Ἄξιοι εἶναι; Σκοτῶστε τους!

         Αξιοι είναι, σκοτώστε τους κι αμέσως μετά στο ταμείο να εισπράξουν τα λύτρα της ανδραγαθίας τους. Μακραίωνο παιχνίδι το είδος από τα βάθη της ελληνικής μυθολογίας: Δεν μου κάνεις, θα σε μεταμορφώσω, θα σ΄εξοντώσω, θα σ΄εξορίσω. Βαθύ και πλούσιο το απώτατο παρελθόν, αλλά και το παρόν ακόμα φονικότερο.

Συνέχεια

Ἕνα μικρὸ ταξείδι στὴν …ἀξία τῆς γῆς!

Γιατί ἔδωσα αὐτὸν τὸν τίτλο; Διότι οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς ζοῦμε μέσα σὲ ἀποστειρωμένα διαμερίσματα, δὲν ἔχουμε ἰδέα γιὰ τὴν παραγωγὴ τῆς τροφῆς ποὺ καταναλώνουμε καὶ δὲν μποροῦμε νὰ διανοηθοῦμε τὴν ἀξία τῆς γῆς μας!

(Ἐπίσης, δὲν ἔχουμε ἰδέα γιὰ τὴν σύστασι τῆς τροφῆς μας, γιὰ τὶς γενετικὰ τροποποιημένες τροφὲς καὶ γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις αὐτῶν στὴν ὑγεία μας.)

Συνέχεια

Φέρτε κι ἄλλους «σωτῆρες» μήπως καὶ σωθοῦμε!!!

Πόσους ἔχουν ῥίξει στὸ παιχνίδι τῶν «σωτήρων»; Προσωπικῶς ἔχω χάσει τὸν λογαριασμὸ πλέον! 

  • Νὰ ξεκινήσουμε μὲ τοὺς «φιλέλληνες»;  Ἂς ξεκινήσουμε…  (Οὐσιαστικῶς μόνη μου-ἐν τελῶς δημοκρατικῶς- ξεκινῶ… Μόνη γράφω, μόνη ξεκινῶ..) Τί μᾶς κάνουν τόσους μῆνες; Μᾶς φορτώνουν θυμό; Γιατί ὅμως τόση καούρα βρὲ παιδιά; Τόσο πολὺ μᾶς ἠγάπησαν ὅλοι; Κι ἐὰν μᾶς ἠγάπησαν, γιατί καθυστέρησαν τόσο πολύ; Τώρα εἶναι ὅλοι οἱ κακοί; Οἱ Συνέχεια

Τί συνέβῃ ἐχθὲς στὸ Σύνταγμα.

Όπως είναι σε όλους μας γνωστό, κάτω στην πλατεία βρίσκονται οι “σοφοί” πολίτες που όλα τα ξέρουν, και γι’ αυτό πήραν την άδεια από τη σημαία να μας μορφώσουν και να αποφασίζουν για όλους τους υπόλοιπους, και πάνω βρίσκεται ο “όχλος” που δεν ξέρει τι του γίνεται και του χρειάζεται η καθοδήγηση.

Οι κάτω λοιπόν, δεν τους φτάνει που μιλάνε σε μικρόφωνο, δεν τους φτάνει Συνέχεια

Τὸ παράλογον τοῦ παραλόγου…..

Εἶναι ἕνα παράλογον σκηνικό, σὲ μίαν παράλογη χώρα, μὲ μίαν παράλογη κυβέρνησι, μὲ ἔναν παράλογο οἰκονομικὸ (ἀ)προγραμματισμό, μὲ μίαν παράλογη ἠθική καὶ μὲ ἕνα λογικό συμπέρασμα: Εἶναι ὅλοι τους δοσίλογοι!Τέλος!

Συνέχεια

Ἐτοῦτοι μᾶς καταργοῦν πλήρως! Ἐπισήμως πλέον!

Σήμερα διαβάζω στὸ defencenet μία σκληρή κριτική γιὰ τὰ κυβερνητικὰ ἔργα, τὴν ὁποίαν, κρίνοντας ἀπὸ παρελθόντα ἄρθρα τους, ἀντιλαμβάνομαι ὡς ἰδιαιτέρως ὀργισμένη. Ἐχθὲς διάβαζα ἄλλα ἀλλοῦ καὶ πρὸ χθὲς ἐπίσης.

Δύο συμπεράσματα τριγυρίζουν στὸ μυαλό μου. Ἢ οἱ τύποι τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ τελείωνουν πολὺ γρήγορα μὲ ἐμᾶς ἢ εἶναι ἔτσι «τοποθετημένοι» πρὸ κειμένου νὰ σηκωθοῦμε ἅπαντες καὶ νὰ τοὺς πάρουμε μὲ τὶς πέτρες ἢ νὰ τοὺς στολίσουν (οἱ θερμοκέφαλοι καὶ οἱ ἀπελπισμένοι) σὲ …κρεμᾶλες. 

Ἐὰν ὅμως παίζῃ τὸ δεύτερο σενάριο, ποιοί θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν προνόμια «σχεδιασμοῦ» καὶ  ἐνορχηστρώσεως;

Συνέχεια