Κέρδισε ἢ ἔχασε;

χθς τ πρωΐ σύντροφός μου βρέθηκε σ να πολυκατάστημα γι κάποιες γορές. Τν ρα το ταμείου, νας παππος μπρός του, δν μποροσε ν ποφασίσ τ θ πρεπε  ν φαιρέσ π τ ψώνια του, πρ κειμένου ν μπορέσ ν πληρώσ.
Βλέπετε, διέθετε μόλις 5 ερ, κα ο γορές του στοίχιζαν 6,15 ερ. 
ταμίας στν κοσμάρα της, περίμενε τν παππούλη ν βρ τ χρήματα ν ποφασίσ τ δν θ πάρ μαζύ του.  
Δν μποροσε σ καμμίαν τν περιπτώσεων ν συνειδητοποιήσ τ δρμα πο παιζόταν μπρός της. πλς περίμενε ν ποφασίσ παππος ποιό τρόφιμο δν θ πλήρωνε. Βλέπετε διαφορ το 1,15 ερ ταν πλς να  ταμειακν λλειμμα…

Στ μεταξ φθάνει στ ταμεον σύντροφός μου κα ντιλαμβανόμενος τ συνέβαινε,  βγάζει π τν τσέπη του 1,15 ερ κα τ δίδει στν ταμία.   
παππούλης φυγε νακουφισμένος κι ετυχισμένος, λέγοντας π τν καρδιά του εχαριστ,  λλ ταμίας δν ντιλήφθηκε τίποτα. κλεισε σωστ τν λογαριασμό μ τν παππο, σχολιάζοντας: «τυχερς εσαστε»….

Στ μεταξύ, κι ν σ φρόντιζε  ν κτυπήσ στν ταμειακ τν λογαριασμ το συντρόφου μου, φθασε μία φίλη της κι πιασαν τν κουβέντα. 

λογαριασμς το συντρόφου μου ταν 22,50 ερ. φήνει μέσως τ 20ευρο στ ταμεον κι ρχίζει ν ναζητ τ 2,5 ερόπουλα. ταμίας κόμη κουβέντιαζε κα δν δειχνε ν νησυχ γι τίποτα. Μόλις τς δωσε κα τ πόλοιπα χρήματα, κείνη κτυπ στ πλκτρα τς ταμειακς τ ποσν κι νοίγει τ συρτάρι το ταμείου, κόβει τν πόδειξι, το τν δίδει κα  ωωω το θαύματος, το πιστρέφει 10 λόκληρα ερόπουλα!!! 

(Τί συνέβ; Τί κριβς πραξε ν τελς ποσυνείδητα ατή γυναίκα;)

σύντροφός μου μεινε ναυδος! Τς ξηγε πς τ χρήματα του κάλυπταν κριβς τ κόστος τν γορν του κι αττυχισμένη) πέστρεψε τ δεκάευρο στν θέσιν του. 

Μία στορία καθημερινή! Μία στιγμ πο πολ πιθανν ν χ συμβε σ λους μας! Κάποιοι π μς κρατήσαμε τ χρήματα κα κάποιοι λλοι τ πιστρέψαμε χαμογελντας. 

κε μως πο θέλω γ ν σταθ εναι στν οσία. 
Σ ατ τ σημεον πο διέφυγε τς κοπέλας κα σως τν περισσοτέρων πο στέκονταν παρ πίσω.

γυναίκα ατ δν σκέφθηκε οτε γι μίαν στιγμ ν καλύψ μόνη της τν διαφορά το 1,15 ερ γι τν παππούλη. Πόσοι ρα γέ νά εναι ο παπποδες πού περνον πό μπρός της καθημερινς; Πόσοι διστακτικά στέκονται μπρός στά παρ’ λίγον δικά τους τρόφιμα, κα μ πόνο πρέπει νά ποφασίσουν ποιό παραίτητον δέν θά πάρουν μαζύ τους; Γιατί ατή γυναίκα νά εναι πεύθυνη γιά τόν κάθε παππούλη; Γιατί νά πρέπ νά το καλύψ τά κενά τς τσέπης του;

τσι πρέπει ν σκέφτεται.. τσι χουμε μάθει πς πρέπει ν σκέφτεται… τσι θ πρεπε λοι μας ν σκεφτόμαστε…

Διανοήθηκε  μως ατή μικρόνοη πώς κερδίζοντας 1,15 ερ, θά χανε σέ μερικά λεπτά 10 ερόπουλα; Συνειδητοποίησε τί κριβς κέρδισε κείνην τήν στιγμή; ντιλήφθηκε πώς δικός της φόβος πού προκάλεσε τήν τσιγκουνιά της, θά τήν δηγοσαν βεβαιωμένα στήν πώλεια περισσοτέρων χρημάτων;

χι, δν τ διανοήθηκε! Δν τν πησχόλησε διόλου! Δν ξέρει τ τομο τίποτα π τέτοιες συμπεριφορές, π λληλεγγύη, π νθρωπιά, π νταποδοτικότητα.

χθς ταν σύντροφός μου κε κι ξ ατίας του δν χασε τίποτα. χι τολάχιστον σ ατν τν συναλλαγή. Σήμερα; Ποιός τήν βεβαιώνει πώς δέν θά χάσ; Ποιός θά εναι κε νά τς διασφαλίσ κάτι πού δια δέν δικαιοται;

Δν σχυρίζομαι πς θ πρέπ ν γυρνμε στ πολυκαταστήματα κα ν ναζητομε ναξιοπαθοντες. Θ ταν παράλογον κάτι τέτοιο. Μπορομε μως ν χουμε πάντα μίαν στάλα νθρωπις μέσα μας κα ν σκεπτόμαστε πρν πράξουμε. Φτωχς παππος, φτωχ σως κι ατή. Πόσο περισσότερο θά φτώχαινε άν νελάμβανε μόνη της τήν διαφορά; Μήπως σύντροφός μου εναι πλούσιος καί δέν τό ξέρει; Γιατί ατός δέν φοβήθηκε νά καλύψ τν διαφορά; πάρχει κάποια νωτέρα δύναμις πού νά τόν διαβεβαιών πώς αριο θά χ τροφή στό σπίτι του;

Πρέπει ν ντιληφθομε πς μόνοι μας πρέπει ν στήσουμε πλάτη. μες, ο καθημερινο νθρωποι, θ καταφέρουμε ν ξαναστήσουμε τ πάντα π τν ρχή. Κι ἐὰν ταν παππούλης σήμερα, αριο σως ν εναι φίλος μας, τ παιδί μας, γείτονας… χει σημασία; τσι κι λλοις, γι τ δικό μας καλό, σως θ πρεπε λοι ν φθάσουμε σ ατ τ σημεον πο ερίσκεται παππούλης, μήπως κα συνειδητοποιήσουμε κάποιες βασικς ρχς κ νέου.. Δν τ θέλω, λλ πλέον ντιλαμβάνομαι πς μς χρειάζεται!!!

σως κάποιος ν σχυριστ (καλν ρα πως ο κυβερνντες μας) πς ο παπποδες ζησαν τν ζωή τους κα πρέπει σιγ σιγ ν ποχωρον. 
Δν ξέρω βέβαια τ θ λεγαν ἐὰν στν θέσιν το παππούλη βάζαμε τν μητέρα τους τν πατέρα τους.
πίσης, δν γνωρίζω  τν τρόπο πο θ ντιμετώπιζαν ναλόγου εδους καταστάσεις, ἐὰν ταν ο διοι σ ατν τν θέσιν. (Πο θ λθουν, λλ ατ εναι θέμα λλης ναρτήσεως…)

Γι μένα μως οδες περιττός! σως ο παπποδες ν χουν ζήσει πράγματι τν ζωή τους, σως ν χουν κάνει τ περισσότερα λάθη (πο δν τ πιστεύω, διότι κάτι τέτοιο θωώνει μς τος νεωτέρους), σως ν χουν να μυαλ τσιμέντο π τς κολλημένες δέες… σως.. λλ εναι ατο πο θ μς δόσουν τν πείρα τους, τν φροντίδα τους κα τν γάπη τους…. Εναι ατο πο θ στηρίξουν κ τν σ τν αριαν κοινωνία, διότι μες ο πόλοιποι θ πρέπ ν δουλέψουμε πάρα πολ σκληρ πρ κειμένου ν τ ξαναφτιάξουμε λα π τν ρχή. 

Ποιός λοιπόν μπορε νά σχυριστ πώς εναι περιττοί; Καί γιατί δέν τό κάνει γιά τούς δικούς του γονες; μήπως θά ποφασίσ νά ατοκτονήσ ταν διος γίν παππος; Λέτε;

Περιττο εναι μόνον ο μικρόνοες. Εναι μόνον ο βολεμένοι. Εναι μόνον ο βριστές! 
Περιττ εναι κάθε τί πο φέρνει σχήμια, πόνο κα θλίψι. Πο καταστρέφει κα δν σέβεται. Πο εναι δικο κα καταπατ νόμους κα κανόνες τς Φύσεως… 
Τέτοια πλάσματα, σν τν ταμία, κατ’ μ πάντα,  εναι τόσο σκεφτα κα πάνθρωπα, πο καταντον βριστικ κα τελικς περιττά!

Φιλονόη.

φωτογραφία

(Visited 15 times, 1 visits today)




One thought on “Κέρδισε ἢ ἔχασε;

Leave a Reply