Χαμένος γιὰ χαμένος ἕνας ἀμνήμων λαὸς

Μὲ πονᾶ πολύ, πάρα πάρα πολύ, ἀλλὰ ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ ποῦμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους.
Λαὸς ποὺ προσκυνᾶ τὸν δήμιό του ὡς …«ἐθνάρχη» καὶ …«σωτῆρα» του, εἶναι λαὸς ποὺ ἔχει τελειώση πρὸ πολλοῦ, ἀλλὰ ἔχουν ξεχάση νὰ τοῦ τὸ …ποῦν!!!
Λαὸς ποὺ ξεχνᾶ τὴν Ἱστορία του, εἶναι λαὸς πρὸς ἀφανισμόν!!!
Λαὸς ποὺ ἀποποιεῖται, μόνος του, ἕνα πρὸς ἕνα, τὰ κληροδοτήτημα τῶν προγόνων του, ἀρνούμενος νὰ τὰ διαφυλάξῃ καὶ  νὰ τὰ προασπίσῃ, εἶναι ξεκάθαρα αὐτοκτονικὸς καὶ ἁπλῶς, μουδιασμένος καὶ ἀποχαυνωμένος, παρακολουθεῖ τὸ τέλος τοῦ δράματός του, ἀνίκανος μά, κυρίως, ἀρνούμενος νὰ ἀντιδράσῃ.
Κι ἐμεῖς, στὴν πλειοψηφία μας (βάσει δημοκρατίας καὶ ὅλων τῶν ἐξ αὐτῆς προερχομένων καὶ παρελκομένων) εἴμαστε καὶ προσκυνημένοι καὶ συμβιβασμένοι καί, κατ’ ἐπέκτασιν, χαμένοι!!!

Συνέχεια





Θὰ μπορούσαμε νὰ εἴμαστε ἕνα σοβαρὸ Ἔθνος

Ἐὰν ἡ Ἑλλὰς ἦταν ἕνα σοβαρὸ Ἔθνος, χιλιάδες Βούλγαροι, πρῴην Γιουγκοσλαῦοι, Ἀλβανοὶ καὶ Ῥουμάνοι θὰ σπούδαζαν στὰ Πανεπιστήμιά της. Κατὰ τεκμήριον οἱ ἄριστοι.
Συνέχεια





Ξέρουμε γιατί κατεβαίνουμε στό συλλαλητήριο;

Ἤ ὄχι;

Ξέρουμε πώς ἐκεῖ πηγαίνουμε γιά νά βροντοφωνάξουμε πώς ἡ Μακεδονία εἶναι μία καί μόνον Ἑλληνική;
Ἤ ὄχι;

Συνέχεια





Λέει (καί) κάποιες ἀλήθειες ὁ πάγκαλος…

Ἀλλά τί ἀλήθειες;
Μήπως αὐτές πού …ἐξυπηρετοῦν τήν φάρα του καί τά συμφέροντα τῶν ἐργοδοτῶν του;

Κατ’ ἀρχάς…
Γιατί ἀναστατωνόμεθα ἀπό τά ὅσα ἰσχυρίζεται κάποιος πού ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἔχει παίξει ῥόλο ἀντεθνικό, καθ’ ὅλην τήν διάρκεια τοῦ πολιτικοῦ βίου του;
Γιατί καταπιανόμεθα μέ τό τί διαδίδει κι ὄχι μέ τό ποιός τά διαδίδει;
Γιατί καθόμαστε νά ὑπερασπισθοῦμε τήν ἀλήθεια, ἀπέναντι στούς ἰσχυρισμούς κάποιου πού, οὔτως ἢ ἄλλως, σιτίζεται, ἀκόμη καὶ σήμερα, ἀπὸ τὸ Δημόσιον, πάντα εἰς βαρος μας, ἀλλά διαρκῶς ὑπό τήν προστασία τῆς μονίμου ἀσυλίας του; Συνέχεια





Δεξίλεως

 

Ὁ Δεξίλεως

Ὁ Κεραμεικὸς ἦταν τὸ δημόσιο νεκροταφεῖο τῶν Ἀθηνῶν. Ἐκεῖ σώζεται μία καταπληκτικὴ σὲ τέχνη καὶ τεχνικὴ ἐπιτύμβια στήλη, γνωστὴ ὡς ἐπιτύμβια στήλη τοῦ Δεξίλεω, διότι ὁ νεκρός, ὁ ὁποῖος ἀπεικονίζεται σὲ αὐτήν, εἶναι ὁ Δεξίλεως, μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἱππέως νὰ φονεύῃι τὸν ἀντίπαλό του. Συνέχεια





Τὰ κόκκαλα τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερὰ

– Το μουσείο Βάσα (σουηδικά: Vasamuseet‎) είναι πλοίο του 17ου αιώνα το οποίο έχει μετατραπεί σε ναυτικό μουσείο στην Στοκχόλμη της Σουηδίας. Το πλοίο είναι μοναδικό που διατηρείται μέχρι αυτή την στιγμή και η ιστορία του ξεκινά τον 17ο αιώνα. Το 95% των αρχικών τμημάτων του διατηρείται μέχρι και σήμερα και είναι στολισμένο με εκατοντάδες σκαλιστά γλυπτά, καθιστώντας το πλοίο Βάσα ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του κόσμου.

Στις 10 Αυγούστου 1628 ένα μεγάλο πολεμικό πλοίο ξεκίνησε από το λιμάνι της Στοκχόλμης. Ήταν ολοκαίνουργιο και είχε πάρει το όνομα Vasa από το οικόσημο της κυβερνούσας δυναστείας Vasa. Για την επισφράγιση της επίσημης και λαμπερής εκδήλωσης καθελκύσεως του πλοίου, εκτοξεύθηκαν πυροβολισμοί από τα πλευρά του πλοίου ως πολεμικός χαιρετισμός.

Συνέχεια