Ἐσεῖς κτίζετε γέφυρες ἤ φράκτες;

Μια φορά κι έναν καιρό, μάλωσαν δύο αδέλφια που ζούσαν σε γειτονικές φάρμες. Ήταν το πρώτο σοβαρό ρήγμα στη σχέση τους. Για 40 χρόνια, εργάζονταν μαζί ως γεωργοί, μοιράζονταν χωρίς κανένα πρόβλημα τα γεωργικά μηχανήματα, και συνεργάζονταν αρμονικά για την εμπορία των προϊόντων τους.

Όμως, η μακρά συνεργασία τους διεκόπη απότομα. Η διένεξη ξεκίνησε από μια μικρή παρεξήγηση, εξελίχθηκε σε μια σημαντική διαφορά, και τελικά κατέληξε σε ανταλλαγή πικρών φράσεων.

Ένα πρωί κάποιος χτύπησε την πόρτα του μεγαλύτερου αδελφού. Εκείνος άνοιξε και αντίκρυσε έναν άνθρωπο με την εργαλειοθήκη ενός ξυλουργού.

– Ψάχνω για δουλειά λίγων ημερών, είπε. Ίσως έχετε ανάγκη για κάποιες μικροεργασίες και θα μπορούσα να σας φανώ χρήσιμος.

Συνέχεια

Παιδική κακοποίησις;

Τί εἶναι;
Μόνον τό νά κτυπήσῃς ἕνα παιδί; Ἤ νά τοῦ ἀσκήσῃς βία σωματική γενικῶς;
Δέν εἶναι κάτι ἄλλο;
Θυμᾶμαι λοιπὸν τὴν γιαγιά μου νὰ λέῃ γιὰ κάποιον μπαμπούλα. Ἤ γιὰ τὸν λύκο. Ἤ γιὰ τὸν μουλαρᾶ…
Γενικῶς θυμᾶμαι τὴν γιαγιά μου νὰ μᾶς τρομοκρατῇ μὲ διαφόρους τρόπους κι ὅταν αὐτοὶ δὲν ἔπιαναν τότε ἐπεστράτευε ἄλλα μέσα, ἰσχυρότερα καὶ ἰκανότερα νὰ μᾶς …πείσουν. Θεοί, ἅγιοι, ἁγίες… Θὰ καιγόμασταν στὴν κόλασι, θὰ μᾶς ἔκαιγε ὁ θεός, θὰ μᾶς ἔπαιρνε ὁ θεὸς τὴν μάννα μας…
Ἀλήθεια, τί στό καλό θρησκεία τῆς ἀγάπης ἦταν αὐτή πού οἱ πιστοί της ἀσκοῦσαν τόσην τρομοκρατία στά παιδιά; Ἔ;

Συνέχεια

Πῶς θά μπορούσαμε νά διακρίνουμε τήν ἡμέρα ἐάν δέν ὑπῆρχε ἡ νύκτα;

Ὅλα τὰ εἴδη τῶν ἀνθρωπίνων συμπεριφορῶν εἶναι ἀπαραίτητα πρὸ κειμένου νὰ μὴ διαταράσσεται ἡ οἰκολογία τοῦ πνεύματος καὶ νὰ μπορῇ τὸ πνεῦμα νὰ ἐξελίσσεται.
Πῶς θὰ μπορούσαμε νὰ μάθουμε τὴν ἀγάπη ἂν δὲν ὑπῆρχαν ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς κάνουν νὰ θυμώνουμε;
Πῶς θὰ μπορούσαμε νὰ μάθουμε νὰ συγχωροῦμε ἂν δὲν ὑπῆρχαν αὐτοί μας ἔχουν προδώσει;
Πῶς θὰ μπορούσαμε νὰ ἀνακαλύψουμε τήν δύναμί μας ἂν δὲν ὑπῆρχαν ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς ὑποτιμοῦν; Συνέχεια

Ἕνα φιλί… Κι ἄλλο ἕνα… Κι ἄλλο ἕνα…

Εἰλικρινῶς δὲν ἐγνώριζα τὴν θεραπευτικὴ δράσι τοῦ φιλιοῦ.
Ἀλλὰ τὴν συναισθηματική του ἐπίδρασι σαφῶς καὶ τὴν ἀντιλαμβάνομαι.
Εἶναι κάτι σὰν χάδι, σὰν μετάδοσι πολλῶν …κιλῶν συναισθήματος. Σὰν μοίρασμα στοὺς γύρω μας τῶν δικῶν μας ἐνεργειακῶν ἀποθεμάτων.
Ὁ τρόπος ποὺ μία μάνα φιλᾷ τὸ παιδί της, εἶναι σὰν νὰ τὸ θωρακίζῃ.
Συνέχεια

«Μπαμπά, μπορῶ νά ἀγοράσω μίαν ὥρα ἀπό τόν χρόνο σου;»

Ἡ παρακάτω ἱστορία, ποὺ δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι ἀληθινή, ἔφθασε μὲ μήνυμα πρὸ περίπου ἕξι ἐτῶν.
Τότε λοιπόν, ἄν καὶ γενικῶς δὲν μοῦ ἀρέσουν τὰ δακρύβρεκτα, προσρπάθησα νὰ τὴν κοινοποιήσω σὲ φίλους ποὺ εἶχαν παιδιὰ σὲ μικρὲς ἡλικίες. Πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, ἐπέρασε ἀδιάφορα.
Σήμερα τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ παιδιὰ εἶναι ἤ στὴν ἐφηβεία ἤ ἔχουν φύγει ἀπὸ τὸ γονεϊκὸ περιβάλλον. Ἡ σχέσις τους μὲ τοὺς γονεῖς τους, κυρίως μὲ τοὺς πατεράδες τους, ἐξακολουθεῖ καὶ εἶναι …ἀνύπαρκτος!!!
Ἀστεῖο;
Συνέχεια

Ἐὰν οἱ ἄνθρωποι σὲ ἀγαποῦν μόνον ὅταν ἀνταποκρίνεσαι στὶς προσδοκίες τους…

Ἐγὼ εἶμαι ἐγώ…
Ἐδῶ ἦλθα μόνον γιὰ ἐμέναν…
Μόνη μου ἐγεννήθην, μόνη μου θὰ τελειώσω…
Αὐτὸ βέβαια δὲν σημαίνει πὼς στὴν πορεία δὲν θὰ ἀναπτύξω σχέσεις. Δὲν σημαίνει πὼς δὲν θὰ δεθῶ.
Δὲν σημαίνει πὼς δὲν θὰ ἀγαπήσω καὶ δὲν θὰ ἀγαπηθῶ.
Ὅμως ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς γεννήσεώς μας παίζουμε ῥόλους… Κάτι θέλουμε νὰ δείξουμε…
Κάπου νὰ γίνουμε ἀρεστοί…
Συνέχεια