληγώσουμε» τὸ παιδὶ καὶ μὲ ἐντολὴ «ἄνωθεν» ἀπολυθοῦμε! Συνέχεια