Τοὐλάχιστον εἶναι μία θέσις… Ὅταν οὐδεῖς ἐκ τῶν πολιτικῶν ἀπαντᾶ, κάτι εἶναι κι αὐτό. Βέβαια, περισσότερο συσκοτίζει παρὰ ξεκαθαρίζει τὸ τοπίο. Ἀλλὰ ἀντιλαμβανόμαστε πὼς ἠ Ε.Μ.Υ δὲν ἔχει σχέσι καὶ δὲν τὴν ἐρωτοῦν.
Ποιός κουβαλάει ῥόπαλα, στειλιάρια καὶ μολότωφ; Ποιός περνᾶ μέσα ἀπὸ τοὺς «κλοιοὺς» τόσων ἀστυνομικῶν δυνάμεων καὶ ἔχει τὸ «δικαίωμα» νὰ «δημιουργῇ» ἐπεισόδια καὶ συγκρούσεις;
Ποιός εἶναι αὐτὸς ποὺ δὲν θέλει μὲ τίποτα νὰ χάσῃ τὸ μέλι ἀπὸ τὰ δάκτυλα; Καὶ τί σχέσι ἔχει μὲ τοὺς ῥοπαλάκηδες, μπαχαλάκηδες καὶ «συνδικαλιστάκηδες»;
Οἱ παρακάτω φωτογραφίες ἀπό τὸ ἔχω μάτια καὶ βλέπω: Συνέχεια
(Το αρχηγιλίκι βέβαια ευθύνεται, αυτή η ανάγκη την κινεί).
Χθες πραγματικά ήταν η πρώτη μέρα που το διασκέδασα, δεν νευρίασα καθόλου, αντιθέτως μου φάνηκε πολύ αστείο το σκηνικό. Ακούς από τρεις πλευρές ανθρώπους με ντουντούκες και μικρόφωνα να μιλάνε, με τα γνωστά παλαμάκια, κι η πλατεία να σείεται!! Πραγματικά, γι’ αυτόν το λόγο, αξίζει να κατέβει κάποιος Σύνταγμα. Όχι για τον αγώνα, αυτό πια έχει παρέλθει ως σκοπός, έγινε πολύ δευτερεύον. Αξίζει να κατέβεις για να δεις πώς πασχίζει ο άνθρωπος να φανεί για να γραφτεί στην ιστορία. Συνέχεια
Ἀρκετὲς φορὲς ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἱστολόγιο ἔχουμε θίξει τὸ θέμα τῶν ψεκασμῶν. Ἕνα θέμα ποὺ ἐν ᾦ λαμβάνῃ ὅλο καὶ μεγαλύτερες διαστάσεις στὸ ἐπίπεδο τῆς διαμαρτυρίας, τόσο μεγαλώνει ἡ σιωπή καὶ ἡ ἀποποίησις εὐθυνῶν.
Ἔχει πολὺ μεγάλη σημασία νὰ διαδοθῇ ἡ πληροφορία τῶν ψεκασμῶν. Διότι δυστυχῶς εἶναι ἀκόμη πάρα πολλοὶ οἱ συμπολίτες μας ποὺ δὲν ἔχουν ἰδέα γιὰ ὅσα παίζονται ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια τους.