Δημοπρασίες ἀνθρώπων ἤ προπαγάνδα κάφρων;

(ἀπὸ τὴν μετάφρασι τῆς google)
Ένας Αφγανός κορίτσι του οποίου τα μέλη της οικογένειας σκοτώθηκαν τη νύχτα μετά από μια επιδρομή του ΝΑΤΟ και αφγανικές δυνάμεις, καλύπτει το πρόσωπό της, όπως αυτή κλαίει κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας στην Taloqan, 18 του Μαΐου, 2011
καὶ τὸ πρωτότυπο:
An Afghan girl whose family members were killed overnight after a raid by NATO and Afghan forces, covers her face as she weeps during a protest in Taloqan, May 18, 2011

Ἡ Χαρούλα μὲ εἰδοποίησε γιὰ μία λεπτομέρεια, ποὺ ἀγνοοῦσα, ἀναφορικῶς μὲ τὴν δημοσίευσί μας, μὲ τίτλο:

Δημοπρασίες ἀνθρώπων.

Ἡ φωτογραφία πράγματι παριστάνει ἕνα 9χρονο κορίτσι, ποὺ πράγματι κλαίει ἀλλὰ δὲν κλαίει διότι τὸ δημοπρατοῦν δημοσίως.
Κλαίει διότι οἱ βομβαρδισμοὶ τῶν Ἀμερικανῶν, οἱ γνωστοὶ «κατὰ λάθος» βομβαρδισμοί, τὸ ὀρφάνεψαν. Συνέχεια

Δημοπρασίες ἀνθρώπων.

Ὅταν λοιπὸν ἀνοίξουμε τὴν ἱστορία, θὰ διαβάσουμε πὼς ΟΥΔΕΠΟΤΕ στὴν σύγχρονο ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος ἔγιναν σεβαστὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα. Ἀπὸ τοὺς Μογγόλους καὶ τοὺς Ἄραβες ποὺ ἐκκαθάριζαν τὴν Κάσο, τὴν Χίο καὶ τὰ Ψαρά, ἔως τοὺς «πεπολιτισμένους» Εὐρωπαίους ποὺ ἔστηναν αὐτοκρατορίες καὶ δουλοποιοῦσαν τοὺς πληθυσμοὺς τῶν περιοχῶν ποὺ κατελάμβαναν. Συνέχεια

Τὸ Ἰσλὰμ κατακτᾶ σιωπηλὰ τὴν Εὐρώπη.

Ἔχουμε κατὰ καιροὺς ἀναφερθῇ στὴν μεγάλη μάστιγα ποὺ φέρει μαζύ του τὸ Ἰσλάμ.
Ἡ μάστιγα αὐτὴ δὲν ἀφορᾶ στὴν ὅποιαν θεοκρατικὴ ἀντίληψι ἔχουν οἱ πιστοὶ ἀλλὰ στὸ πῶς ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, μὲ τὴν τόσο διαφορετικὴ ἀντίληψι γιὰ κοινωνικά, πολιτικὰ καὶ οἰκονομικὰ συστήματα, μποροῦν νὰ βροῦν κοινὲς ἀρχὲς ἐπικοινωνίας. Ὅταν γιὰ παράδειγμα κάποιος προέρχεται ἀπὸ κοινωνίες ποὺ ὑποτιμοῦν, ἀπαξιοῦν καὶ δὲν ὑπολογίζουν  τὸ δικαίωμα τῆς γυναίκας νὰ αὐτοπροσδιορίζεται, εἶναι φυσικὸν ἐπόμενον νὰ μεταφέρῃ τὶς πεποιθήσεις του μέσα στὴν κοινωνία ποὺ διαβιεῖ. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει πὼς ἡ γυναίκα, στὰ δικά του μάτια, δὲν ἄλλαξε ῥόλο. Ἁπλῶς οἱ γυναῖκες τῶν ἄλλων, αὐτὲς ποὺ διαβιοῦν σὲ συνθῆκες ἐλευθερίας, εἶναι ἤ πόρνες ἤ εἶδος πρὸς ἐξαφάνισιν. Συνέχεια

30 δις μαῦρο χρῆμα σέ τουρκικά χέρια ἀπό τό δουλεμπόριο

 

Τυγχάνει να έχω συζήτηση τουλάχιστον με δέκα- δεκαπέντε  άτομα από την Γεωργία, για τον τρόπο και το κόστος να έρθουν στην Ελλάδα.

Τους περισσότερους εξ αυτών τους έχουν περάσει οι Τούρκοι από τον Έβρο, κάποιοι έχουν έρθει μέσα σε ιδικές κρύπτες στα λεωφορεία και δύο είχαν έρθει με τουριστική βίζα την οποία μετά παραβίασαν και έμειναν μόνιμα στην Ελλάδα.

Όμως δεν έχει σημασία για εμένα το πως ήρθαν, σημασία έχει ότι Συνέχεια

Ἡ μειοψηφία κερδίζει

Το ακούσαμε και αυτό στο Ελλαδοβαλκανιστάν του 2013.
Ας τα δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Σαμαράς υπεσχέθη προεκλογικώς ότι θα καταργήσει τον νόμο Ραγκούση, βάσει του οποίου μπορούσε ο κάθε αλλοδαπός που εισήλθε παρανόμως στην χώρα ή γεννήθηκε από γονείς παρανόμως εν Ελλάδι εισελθέντες, να αποκτήσει Ελληνική ιθαγένεια.

Καταρχήν Ελληνική ιθαγένεια ουδείς μπορεί να αποκτήσει διότι η ιθαγένεια δεν αφορά τον τόκον αλλά τογένος.
Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε ότι άλλο πράγμα είναι ο τόκος και άλλο η γένεσις.

Ο άνδρας γεννά, η γυναίκα τίκτει. Αυτό φαντάζομαι ότι το έχομεν ακούσει όλοι.
Γιαυτό και την Παναγία δεν την λέμε Θεογένα αλλά Θεοτόκο. Το γένος του Χριστού είναι το γένος του Πατρός του.

Ο εν Ελλάδι λοιπόν τετεγμένος δεν είναι εν Ελλάδα γεγενημένος διότι η Ελλάς είναι η Πατρίς των Ελλήνων, δηλαδή η γέννα αφορά μόνον Συνέχεια

Ἡ ἀπειλή τοῦ Ἰσλάμ καί ἡ μετατροπή τῆς Εὐρώπης σέ «Εὐράμπια»

Η Οριάνα Φαλάτσι (Oriana Fallaci: 1929 – 2006), η Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας, είναι γνωστή στην Ελλάδα για την σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη και για το πολυδιαβασμένο βιβλίο της «Γράμμα σε Ένα Παιδί που Δεν Γεννήθηκε Ποτέ». Το πιο επιτυχημένο όμως εμπορικά βιβλίο της, είναι το “The Rage and The Pride” («H Οργή και η Περηφάνεια», εκδόσεις Γκοβόστης2003), που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001.
Το βιβλίο συγκέντρωσε τα πυρά των Συνέχεια