Όχι ότι έχουν άδικο αλλά δεν έλεγαν τα ίδια, όταν ο Πρωτοθέμας δεξιωνόταν τον …Ζαβό στην εφημερίδα του και μίλαγαν, λέει, χωρίς αναστολές ακόμη και για ποδόσφαιρο.

Όχι ότι έχουν άδικο αλλά δεν έλεγαν τα ίδια, όταν ο Πρωτοθέμας δεξιωνόταν τον …Ζαβό στην εφημερίδα του και μίλαγαν, λέει, χωρίς αναστολές ακόμη και για ποδόσφαιρο.

Σήμερα, περισσότερο ἀπὸ ποτέ, ἡ προπαγάνδα καὶ οἱ ἀφορισμοὶ ἔχουν λάβει τὴν θέση τῆς διαλεκτικῆς τῶν ἰδεῶν.
Ἀδήριτος ἀνάγκη ἡ ἐπαναδιατύπωσις κάποιων βασικῶν ἐννοιῶν, ποὺ μᾶς βγάζει ἀπὸ τὴν πλάνη…
Μιλᾶμε γιὰ τὸν Ἀλέξη Τσίπρα καὶ τὸν Πᾶνο Καμμένο οἱ ὁποῖοι τὸ βράδυ τῆς Κυριακῆς, μαζὺ μὲ ἄλλους 151, θὰ ἀρχίσουν νὰ μετροῦν ἀντίστροφα, τόσο γιὰ τὸ ἑλικόπτερο, ὅσο καὶ γιὰ τὴν προσωπική τους ἐλευθερία.
Ἤδη στήνεται ἕνα σκηνικὸ ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀποτελέσει ἕνα βαρὺ κατηγορητήριο, καθὼς ἐκεῖνοι θὰ βρίσκονται στὸ ἑδώλιο.
Ἡ ὁμιλία τοῦ Κεντρικοῦ Τραπεζίτου στὸ LSE στὴν οὐσία περιέγραψε ποινικὰ ἀδικήματα τά ὁποῖα μποροῦν νὰ ἐπιφέρουν πολυετεῖς καθείρξεις. Συνέχεια
Γιὰ λόγους δημοσίου ἀσφαλείας καὶ τάξεως…
ἀπὸ τὶς 15:00 μέχρι καὶ τὶς 12:00 τὸ βράδυ, ἀπαγορεύεται κάθε δημοσία, ὑπαιθρία συνάθροισις ἢ πορεία, στὴν περιοχὴ τῶν Ἀθηνῶν…(!!!)

Ἕνα ἰδιαιτέρως προφητικὸ κείμενον.
Τὰ «ἑπτὰ κομμάτια τοῦ πᾶζλ», 1997

«Ὁ νεοφιλελευθερισμὸς εἶναι ὁ καινούργιος πόλεμος γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς ὑφηλίου. Τὸ τέλος τοῦ ψυχροῦ πολέμου δὲν σημαίνει ὅτι τελείωσε ἡ κατάστασις διπολισμοῦ καὶ ἡ σταθερότης ἀπεκατεστάθη, ὑπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ νικητοῦ. Ἐπίσης, ἐνῶ εἶναι γνωστὴ ἡ ταυτότης τοῦ ἡττημένου, εἶναι ἄγνωστο ποιὸς εἶναι ὁ νικητής, οἱ ΗΠΑ, ἡ ΕΟΚ, ἡ Ἰαπωνία, ἢ καί οἱ τρεῖς μαζύ;
Ἡ ἧττα τῆς «αὐτοκρατορίας τοῦ κακοῦ» ἄνοιξε νέες ἀγορὲς καὶ ὁ ἀγὼν γιὰ τὴν ἐπικράτηση σὲ αὐτὲς ὁδηγεῖ στὸν τέταρτο παγκόσμιο πίλεμο. Ὅπως σὲ ὄλες τις μεγάλες συγκρούσεις, αὐτὸς ὁ πόλεμος ὑποχρεώνει τὰ κράτη να ἐπαναπροσδιορίσουν τὴν ταὐτότητά τους, ἐνῶ ἡ παγκόσμια τάξις δείχνει νὰ ἐπιστρέφῃ σὲ ἐποχὲς καὶ πρακτικὲς ποὺ θυμίζουν τὴν κατάκτηση τῆς Ἀμερικῆς, τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Αὐστραλίας. Συνέχεια
Τὸ 2012 δημοσιεύσαμε ἕνα ἄρθρον, ἀναφορικῶς μὲ τὸν ῥόλο τῆς Treuhand στὸ ξεπούλημα τῆς περιουσίας τῶν Ἀνατολικογερμανῶν, γιὰ τὸν ὁποῖον ἐλάχιστα μάθαμε στὴν πορεία τοῦ χρόνου.
Τὸ μόνον ποὺ διεπίστωσαν οἱ Γερμανοί, κατόπιν ἑορτῆς, ἦταν πὼς τοὺς εἶχαν λεηλατήση κανονικότατα ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῶν ἀποκρατικοποιήσεων, τοῦ ἐκσυχρονισμοῦ καὶ τῆς εὐρωπαιο-ποιήσεώς τους.