Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς ἔρευνες

Ἡ προδοσία τῶν μεγάλων δυνάμεων.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

Νάνσυ Χόρτον. Μικρά Ασία

Αγαπητοί φίλοι,

Πριν αρχίσω την ομιλία μου για την καταστροφή της Σμύρνης, θέλω να σας κάνω γνωστό ότι ο πατέρας μου υπηρέτησε δύο φορές στη Θεσσαλονίκη. Την πρώτη φορά, όταν έγινε το κίνημα των Νεότουρκων και τη δεύτερη κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γνωρίζοντας λοιπόν και εγώ, κοντά σε κείνον, για τον μακρύ και σκληρό αγώνα των Ελλήνων για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, είμαι σίγουρη ότι και στο μέλλον δεν θα υπάρξει κανένα εμπόδιο που δεν θα μπορέσουν να το υπερνικήσουν οι Έλληνες.

Και τώρα ας έρθω στο θέμα μου:

Οι περισσότεροι συνήθως ενδιαφέρονται για την πολιτική άποψη των γεγονότων της Μικρός Ασίας. Μια και μου ζητήθηκε όμως να μιλήσω για τις εμπειρίες του πατέρα μου, ας σημειώσω ότι είχε ένα μυστικιστικό δεσμό με τη Σμύρνη. Πώς ένας Γιάνκης δέκατης γενιάς από μια κωμόπολη στα βορεινά της Πολιτείας της Νέας Υόρκης σχετίστηκε τόσο με μια πόλη στην ακτή της Μικρός Ασίας; Μικρό παιδί ο πατέρας του του διάβαζε Συνέχεια →

Γεώργιος Καστριώτης. Ἀλβανός ἤ Ἕλληνας;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Γεώργιος Καστριώτης (Σκεντέρμπεης). Ἀλβανός ἤ Ἕλληνας;

ΚΑΤΑΓΩΓΗ
Παπποῦς του ἦταν ὁ Κων/νος Καστριώτης ( 1390), ἡγεµόνας τῆς Ἠµαθίας καί τῆς  Καστοριᾶς (ἐξ οὗ καί Καστοριώτης, Καστριώτης) . Υἱός τοῦ Κωνσταντίνου ἦταν ὁ Ἰωάννης Καστριώτης, ὁ ἄρχοντας τῆς Κρούγιας (Κρόιας), µέ σύζυγό του τήν Σερβίδα Βο2σάβα. Ἔφεραν  στή ζωή 9 παιδιά : 5 θυγατέρες καί 4 υἱούς, µέ τελευταῖο στήν σειρά (1404) τόν Γεώργιο Καστριώτη.
ΑΝΑΤΡΟΦΗ – ΕΞΕΛΙΞΗ
Στά χρόνια τοῦ σουλτάνου Μουράτ τοῦ Β΄ (1421>1451) ὑποχρεώνεται ὁ πατέρας του Ἰωάννης γιά νά διατηρήσει τήν αὐθεντία στήν Κρούγια νά παραδώσει ὡς ὁµήρους τούς 4 γιούς του σ’ αὐτόν, οἱ ὁποῖοι καί θά ἀνατραφοῦν κατά τίς τουρκικές συνήθειες στήν σουλτανική αὐλή τῆς Ἀδριανουπόλεως. Ἐκεῖ, χριστιανοί αὐτοί, ἐξισλαµίζονται. Ὁ Μουράτ Β΄ ἐκτιµώντας τά χαρίσµατα τοῦ Γεωργίου (ὀµορφιά, εὐρωστία, γενναιότητα) τόν συνεκπαιδεύει µέ τόν διάδοχο τοῦ θρόνου τόν µετέπειτα Μωάµεθ Β΄τόν Πορθητή τῆς Κων/πόλεως. Ὁ Σουλτάνος θαυµάζοντας τήν παλληκαριά του προσέδωσε τήν τουρκική ὀνοµασία «Ἰσκεντέρ µπέη» (Σκεντέρµπεη), πού στά ἑλληνικά σηµαίνει «Ἀλέξανδρος ἡγεµών ἤ Μέγας Ἀλέξανδρος».
Συνέχεια →

Τὰ Ἀδώνεια καὶ ὁ κῆπος τοῦ Ἀδώνιδος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τα Αδώνεια

 Σε ανάμνηση του θανάτου και της αναστάσεως του Θεού ετελούντο κάθε χρόνο τα Αδώνεια. Σε άλλες περιοχές η γιορτή γινόταν στα μέσα του μηνός Βοηδρομίωνος (Αύγουστος – Σεπτέμβριος ) και αλλού, στην κυρίως Ελλάδα την άνοιξη κατά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία.

Συνέχεια →

Ἡ κέλτικη Πρωτομαγιὰ καὶ οἱ φλόγες τῆς γονιμότητος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μπγιάλτεϊνγ { Bealltainn } ή Μπέλτεϊν { Beltaine } ονομάζεται η Γαελική εορτή της Πρωτομαγιάς {και γιατί όχι της Πρώτης Μαγείας …;} στην Ιρλανδία, την Σκωτία {όπου και καλείται Latha Bealltainn, δηλαδή η μέρα του Μπγιάλτεϊν} και την Νήσο Μαν.

Η ονομασία ίσως και να προέρχεται από την Γαελική λέξη bel που σημαίνει λαμπερή και teine που σημαίνει φωτιά {εξ ου και Latha Bealltainn που μεταφράζεται ως Ημέρα της Λαμπρής Φωτιάς} και πιθανόν να σχετίζεται με το όνομα του κέλτικου θεού Μπελενός.

Συνέχεια →

Στὴν ἔξοδο κύριοι ὁ λογαριασμός! Σᾶς περιμένουμε στὰ Δερβενάκια!

ἀπὸ τὸν/τὴν

6

Φαντάζομαι πὼς ἔχετε καταλάβει πολλὰ γιὰ τὶς ἐπαναλήψεις τῆς ἱστορίας.
Εἶναι ἡ ἄτιμη μία …κουφαλίτσα!!!
Κάποιοι ἔχουν, ἐπιτυχημένως ὁμολογῶ, προσπαθήσῃ νὰ συνδέσουν τὴν ἅλωσι τῆς Κωνσταντινουπόλεως μὲ τὴν σημερινὴ ἅλωσι. Κι ἔως ἔνα σημεῖον ἔχουν ἀπόλυτον δίκαιον. Μόνον ποὺ ἀπουσιάζει ὁ θυσιασμένος βασιλιᾶς… Καὶ δὲν νομίζω, τοὐλάχιστον στὴν περίοδο ποὺ διανύουμε, πὼς μᾶς περισσεύει κάποιος γιὰ νὰ τὸν …θυσιάσουμε!!!

Ἡ δική μου πάλι διαίσθησις μὲ ὁδηγεῖ στὸ νὰ συγκρίνω τὰ ὅσα σήμερα ἀντιμετωπίζουμε μὲ τὴν γνωστή, στοὺς περισσοτέρους ἀπὸ ἐμᾶς, μάχη στὰ Δερβενάκια.
Συγκλονιστικὴ μάχη. Ἀπὸ τριάντα χιλιάδες ἀσκέρι ποὺ εἶχε ὁ Δράμαλης, κατάφεραν κι ἐγλύτωσαν μόλις δέκα μὲ δώδεκα χιλιάδες, κι αὐτοὶ ἀπὸ κακὴ συνεννοήσι τοῦ Νικηταρᾶ καὶ τοῦ ταχυδρόμου ποὺ ἐστάλῃ ἀπὸ τὸν Γέρο μας.
Πάντως ἡ σφαγὴ ἦταν τόσο μεγάλη ποὺ ὁ λαός μας τὴν κατέγραψε στὴν μνήμη του ὡς τὴν «νίλα τοῦ Δράμαλη».

Συνέχεια →

Choiseul-Gouffier (Gabriel Marie), ἓνας «φιλέλλην» εἰς τήν Ἑλλάδαν…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Δὲν μποροῦμε οὒτε νά ξεχάσουμε ἀλλὰ οὒτε νὰ παραβλέψουμε ὃτι ὑπῆρξε ἓνας ἀπὸ τοὺς δεκάδες ἢ καί ἑκατοντάδες «φιλέλληνες» ἀρχαιοκάπηλους ποὺ σάρωσαν τὴν Ἓλληνικὴ Γῆ, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν πιὸ δύσκολων στιγμῶν της…

Ὁ Choiseul-Gouffier (Gabriel Marie), ἦταν Γάλλος περιηγητὴς καὶ πρεσβευτὴς στὴν Κωνσταντινούπολιν. Γεννήθηκε τὸ 1752 (Παρίσι), καὶ πέθανε τὸ 1817 (Παρίσι). Καταλαμβάνῃ σύμφωνα μὲ τοὺς βιογράφους του καὶ τοὺς κριτικοὺς τῶν ἒργων του, ἐξέχουσα θέσι ἀνάμεσα στοὺς μελετητάς. Ὁ Choiseul Gouffier ὑπῆρξε προστάτης καὶ φίλος πολλῶν λογίων, συμπεριλαμβανομένων τοῦ Αbbe Barthelemy καὶ τοῦ DeLille.