ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ!!…. Σεπτέμβριος 1955….. Ἡ ἀναπάντητη προσβολὴ τοῦ Ἔθνους!!

Γιατί όποιος ξεχνάει την ιστορία του, είναι βέβαιο πως αργά ή γρήγορα θα ξαναπιεί το ίδιο «πικρό ποτήρι »….ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ!!…. Σεπτέμβριος 1955….. Ἡ ἀναπάντητη προσβολὴ τοῦ Ἔθνους!!

 Σεπτεμβριος 1955. Κωνσταντινούπολη-Τουρκικό πογκρόμ  

Το έγκλημα προσχεδιασμένο. Με αιτία το Κυπριακό και με πρόσχημα τουρκική βόμβα, η οποία τέθηκε από τούρκους προβοκάτορες στο τούρκικο προξενείο της Θεσσαλονίκης (και πατρικό σπίτι του τουρκοεβραίου (ντολμέ) Κεμάλ Ατατούρκ) ο τούρκικος όχλος ξεσπά. Εξαγριωμένα στίφη ξεχύνονται στις ελληνικές συνοικίες της Κωνσταντινούπολης. Ξυπνούν τα κτηνώδη ένστικτα  των μογγόλων. Απολογισμός: 21 δολοφονημένοι Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ένας γέροντας ιερέας. Εκατοντάδες βιασμοί κορασίδων και γυναικών. Bανδαλισμοί,  λεηλασίες και πυρπολήσεις οικιών και εκκλησιών. Η έκταση της καταστροφής τέτοια  που τρομοκράτησε ακόμη και τους  ίδιους τους οργανωτές των επεισοδίων! Η Ελληνική  κυβέρνηση θεατής! Όπως και τώρα! Ω Ελληνοτουρκική φιλία! Ω γραικύλοι μακρινά ξαδέλφια των Μογγόλων!

ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ, ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ, ΕΚΑΨΑΝ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ:

4340 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ

2.600 ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΠΙΤΙΑ

 73 ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

 26 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

 110 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

 21 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ

 27 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ

 3 ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Οι Ιωάννης Στουπάκης και Αντώνης Θήριος διηγούνται τις τραγικές στιγμές που έζησαν στην προσπάθεια του τουρκικού κράτους να εκδιώξει τους Ελληνες της Κωνσταντινούπολης
 
Σήμαναν την αρχή του τέλους για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης. Τα «Σεπτεμβριανά» υπήρξαν η οργανωμένη προσπάθεια του τουρκικού κράτους να φοβίσει και τελικά να εκδιώξει τους Ελληνες της Πόλης. 4.200 σπίτια, 1.000 μαγαζιά και 73 εκκλησίες καταστράφηκαν τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, με «αφορμή» τη βόμβα-προβοκάτσια στο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη.
Ακολούθησαν οι απελάσεις των Ελλήνων υπηκόων του 1964-65 που είχαν ως αποτέλεσμα τον τελικό εκριζωμό των Ελλήνων… Εχουν περάσει 55 χρόνια, αλλά όσα έζησαν οι Ελληνες εκείνη τη… δική τους «νύχτα των κρυστάλλων» και εξακολουθούν να τους πληγώνουν… Ο Ιωάννης Στουπάκης και ο Αντώνης Θήριος διηγούνται στο «Εθνος της Κυριακής» όσα έζησαν εκείνες τις μοιραίες ημέρες.
Η οικογένεια του Ιωάννη Στουπάκη κατοικούσε στο Πέρα. Ο πατέρας του είχε ένα μικρό εργοστάσιο βουτύρου στην ίδια περιοχή, όπου η πλειονότητα των καταστημάτων ανήκε σε Ελληνες.
«Το 1955 ήμουν 17 χρονών και ανήκα στον Αθλητικό Σύλλογο του Πέρα, που είχε πολλές διακρίσεις και μεγάλη ιστορία… Γύρω στις 8 το βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου βγήκα από την προπόνηση στον Σύλλογο και άρχισα να περπατάω ανύποπτος με άλλους Ελληνες στον μεγάλο δρόμο του Πέρα», μας λέει.
«Στην πρώτη γωνία βλέπω μια ομάδα κοντά 50 ατόμων, ρακένδυτους, να κρατούν ξύλα και λοστούς στα χέρια τους. Μαζί τους ήταν ένας κύριος με κοστούμι και μαύρη γραβάτα που τους καθοδηγούσε… Με τα μάτια μου τους αντίκρισα να μπαίνουν στο κρεοπωλείο φίλου του πατέρα μου -το οποίο ήταν ακόμη ανοιχτό, με πελάτες- και να σπάνε τα πάντα. Εσπασαν τα τζάμια της βιτρίνας, πετούσαν τα κρέατα στον δρόμο, τα αντικείμενα του μαγαζιού… Τρόμος παντού. Τρόμος που ενισχύθηκε και από το γεγονός ότι η αστυνομία δεν επενέβη καθόλου στο περιστατικό…».
«Είδα να σπάνε την εκκλησία της Αγίας Τριάδας και το Ζάππειο. Μεταξύ των ελληνικών καταστημάτων ήταν και τουρκικά, που δεν τα ακουμπούσαν. Δεν είχαν σκοπό να κλέψουν, αλλά να λεηλατήσουν, να σπάσουν και να αχρηστέψουν τις ελληνικές περιουσίες. Ολόκληρος ο δρόμος ήταν σαν χωματερή… Το πλήθος φώναζε συνθήματα η Κυπρος είναι τουρκική και θα παραμείνει τουρκική».
Στο σπίτι της οικογένειας Στουπάκη είχε βρει καταφύγιο ο τότε μητροπολίτης Περγάμου, Αδαμάντιος. «Ηταν αδερφός της μητέρας μου και γι’ αυτόν φοβηθήκαμε, μην πάθει κακό», μας αναφέρει ο κ. Στουπάκης. «Γύρω στις 11.30 τη νύχτα, όχλος ήρθε έξω από το σπίτι μας και φώναζε παπάς παπάς Πήγαν να μπουν μέσα, αλλά δεν τα κατάφεραν. Καλού-κακού, κρύψαμε τον θείο μου στη στέρνα του κήπου μας… Γύρω στις 2.30 ακούσαμε χτύπημα στην πόρτα. Ηταν ο συνέταιρος του πατέρα μου που ήταν Κούρδος και ήρθε για να μας προστατεύσουν…».
Για τον 72χρονο Ιωάννη Στουπάκη είναι καθαρό ότι επρόκειτο για οργανωμένο τουρκικό σχέδιο «με το οποίο κατάφεραν να καταστρέψουν την ελληνική κοινωνία. Ακολούθησε η λευκή γενοκτονία του Ελληνισμού της Πόλης. Το ’64 πιάσανε τον πατέρα μου με την κατηγορία ότι ήταν κατάσκοπος της Κύπρου και τον απέλασαν. Κι ακολούθησε ο ξεριζωμός της οικογένειάς μας…».
Οι ΦΩΝΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ
«Γκιαούρηδες θα πεθάνετε, η Κύπρος είναι τουρκική»
Ο Αντώνης Θήριος γεννήθηκε το 1943 στην Πόλη και στα Σεπτεμβριανά ήταν 12 ετών. Τα όσα είδε κι έζησε το βράδυ της 6ης αλλά και ανήμερα της 7ης Σεπτεμβρίου τα θυμάται έντονα…
«Ο πατέρας μου ήταν χονδρέμπορος μπακαλικής και διατηρούσε κατάστημα κοντά στον Κεράτιο. Μέναμε οικογενειακώς στον Γαλατά σε μια πολυκατοικία ρωμαίικη, που μας ανήκε», λέει ο Αντώνης Θήριος. «Στη γειτονιά μας υπήρχαν περίπου 15 πολυκατοικίες. Δεν είχαμε πρόβλημα με τους Τούρκους. Εκείνη την ημέρα παίζαμε με τον αδερφό μου έξω στον δρόμο. Ο πατέρας μου ήρθε νωρίς και μας είπε να τον ακολουθήσουμε. Φώναξε όλους τους ενοίκους της πολυκατοικίας να τους ενημερώσει: ο Τούρκος έμπορος που είχε μαγαζί δίπλα στο δικό του και ήταν φίλος του, τού είπε να κλείσει το κατάστημα και να φύγει. Αυτό και έκανε. Κλείσαμε την πόρτα της πολυκατοικίας και περιμέναμε. Από τον 4ο όροφο, στον οποίο βρισκόταν το σπίτι μας, βλέπαμε τι γινόταν στην αρχή του Βοσπόρου και τον κεντρικό δρόμο του Τοπ Χανέ…
Ο ουρανός ήταν κόκκινος πάνω από την Αγία Τριάδα στο Πέρα. Δεν ξέραμε τι γινόταν. Μετά τις 8.30 είδαμε ένα γκρουπ ανθρώπων που με ξύλα στα χέρια φώναζε “Γκιαούρηδες θα πεθάνετε. Η Κύπρος είναι τουρκική”. Η κατάσταση ήταν πολύ άγρια», διηγείται.
«Ηρθε τότε ο γείτονάς μας, μεγαλύτερος γιος της οικογένειας Τούρκων, που ήταν και αξιωματικός και μας είπε να βάλουμε στο μπαλκόνι τουρκικές σημαίες. Αυτό κάναμε. Οταν κάποτε ήρθαν και στον δρόμο μας, ο ίδιος και τα αδέρφια του έδιωχναν τον όχλο λέγοντας ότι στον δρόμο αυτό είχε μόνο Τούρκους…».
Η επόμενη ημέρα ήταν πιο επώδυνη για την οικογένεια του κ. Θήριου. «Μόλις έληξε η απαγόρευση κυκλοφορίας, στις 7 το πρωί, ο πατέρας μου έσπευσε στο μαγαζί να δει τι είχε συμβεί… Οταν πήγα να τον βρω, τον είδα να κλαίει πάνω στα απομεινάρια…», θυμάται ο κ. Θήριος, μη μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά του………….
 
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ……….Η ΛΗΘΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΤΑΓΗ!
Λακεδαίμων Αππελαίος
πηγη: 
(Visited 26 times, 1 visits today)




One thought on “ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ!!…. Σεπτέμβριος 1955….. Ἡ ἀναπάντητη προσβολὴ τοῦ Ἔθνους!!

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ!!…. Σεπτέμβριος 1955….. Ἡ ἀναπάντητη προσβολὴ τοῦ Ἔθνους!! « Φιλονόη καὶ φίλοι……

Leave a Reply