Μία κουκκίδα, κι ἐάν, μέσα σὲ ὅλο τὸ σύμπαν εἶναι ὁ πλανήτης μας…
Μία τόση δὰ κουκκίδα, ἀναξία λόγου, ποὺ ὅμως, γιὰ ἐμᾶς ποὺ διαβιοῦμε ἐπάνω του, εἶναι ὅλος μας ὁ κόσμος…
Καὶ τὶ κόσμος… Μέγιστος, τρανός, τρομακτικός, ἐπικίνδυνος, ἀπειλητικός…
Κι ὅμως… Συνέχεια
Μηνιαία Ἀρχεῖα: Μαρτίου 2014
Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.
Ἀνύπανδρος ἡ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἢ χωρὶς παιδιά, κάθε ἡμέρα ὁ κάθε ἕνας κάνει τοὐλάχιστον ἕναν συμβιβασμό.
Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι.
Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοί, ποὺ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ γνώσις Συνέχεια
ἀ-κοινωνικὴ κοινωνία
Ἡ κοινότητα γεννοῦσε ἄτομα, ὅταν ἦταν κοινότητα, δηλαδὴ μία λειτουργικὴ συλλογικὴ παρουσία ἀνθρώπων. Ὁ κίνδυνος τοῦ αὔριο εἶναι ἡ ἀ-κοινωνική κοινωνία, ἕνα ἄθροισμα μελῶν χωρὶς καμία λειτουργικὴ σύνδεση, ἀποσυσχετισμένων ἐντελῶς μεταξύ των. Σὲ μία τέτοια περίπτωση τὸ ἄτομο δὲν θὰ εἶναι προϊὸν ἀλλ’ ὑποπροϊὸν μιᾶς κοινωνίας, ποὺ κι αὐτὴ δὲν θὰ εἶναι κοινωνία.
Ὁπότε, κάθε ξεχωριστὴ προσωπικότητα, ποὺ θὰ παρουσιαστεῖ στὸ μέλλον καὶ ποὺ χρίεται ἡγέτης, δὲν θὰ εἶναι «ἄναξ λαῶν» ἀλλὰ μηχανισμῶν, ποὺ θὰ ἐπιβάλλονται δεσποτικὰ ἐπὶ τῶν λαῶν. Συνέχεια
Ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι τὸ ἄξιον νεοελληνικὸν κράτος θὰ ἀποσβέσῃ ὅσα ἐκ τῶν ὀνομάτων εἶναι περιττά!
Ὀνόματα.
Χαραγμένα ἐπὶ τῶν μαρμαρίνων στηλῶν τῶν Προπυλαίων τῆς Βασιλικῆς Πλατείας ἐν Μονάχῳ. Τὰς «ἐπὶ τοῦ Ἴζαρ Ἀθήνας».
Ὁ ἀείμνηστος κἀγαθὸς βασιλεύς Λουδοβῖκος Α΄, ὁ πατὴρ τοῦ ἀειμνήστου κἀγαθοῦ Ὄθωνος, δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ λάβῃ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἱστορικὴν κατάρτισιν τῶν ἐπιφανῶν καὶ ῥεκτῶν νεοελλήνων «ἱστορικῶν». Συνέχεια
Χαραγμένα ἐπὶ τῶν μαρμαρίνων στηλῶν τῶν Προπυλαίων τῆς Βασιλικῆς Πλατείας ἐν Μονάχῳ. Τὰς «ἐπὶ τοῦ Ἴζαρ Ἀθήνας».
Ὁ ἀείμνηστος κἀγαθὸς βασιλεύς Λουδοβῖκος Α΄, ὁ πατὴρ τοῦ ἀειμνήστου κἀγαθοῦ Ὄθωνος, δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ λάβῃ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἱστορικὴν κατάρτισιν τῶν ἐπιφανῶν καὶ ῥεκτῶν νεοελλήνων «ἱστορικῶν». Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά καταπιαστοῦμε μέ τόν κόσμο πού …τρελλάθηκε;
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις κι ἀπόψε…
Κι ἐγὼ ὅπως ἔχετε ἀντιληφθῆ ἀπομακρύνομαι ἀπὸ ἑστίες …μολύνσεως κάθε βράδυ, τέτοιαν ὥρα. Συνέχεια
Ἡ Οὐκρανία καὶ οἱ ἑλληνικὲς πολιτικὲς ἐξαρτήσεις.
γράφει ο Γιάννης Ζωγράφος*
Σε μια από τις επισκέψεις μου στην Ουκρανία, πριν αρκετά χρόνια, βρέθηκα τέλη Αυγούστου στο Κίεβο στις εορταστικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της χώρας. Κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης παρέλασης- χωρίς μηχανοκίνητα αλλά με μεγάλο αριθμό πεζοπόρων τμημάτων- με στρατιωτικά εμβατήρια, λόγους αξιωματούχων, βάλθηκα να παρατηρώ τον κόσμο με τα σημαιάκια στο χέρι. Κατά την αποχώρηση των αγημάτων, μερικοί ηλικιωμένοι, στον αντίποδα του εορταστικού κλίματος, που πλαισιωνόταν από μια σπάνια για την περιοχή ηλιόλουστη ημέρα, φώναζαν εκνευρισμένοι κάποια συνθήματα που δεν μπορούσα να καταλάβω. Πλησίασα μια καλοστεκούμενη κυρία και την ρώτησα (στα ρώσσικα) όσο πιο ευγενικά μπορούσα για το περιεχόμενο των συνθημάτων και ενοχλημένη μου απάντησε ότι βρίζει (μαζί με άλλους) τους Ρώσσους και την Ρωσσία. Εξαντλώντας την υπομονή της, επέμεινα παρατηρώντας ότι …τους έβριζε στα ρώσσικα και όχι στα ουκρανικά, όπως ευλόγως θα περίμενε κανείς. Δεν μου απάντησε, αλλά από το βλέμμα της κατάλαβα ότι ήμουν ανεπιθύμητος και δεν συνέχισα. Συνέχεια