Ἕνα ἐρώτημα ποὺ θέτω συχνὰ σὲ φίλους καὶ συνομιλητὲς εἶναι τὸ παραπάνω. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἐρωτῶ τὸ τί εἶναι σημαντικότερον γιὰ αὐτούς. Τό νά ὑπηρετήσουν πιστά τήν ὁποίαν ἰδεολογία τους ἤ τό νά κυττάξουν νά εὕρουν τρόπο νά ἐξυπηρετηθοῦν οἱ ἴδιοι καλλίτερα;
Οἱ ἀπαντήσεις, ἀρχικῶς, ἀναφέρονται στὸ πόσο σημαντικὰ εἶναι τὰ πιστεύω τους. Ὅταν ὅμως σιγὰ σιγὰ ἐμβαθύνουμε τότε ἀποκαλύπτεται πὼς καλὰ εἶναι τὰ ὅποια πιστεύω μας, ἀλλὰ καλλίτερο τὸ φαγητό, ἡ στέγασις, ἡ διατήρησις τῶν ἤδη κεκτημένων. Οὐσιαστικῶς καταλήγουμε, ἄν καὶ κάποιες φορὲς δὲν τὸ ὁμολογοῦν ἀνοικτά, νὰ συζητᾶμε γιὰ τὰ πάντα μὲ γνώμονα καὶ κριτήριο τὸ χρῆμα. Πόσα πῆρα, πόσα παίρνω, πόσα θὰ πάρω… Ἡ ἰδεολογία μπαίνει λοιπὸν στὸ συρτάρι, ὅταν ἡ ἀνάγκη τῆς καθημερινότητος ἐπιτάσσει νὰ ἐπιβιώσουμε. Συνέχεια →