Ανοίγω την αρχική σελίδα και βλέπω φωτογραφίες με σκυλάκια να πεθαίνουν. Άλλοτε από την κακοποίηση και άλλοτε από πείνα. Συνεχίζω πιο κάτω τα ίδια. Δάκρυα για τα σκυλάκια που πεθαίνουν. Και πιο κάτω, άλλη μια απ’ τα ίδια.
Κι εγώ τ’ αγαπώ τα σκυλάκια (και όλα τα ζώα).
Γι’ αυτό έχω μια πρόταση για σας τους ευαίσθητους (δεν ειρωνεύομαι, το εννοώ). Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες
Ἡ πρόσθεσις καὶ τῶν ἄλλων γενοκτονιῶν θὰ ἦταν κάτι πιὸ …δίκαιον!!!
Εἶναι ἄραγε σωστὸ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι
σὰν γενοκτονία ὁρίζεται
ἐπιστημονικά –
βάσει τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου -μόνο
ἡ γενοκτονία των
Ἑβραίων; Αὐτὸ τί εἶναι ;
μιὰ αἰώνια φυσικὴ πραγματικότητα –
σὰν τὸν νόμο τῆς βαρύτητας -πέραν
πάσης
πολιτικῆς σκοπιμότητας; Ἄν
αὐτὸς εἶναι ὁ ὁρισμός
Τὸ πρόβλημα ΔΕΝ ἦταν τὸ ἀστέρι!!! Τὸ πρόβλημα ἦταν ὁ Ἄνθιμος!!!
Ποὺ ἦταν ἐκεῖ περιχαρής… Ποὺ ἄν καὶ γνωρίζῃ τὸν ῥόλο τοῦ Μπουταρίου σπεύδει…
Ποὺ ἐνᾦ βλέπῃ πὼς ἡ χώρα τσουροφλίζεται, πρῶτος ἐστάθη στὴν σειρά…
Ποὺ ἄν καὶ οἱ αὐτοκτονίες διαρκῶς αὐξάνονται, παραμένουν ὅλοι αὐτοὶ ἔξω ἀπὸ τὴν …κορνίζα!
Κι ὅταν λέῳ «ὅλοι αὐτοί» ἐννοῶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς κουδουνισμένους ποὺ ἔχουν καταλάβει ὅλες τὶς θέσεις ἐξουσίας κι ἐπισήμως ἐκπροσωποῦν τοὺς …θεσμούς…. Ἅπαντας παρόντες… Ἅπαντες…
Οἱ «ἄρχοντες» καὶ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ παρατρεχάμενα… Συνέχεια
Ὁ Νόμος εἶναι Λόγος Δικαίου.
Νόμος εἶναι ὁ Λόγος (Lex λατινιστί).
Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ γνωστὸς πλατωνικὸς διάλογος συσχετίζει τὸν ΝΟΜΟΘΕΤΗ μὲ τὸν ΟΝΟΜΟΘΕΤΗ.
Ὁ Νόμος εἶναι Λόγος Δικαίου. Συνέχεια
Ἕνα μάθημα ζωῆς γιὰ ΟΛΟΥΣ μας!!!
Σήμερα το πρωί, έγινε γνωστό ένα συγκλονιστικό γεγονός.
Η κα Ελένη Μανετάκη, εισήχθη στο οικονομικό πανεπιστήμιο της Κρήτης.
Ε, και λοιπόν;
Σωστά, και τι σημαίνει αυτό; Σε τι διαφέρει από όλους τους άλλους που εντάχθηκαν σε κάποιο πανεπιστήμιο; Τη διαφορά την κάνουν τα εξής δεδομένα. Συνέχεια
Κάτι σὰν (θερινός) ἐπίλογος…
Ὅλοι (ἐμεῖς) οἱ Ἑλληνόψυχοι, ἀλλὰ καὶ οἱ «ἄλλοι» -ἔδω ποὺ τὰ λέμε- κάθε καλοκαίρι ἀναβαπτιζόμαστε, στὴν ἁγνότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ τοπίου, τῆς Θαλάσσας, τοῦ Βουνοῦ καὶ τοῦ Κάμπου (ποὺ λέει ὁ λόγος)…
Κάτι, σ’ αὐτές τις ἔρμες κυτταρικὲς μας μνῆμες (χημικὲς κατὰ τὸ μᾶλλον, ψυχικὲς κατὰ τὸ ἦττον) μεταφυσικὲς ἐν γένει, μᾶς ὠθεῖ σχεδόν, βίαια στην ἀπομάκρυνσί μας ἀπὸ τὸ κλιματιζόμενον ἄστυ.
Ἐντάξει…Εἶναι καὶ ἡ ἐκπεμπομένη δυσωδία ἀπὸ τὴν λυματολάσπη στὶς οἰκολογικὲς χωματερὲς τῶν Ἄνω Λιοσίων, ἡ διαφεύγουσα ὀσμὴ τῶν ἀερίων ὑδρογονανθράκων ἀπὸ τὰ (κατά)πράσινα διϋλιστήρια τοῦ Ἀσπροπύργου, τῆς Ἐλευσῖνος καὶ τῆς Κορίνθου, οἱ «γείτονες» ἀπὸ τὸ καφρικιστάν που «πιάνουν» τὸ παλαιὸ πλατύσκαλο ἀπέναντι καὶ ζουζουνίζουν σάν τις σφῆγκες γύρω ἀπ’ τὸ αἷμα τοῦ λαθραία σφαγμένου σκύλου…Τὰ (γαμημένα) κουνούπια… Ὁ ἀριστερὸς βλᾶκας μὲ τὸ μπουζούκι, ἀπέναντι στὸν δεύτερο, ἡ «call me baby» στὸ ῥετιρὲ μὲ τὰ πασούμια νὰ κτυποῦν κάθε φορά ποὺ τραγουδᾶ τὸ κινητὸ της… Συνέχεια