Παρακολουθῶ κάθε ἡμέρα ἀπό κοντά τίς ἐκδηλώσεις τοῦ κινήματος τῶν όργισμένων Ἑλλήνων στίς πλατεῖες τῆς χώρας καί ἰδιαιτέρως σέ αὐτήν τοῦ Συντάγματος, ὅπου ἔχω καλλιτέρα πρόσβασι.
Ὁ κόσμος προσέρχεται, κυρίως, μετά τίς 8:00, γεμίζει ἀσφυκτικά ἡ πλατεία Συντάγματος κάθε μέρα, μέ ἀποκορύφωμα τήν συγκέντρωσι τῆς Τρίτης (λόγω καί τῆς “Σπίθας”) ἀλλά ἰδιαιτέρως αὐτήν τῆς Κυριακῆς 29 Μαΐου 2011.
Οἱ ὀργισμένοι διαδηλωτές Συνέχεια



Μιλῶ γιά τό χρῆμα. Εἶναι ἕνα ἐργαλείο συναλλαγῆς ἤ ἀνταλλαγῆς, ἄν θέλετε, τό ὁποῖο ἀνεκάλυψαν οἱ ἄνθρωποι γιά νά διευκολύνουν τίς συναλλαγές τους καί σιγά – σιγά κατέληξε νά γίνη κάτι σάν θεός καί νά τό προσκυνοῦμε. Χωρίς αὐτό δέν μποροῦμε νά κινηθοῦμε οὔτε μιά ἡμέρα. Ὅτι κι ἄν κάνουμε, ὅπου κι ἄν πᾶμε χρειαζόμαστε χρήματα. Ἄς φανταστοῦμε τήν ζωή μας χωρίς αὐτό. Θά μπορούσαμε ὡς ἔθνος ἤ ὠς χώρα καλλίτερα, νά ζήσουμε; Σέ περίπτωσι χρεωκοπίας; Δέν θά πρέπει νά τό ἀντικαταστήσουμε; Μέ τί καί γιά πόσο καιρό; Τί εἶναι πολυτιμότερο ὅλων;
Ὄντως. Μέ αὐτούς ἐδῶ – τούς πολιτικούς ντέ, πού “ψηφίζουμε τά τελευταῖα 37 χρόνια, βοηθούντων καί τῶν ἐθνομηδενιστῶν – δέν πρόκειται νά ἀνοίξη μύτη. Μπορεῖ ἡ Ἑλλάς νά σβήση ἀπό τόν χάρτη ἀλλά νά εἴσαστε βέβαιοι ὅτι μποροῦμε νά κοιμόμαστε ἥσυχοι. Τό λέει καί ὁ L.A. (δέν ξέρω ποιός εἶναι, ἀλλά μοῦ ἄρεσε τό κείμενο του καί σᾶς τό παραθέτω):