(Συγγνώμη, Δήμο Σταρένιε[1])[2]
Αναμφισβήτητα, πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις και αληθινοί και ειλικρινείς Γερμανοί φίλοι. Δεν θα αναφερθώ όμως σ’ αυτούς. Εξάλλου αυτοί δεν έχουν ανάγκη από τη δημοσιότητα ούτε από την ανάρτηση των ονομάτων τους σε μαρμάρινη πλάκα στην Καισαριανή. Ούτε θα χρειαστεί κάποιος «δικός τους» Έλληνας να ζητήσει εκ μέρους μου συγγνώμη σε μεγάλης αναγνωσιμότητας μπλογκ.
Θα αναφερθώ στους «φιλέλληνες», που εισβάλλουν σαν αρπακτικά στη χώρα μας, την αλωνίζουν και παίρνουν ό,τι πολύτιμο βρουν μπροστά τους, με το πρόσχημα της «γερμανοελληνικής φιλίας». Μια οδυνηρή φιλία, που στοχεύει στη νεολαία μας και τη μετανάστευσή της στη Γερμανία, αλλά και μια πανάκριβη φιλία στα χρόνια της Ελλάδας των συσσιτίων και της εξαθλίωσης του λαού.
ΝΙΟΒΗ ΚΕΡΑΜΩΤΗ
Δὲν ἔχει διαφύγει τῆς προσοχῆς μας ὅτι τελευταῖα ἀναπαράγονται κάποιες περίεργες τοποθετήσεις περὶ Πλάτωνος καὶ σοσιαλισμοῦ ἢ κεντρικοῦ σχεδιασμοῦ – ἀπολογητικὴ ποὺ ἔχει τὴν προέλευσή της σὲ δημοκρατικοὺς κύκλους τῆς ἐποχῆς τῶν Κλίντον (ἀπὸ ὅπου προέκυψαν κι ἄλλα παραμύθια, ὅπως ὁ ἀφροκεντρισμὸς ἢ ἡ ἀνθρωπογενὴς πλανητικὴ ὑπερθέρμανση ἢ ἡ …παγκόσμια κυριαρχία τῶν ἐκφυλισμένων ΗΠΑ καὶ τοῦ μονοπολισμοῦ).


