Ἔχουμε παρουσιάσει ἀρκετὲς φορὲς ἀπὸ τὴν σελίδα μας ἐναλλακτικὲς ὀπτικὲς καὶ τρόπους γιὰ τὴν χρήσιν τῶν καθαριστικῶν προϊόντων.
Εἶναι ἀνάγκη πλέον καὶ ἀπαιτεῖται νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε πὼς πρέπει νὰ παύσουμε νὰ χρησιμοποιοῦμε τὰ προϊόντα τῆς ἀγορᾶς καὶ νὰ στραφοῦμε σὲ πιὸ παραδοσιακὲς καὶ ἥπιες λύσεις.
Στόχος φυσικὰ δὲν εἶναι τὸ νὰ προστατεύσουμε μόνον τὶς οἰκογένειές μας καὶ τοὺς ἑαυτούς μας ἀλλὰ καὶ τὸ περιβάλλον.
Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἤ πρέπει νὰ στραφοῦμε πρὸς Συνέχεια
Μηνιαία Ἀρχεῖα: Μαρτίου 2014
Πλάτων, Τίμαιος. (Κοσμογονία)
Τὸ ἀρχαῖον Ἑλληνικὸν πνεῦμα, ἦτο κατὰ τὴν φύσιν, καὶ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ, κυριολεκτικῶς καλλιτεχνικόν. Διὰ τὴν παραγωγὴν δὲ τοῦ καλλιτεχνήματος αὐτοῦ, ἐκτὸς τοῦ Δημιουργοῦ ἀναγκαῖως συντρέχουσι δύο τινὰ, πρῶτον ἡ Ἰδέα καθ᾿ ἧς γίνεται τὸ ἔργον, καὶ δεύτερον ἡ Ὑλη, ἥτις δέχεται καὶ ἐμφανίζει τὴν Ἰδέαν αἰσθητῶς. Οὕτω καὶ ὅλος ὁ αἰσθητὸς κόσμος εἶναι κατὰ τὸν Πλάτωνα καλλιτέχνημα, τὸ ὁποῖον ἔπλασεν ὁ θεῖος Δημιουργὸς (τὸ ὄν) κατὰ τὰς ἰδέας, κατὰ τὰ ἐν αὐτῷ θεία, αὐτοτελῆ καὶ αἰώνια νοήματα. Ἕκαστον ὄν ἐν τῇ φύσει εἶναι ἐμφάνισις καὶ πραγμάτωσις αἰσθητὴ μίας ἰδέας, ἑνὸς ὄντος νοητοῦ. Καὶ ἡ μὲν ἰδέα εἶναι τὸ πραγματικὸν (ὄντως) ὄν, αἰώνιον (ἀεὶ ὄν), ἀμετάβλητον, ἀκίνητον, τὸ αὐτὸ πρὸς ἑαυτὸ (κατὰ τὰ αύτὰ ὄν) καὶ διὰ τῆς νοήσεως μόνης ἀντιληπτὸν (νοητόν). Συνέχεια
Δὲν μπορεῖ ὅμως κάποιος νὰ μᾶς ἁρπάξῃ τὸ ὄνειρο!
Τὸ Ὄνειρο εἶναι αὐτὸ ποὺ δείχνει πάντα στὸν ἄνθρωπο τὸν δρόμο του…
Ὅσο πιὸ ζωντανὸ διατηρεῖται μέσα στὸν ἄνθρωπο τὸ Ὄνειρο, τόσο περισσότερη δύναμιν τοῦ ἐπιστρέφει γιὰ νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ὁδεύῃ στὸν δρόμο ποὺ ἐπέλεξε…
Κι ὅταν τὸ Ὄνειρο, ὅπως τώρα, πλησιάζει στὸ νὰ γίνῃ Πανανθρώπινον, τόσο μεγαλώνει ἡ ὁρμὴ καὶ ἡ θέλησις αὐτῶν ποὺ τὸ μοιράζονται καὶ τόσο πλησιάζει ἡ στιγμὴ γιὰ τὴν πραγματοποίησίν του. Συνέχεια
Ἡ σοφία τῆς καρδιᾶς μας…
Ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἐμπιστευόμαστε τὴν σοφία τῆς καρδιᾶς μας…
…καὶ νὰ κάνουμε ἐπιλογὲς βασισμένες σὲ αὐτό ποὺ εἶναι σωστὸ γιὰ ἐμᾶς, Συνέχεια
Μαθήματα …ἀνοχῆς!
Μαθήματα «ανοχής» από τους εκλεκτούς του Θεού που αποφασίζουν ακόμα και τη σύνθεση των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ.
Ὁ χαρακτήρας τῶν κυβερνήσεων.
Ὄλες ἀνεξαιρέτως οἱ κυβερνήσεις καὶ τὰ πολιτικὰ κόμματά που πέρασαν, μεταπολιτευτικὰ τουλάχιστον, ἀπὸ τὴν Βουλὴ μας, ἤταν δοτὰ καὶ στημένα γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσουν ἐδῶ ποὺ μᾶς ἔφεραν σήμερα. Μεμονωμένοι ῥομαντικοὶ καὶ ἰδεολόγοι βουλευτές, σὲ ὅλα τὰ κόμματα, ἐνδεχομένως νὰ ὑπῆρχαν πάντοτε, ἀλλὰ δυστυχῶς οἱ ἐξαιρέσεις δὲν ἀνατρέπουν τὸν κανόνα. Συνέχεια