Ἡ ἱστορία λειτουργεῖ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον μὲ τὴν ἑρμηνεία.
Ἡ ἐντύπωσις πὼς ἱστορία εἶναι ἁπλῶς ἡ πιστὴ καταγραφὴ γεγονότων καὶ τὸ «ἱστορικὸ γεγονός» εἶναι μοναδικό, καθολικὰ παγκόσμιο καὶ κυρίαρχο, εἶναι ἀπολύτως λανθασμένη.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Ἡ μυστικὴ συνέλευσις τῆς Βοστίτσας.
« Εἰς τοὺς ὡραίους ἐκείνους ἀγῶνας τῆς πληρώσεως τῶν Ἐθνικῶν Ἰδεῶν, ἡ Αἰγιάλεια δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑστερήσῃ…
Διότι, ἡ ἰδιαιτέρα ἡμῶν πατρίς, τὸ Αἴγιον, ἦτο ἡ πόλις εἰς τὴν ὁποίαν τελικῶς ἀπεφασίσθη ἡ ἔναρξις τῶν ἀπελευθερωτικῶν ἀγώνων τοῦ 1821, κατά τινα νυκτερινὴν μυστικὴ συνέλευσιν…»
Μαμά, …κακά!!!
Ἀπὸ τὸν φίλο Ἀπόστολο Γονιδέλλη τὸ παρακάτω, ἀπεικονίζει τὴν πιθανοτέρα ἐκδοχὴ τοῦ γνωστοῦ «δοχείου νυκτός» ἤ καθοικίου ἤ «γιογιοῦ» ἤ …..ὅπως τὸ λὲν σὲ διάφορες περιοχές… ἀλλὰ σὲ μία ἐποχὴ πρὸ …2500 ἐτῶν!!!
Μετὰ ἀπὸ 41 χρόνια…
Αὐτὰ εἶναι τὰ λείψανα τῶν ἕξι στρατιωτῶν μας, ποὺ ἐπέστρεψαν στὴν Πατρίδα, μετὰ ἀπὸ 41 χρόνια.
Ἔχασαν τὴν ζωή τους σὲ ἕναν πόλεμο, ὑπερασπίζοντας τὴν μαρτυρικὴ Κύπρο μας.
Ἕναν πόλεμο ποὺ ἡ ἑλληνικὴ (;) πολιτεία δὲν ἔχει ἀναγνωρίσει ἀκόμη!!!
Ὁ Καποδίστριας καὶ τὸ Ναύπλιο
Μὲ ἀφορμὴ τοὺς ἐπετειακοὺς ἑορτασμοὺς τοῦ 2008, γιὰ τὰ 180 χρόνια ἀπὸ τὴν δημιουργία τοῦ «Ἑλληνικοῦ κράτους», μάθαμε ὅλο τὸ παρασκήνιο τῶν τότε διαβουλεύσεων καὶ τῶν ἀποφάσεων, πρὸ κειμένου νὰ καταστῇ τὸ Ναύπλιο ὡς πρώτη πρωτεύουσα τοῦ νεοίδρυθέντος κρατιδίου. Ἡ ἐμπόλεμος κατάστασις διαρκοῦσε, οἱ «ἐμφύλιοι», σταθερὰ ὑποστηριζόμενοι ἀπὸ τὸ χρῆμα τῶν Rothschild μόλις ξεκινοῦσαν, κράτος, στρατός, πολῖτες δὲν ὑπῆρχαν…
…ἀλλὰ εἴχαμε πρωτεύουσα. Συνέχεια
Τὸ σύνδρομον τοῦ Μιαούλη
Καθώς άρχιζε το 1822, η Υψηλή Πύλη, δηλαδή η οθωμανική κυβέρνηση, πήρε απόφαση καταλυτικής σημασίας: ο τουρκικός στόλος θα έβγαινε από τα Στενά προτού έλθει η άνοιξη. Ως τότε, πράγματι, τα πλοία του σουλτάνου, ακολουθώντας πρακτική πανάρχαιη στα νερά της Μεσογείου, απέφευγαν όχι μόνο τις πολεμικές επιχειρήσεις μα και τα ταξίδια, ενόσω κρατούσαν οι κακοκαιρίες. Εξαιτίας όμως της πτώσεως της Τριπόλεως και, στην συνέχεια, του Κάστρου της Κορίνθου στα χέρια των επαναστατημένων Ελλήνων διαμορφωνόταν στην Πελοπόννησο κατάσταση ιδιαίτερα απειλητική όσον αφορά στην διατήρηση της οθωμανικής κυριαρχίας στον ελλαδικό χώρο. Συνέχεια