Στὶς Σκουριὲς λοιπόν, πρὸ μερικῶν μηνῶν, κάποιοι κουκουλοφόροι, κυριολεκτικῶς, μεταμφιεσμένοι σὰν τρομοκράτες, διότι δὲν ἐτόλμουν νὰ ἐμφανίσουν τὰ πρόσωπά τους, ἀπηγόρευαν στοὺς κατοίκους νὰ εἰσέλθουν στὸ δάσος καὶ νὰ χρησιμοποιήσουν, κατὰ πῶς τοῦ πρέπει, τὸν φυσικό τους περιβάλλοντα χῶρο…
Κάποτε ὅμως αὐτά… Κάποτε… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες
Οἱ «νέες προοπτικές»…
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ἐν πλήρῃ διασπάσει κι ὅλοι τους ἀνασυντάσσονται κατὰ καιροὺς γιὰ νὰ φτειάξουν τὶς «νέες» ὁμαδούλες ποὺ θὰ φέρουν τὴν «καινούργια» προοπτικὴ στὸν τόπο. Ἀπ’ τὴ δεκαετία τοῦ 1990 καὶ δῶθε ἔχουμε δεῖ κάμποσες τέτοιες «πρωτοβουλίες», δῆθεν σωτήριες καὶ εὐεργετικές, ὑποσχόμενες αὐτὸ τὸ «ἄλλο», τὸ «διαφορετικό» μὲ τὸ κοινωνικὸ «πρόσωπο» καὶ τὴν «πρόνοια» γιὰ ἐκεῖνο καὶ γιὰ τοῦτο. Συνέχεια
Μήπως ΔΕΝ ἐπανεστάτησε ὁ Πολύδωρας;
Διαβάζω τὶς διάφορες δηλώσεις ποὺ ἔκανε, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς συζητήσως, γιὰ τὴν χθεσινὴ ψηφοφορία, κι ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ ἐὰν πράγματι ἐπανεστάτησε ὁ Πολύδωρας ἤ ὄχι.
Ἐὰν ἐξαιρέσω τὴν ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρβανιτόπουλο, γιὰ τὸ θέμα τῶν «γραμματικῶν» τοῦ Δημοτικοῦ καὶ τοῦ Γυμνασίου, νομίζω πὼς σὲ ὅλα τὰ ἄλλα, ποὺ τοῦ ἐζητήθῃ ἡ ψῆφος, συναίνεσαι κανονικότατα.
Δῆλα δή, γιὰ ὅλα ἐψήφισε ΝΑΙ ἀλλὰ ζορίστηκε στὸ θέμα τῶν πλειστηριασμῶν καὶ τῆς κατασχέσεως τῆς περιουσίας μας… Συνέχεια
«Δωρητὲς» καὶ δωρητές.
Ἕνας καλὸς ἐπιχειρηματίας γνωρίζει πολὺ καλὰ πὼς ὀφείλει νὰ προστατεύῃ καὶ νὰ μεγαλώνῃ τὴν ἐπιχείρησίν του.
Τὸ κάνει μὲ πολλοὺς τρόπους..
Προσέχει τοὺς πελάτες του, φροντίζει νὰ ἔχῃ καλὸ προϊόν, μεριμνᾶ γιὰ τὴν καθαριότητα τῆς ἐπιχειρήσεῶς του, γιὰ τὸ καλό της ὄνομα, γιὰ τὴν διατήρησιν τῆς πρωτοτυπίας του, πρὸ κειμένου νὰ ξεχωρίζῃ ἀπὸ τοὺς ἀνταγωνιστές του καὶ φυσικὰ γιὰ τὴν διαφήμισιν τῆς ἐπιχειρήσεῶς του.
Ἐὰν γιὰ κάποιον λόγο συκοφαντήσῃ τὰ προϊόντα τῶν ἀνταγωνιστῶν του, κινδυνεύει μὲ πρόστιμα βαρύτατα, ἔως καὶ κλείσιμο τῆς Συνέχεια
Οἱ ὑπὲρ ἄνω νόμου νομοθέτες.
Ἀλήθεια, τί θά συνέβαινε ἐάν ὁ Λιάπης ἦταν σήμερα ὑπουργός;
Θά τόν ἐκάλυπτε ἡ βουλευτική ἀσυλία;
Διότι καταπιανόμαστε ΜΟΝΟΝ μὲ τὶς πράξεις κάποιου πολίτου σήμερα, ποὺ διετέλεσε ὑπουργός, νομοθέτης καὶ μᾶς κουνοῦσε τὸ δάκτυλο, πρὸ κειμένου νὰ παραμείνουμε νομοταγεῖς… Ἐμεῖς… Κι ἀφήνουμε στὸ ἀπυρόβλητον τοὺς βο(υ)λευτές, ποὺ πρῶτοι αὐτοὶ καταπατοῦν καὶ τὸ Σύνταγμα ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς νόμους, ποὺ αὐτοὶ ψήφισαν. Συνέχεια
Δέν συμφωνῶ μέ αὐτό πού λές, ἀλλά θά ἀγωνίζωμαι διά τό δικαίωμά σου νά τό λές;
Εἶναι τραγικῶς γελοῖοι ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ἀναμασσοῦν κάθε τρεῖς καὶ λίγο, ἐκείνην τὴν εὐφυοπαπαριὰν τοῦ χαμερποῦς οἰκοτρόφου τοῦ Μεγάλου Φρειδερίκου, τοῦ κυρίου Ἀρρουέ:
-Δὲν συμφωνῶ μὲ αὐτὸ ποὺ λές, ἀλλὰ θὰ ἀγωνίζωμαι διὰ τὸ δικαίωμά σου νὰ τὸ λές…
Ἀκόμη δέ γελοιωδέστεροι, ὅταν -συγχρόνως- υἱοθετῶσι μιὰν ἐλεεινὴν «καζουϊστικήν», προκειμένου νὰ «καταπίωσιν» ἐν τῷ παμφάγῳ Συνέχεια