Τὸ παρακάτω κείμενον ἀπευθύνεται μόνον σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἀκόμη στέκονται ὄρθιοι καὶ πολεμοῦν, ἀρνούμενοι νὰ σκύψουν ἐμπρὸς στοὺς δυνάστες μας. Γιὰ ὅλους τοὺς ἄλλους εἶναι μᾶλλον ἐπικίνδυνο!!!
Ἑβδομὰς τῶν (πραγματικῶν καὶ μεγάλων) παθῶν γιὰ τοὺς Ἕλληνες αὐτὴ ποὺ διανύουμε…
Καί, θέλουμε δὲν θέλουμε, στὸ πέρας αὐτῶν, τῶν τελευταίων ἑβδομάδων, ἀναμένει ἡ σταύρωσίς μας.
Μία σταύρωσις καὶ κάθαρσις μαζύ, ποὺ θὰ τὴν ὑποσθοῦμε, ἐφ΄ ὅσον, ἐδῶ ποὺ φθάσαμε, μεγαλυτέρα εἶναι ἡ ἡττοπάθειά μας, παρὰ ἡ πίστις μας. Γιὰ νὰ ἐπιιβιώσῃ ὅμως ὁ ἄνθρωπος καί, πολὺ περισσότερο, ἕνας λαός, ἀπαιτεῖται νὰ (ξανά)μάθῃ νὰ ἀγωνίζεται καὶ νὰ παλεύῃ μὲ κάθε εἴδους ἐχθρό, ἐσωτερικὸ καὶ ἐξωτερικό. Συνέχεια

Προσφάτως μάθαμε πὼς τὰ πιντιὰ τοῦ ΚΚΕ, μαζὺ μὲ τὰ ἄλλα τοῦ τΣΥΡΙΖΑ, ἠρνήθησαν νὰ παρευρεθοῦν καί, τελικῶς, νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς γενοκτονίας τῶν Ποντίων. Κατὰ τὰ γνωστὰ ὅμως σὲ ζητήματα Ἐθνικῆς Στρατηγικῆς ὄφειλαν καὶ ὀφείλουν ἅπαντα τὰ κόμματα νὰ ὑπηρετοῦν τὴν αὐτὴν γραμμή. 

