Μοναξιὰ ποὺ κρύβουν οἱ ἄνθρωποι γύρω μας…
Ἀπομόνωσιν…
Ἀπογοήτευσιν..
Φόβους…
Ἀνασφάλειες…
Ἀγωνίες… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτογνωσία
Αὐτοεξάρτησις
Αὐτογνωσία: ἡ πεποίθησις τοῦ ὅτι ξέρω πῶς εἶμαι.
Πρέπει νὰ αὐτοπαρατηρεῖται κάποιος ὅταν εἶναι μόνος του, ἀλλὰ καὶ σὲ ἀλληλεπίδραση μὲ ἄλλους. Ὅταν ξυπνᾷ τὸ πρωί, ἀλλὰ καὶ τὴν στιγμὴ ποὺ κλείνει τὰ μάτια του τὸ βράδυ.
Στὶς πιὸ δύσκολες στιγμές, ἀλλὰ καὶ στὶς πιὸ ἁπλές.
Συνέχεια
Ἡ ὀμορφιὰ εὑρίσκεται στὴν …προσωρινότητα!
Ὁ τρόπος ποὺ ἀντιλαμβανόμεθα τὰ πράγματα, τὰ πρόσωπα, τὶς καταστάσεις, τὰ συναισθήματα… ὅλα εἶναι μιὰ ἰδέα…
Μιὰ ἰδέα ποὺ ἐμεῖς κατασκευάζουμε γύρω ἀπὸ αὐτά… ὅπως τὴν θέλουμε… ὅπως θὰ τὴν θέλαμε… ὅπως μᾶς ἀρέσει… ὅπως τὴν ἐπιθυμοῦμε… Συνέχεια
Ἡ ὀμορφιά;
Ἡ ὀμορφιὰ ἄλλαξε τὰ γούστα της καὶ μᾶς θέλει ὅλους νὰ σπεύδουμε νὰ ἐξαλείφουμε τὰ σημάδια τοῦ χρόνου ἀπὸ ἐπάνω μας, φουσκώνοντας κάθε μας ῥυτίδα. Βλέπω ὅλο καὶ περισσότερες γυναῖκες, ἀλλὰ καὶ ἄνδρες, νὰ ὁμοιάζουν μεταξύ τους. Ξέρω μιὰ κούκλα, πρῴην κούκλα, ποὺ ἐθίσθηκε στὶς πλαστικὲς καὶ μὲ αὐτὰ καὶ μὲ ἐκείνα ὁμοιάζει τώρα μὲ τῇ Donatella Vercase ποὺ κι αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της, ὁμοιάζει μὲ τὸν Mickey Rourke ποὺ κι αὐτὸς εἶναι ἴδιος μὲ τὸν Φλωρινιώτη που κι αὐτὸς ὁμοιάζει μέ …… καὶ ὅλο αὐτὸ εἶναι σὰν τὸ παραμύθι δίχως τέλος. Σὰν ῥεπλίκες σὲ ταινίες ἐπιστημονικῆς φαντασίας κοντεύουμε να γίνουμε… Ἔλεος πιά!!!! Συνέχεια
Ἀναθεώρησις Προσωπικοῦ Συντάγματος.
Ο πόλεμος δεν ξεκίνησε ποτέ διότι ζούμε την εποχή των μαχών. Των προσωπικών μαχών. Η απότομη αλλαγή της ζωής μας και των συνήθειών μας μάς έκανε καταρχάς να ψάχνουμε να βρούμε τον φταίχτη. Τον βρήκαμε στα πρόσωπα των πολιτικών καρικατούρων που αιώνες κυβερνούσαν ζωές σαν τις δικές μας. Οργιστήκαμε μαζί τους. Η αλήθεια είναι ότι θέλαμε να τους κόψουμε τα λαρύγγια και να κρεμάσουμε τα κουφάρια τους ανάποδα στην πλατεία Συντάγματος. Συνέχεια Πόσος χρόνος ἀπαιτεῖται γιά μίαν ἀλλαγή;
Μιὰ πολὺ συνηθισμένη ἐρώτησι ποὺ μοῦ κάνουν εἶναι πόσος χρόνος χρειάζεται γιὰ νὰ κάνῃ κάποιος μιὰ ἀλλαγή.
Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς ποῦ δεν ξεχνᾶς ποτέ, κάποιος μέσα σ΄ ἕνα σεμινάριο μοῦ ἔκανε αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἐρώτησι: Πόσος χρόνος χρειάζεται γιά νά κάνῃ κάποιος μιάν ἀλλαγή;
Ἐκείνη ὅμως τὴν στιγμὴ ἔπρεπε νὰ ἀφήσουμε τὴν αἴθουσα, γιατὶ ἤδη εἶχα παραβεῖ τὸν χρόνο ποὺ ἔπρεπε νὰ τελειώσῃ τὸ σεμινάριο, γιὰ ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Ὑπεσχέθηκα ὅτι θὰ ἀπαντήσω στὴν ἐρωτήσι τὸ πρωὶ τῆς ἑπομένης, μὲ τὴν ἐνάρξι τοῦ σεμιναρίου. Συνέχεια