O «πατριώτες» πολιτικοί της Ελλάδας αφού συνεργάστηκαν με τους ντόπιους και τους διεθνείς τραπεζίτες, αποκομίζοντας οι ίδιοι οφέλη και ευνοϊκή
μεταχείριση, αφού καταλήστευσαν και καταληστεύουν το πενιχρό -πλέον- εισόδημα των πολιτών, δρομολογώντας πακτωλό δισεκατομμυρίων προς τις τράπεζες, έχουν το θράσος να προγραμματίζουν παρουσία στις παρελάσεις.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλεγχόμενες κουδουνίστρες (βουλευτές)
Ἄσε μας Ἀντώνακη! «Εἴμαστε ὁ σπόρος ποὺ δὲν πεθαίνει» ΑΛΛΑ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ!

Πρωθυπουργός μας για να … γίνει Πρωθυπουργός μπορεί να σου απαγγείλει και Ροζα Λουξεμπουργκ στο πρωτότυπο !
Εχει τώρα την Κασσέτα και λέει και καμία…ανοησία* να περνάει η ώρα…
για να ακούνε οι ιθαγενείες και να σκάει στα Γέλια ο Χριστοφοράκος, οι Μπετατζίδες κι η Λαγκάρτ.
Είχε πει την ατάκα του, στο θεατρικό δρώμενο “Ζάππειο ΙΙ” (τωρα το ξεπουλάει και το Ζάππειο) στις 12/5/2012 :
“…Να είστε σίγουροι – και να μου έχετε εμπιστοσύνη!
Είμαστε Έλληνες!
Είμαστε ο σπόρος που δεν πεθαίνει!…”
Ἔ ῥὲ ΔΝΤ ποὺ μᾶς χρειάζεται!
Διάβαζα λοιπὸν γιὰ τὰ …μὴ ἔργα Παπακωνσταντίνου, τοῦ γνωστοῦ πρώην τσάρου, καὶ γέλαγα…
Τὶ λίστες πήγαιναν, τὶ λίστες ἔρχονταν, τὶ δισκάκια χοροπηδοῦσαν….Ὄχι, δὲν γέλαγα γιὰ τὴν ἀπύθμενη βλακεία του, οὔτε γιὰ τὴν σωρεία τῶν ψευδῶν, οὔτε γιὰ τὴν ἐμμονή του νὰ μᾶς βλέπῃ σὰν ἠλιθίους.
Γέλαγα γιὰ τὸ ὅ,τι ἀκόμη ὑπάρχουν συνάνθρωποί μας ποὺ στὶς ἐπόμενες ἐκλογὲς θὰ τρέξουν νὰ τὸν ψηφίσουν. Διότι ναί, ἀκόμη ὑπάρχουν.
Ὄχι διότι εἶναι γηραιοί, κωφοί, στραβοί… Ἀλλὰ βλέπετε, ἔτσι ἔμαθαν. Ἀπὸ τὴν μία νὰ βρίζουν τὸν βο(υ)λευτή τους κι ἀπὸ τὴν ἄλλην νὰ τὸν σταυρώνουν στὶς ἐκλογές. Παράνοια! Τὸ ἔχουμε ξαναπεῖ! Συνέχεια
Πολιτικοί δοσίλογοι, κοινωνικοί ἀπατεῶνες, ὑποτελεῖς τῶν τραπεζιτῶν ἤ βολευτές;
Γιατί έβαλε άραγε η Τρόϊκα ξαφνικά θέμα εργασιακών σχέσεων;Ήταν δική της απόφαση; ή όπως είπε χθές ο συνδικαλισταράς της ΓΕΣΕΕ Παναγόπουλος στην εκπομπή του Πρετεντέρη, υπάρχουν “καρφιά” που καρφώνουν διάφορα θέματα στους Τροϊκανούς;
Σύμφωνα με “συναδελφικά μαχαιρώματα” το θέμα έθεσε στο Τραπέζι της ψευτοδιαπραγμάτευσης, ο…Έλληνας Υπουργός Εργασίας κατ’ εντολή Προβόπουλου!
Καὶ κλάάάάάάμα ἡ κυρία βρὲ παιδάκι μου….
Κλάμα καὶ μαῦρο δάκρυ ἡ Λιάνα…
Ἄχ βρὲ Λιάνα… Ἐσὺ ἤσουν ἀνδράκι…. Καὶ τὶ ἀνδράκι!
Βαρὺ κι ἀσήκωτο βρὲ Λιάνα μας….
Τί ἔπαθες τώρα;
Φοβήθηκες δύο γάντια τοῦ ΜΠΟΞ;
Συνέχεια

