Λιγάκι …δασκάλα!

 

Λιγάκι ...δασκάλα!Ήταν μερικές ημέρες μετά την δολοφονία Γρηγορόπουλου και τα γεγονότα που ακολούθησαν. Η μικρή μου κόρη πήγαινε πέμπτη δημοτικού.
Έρχεται σπίτι ένα μεσημέρι με πρόσωπο λυπημένο.
– Τι συμβαίνει βρε κορίτσι;
– Η δασκάλα μάς έβαλε να γράψουμε εργασία για ένα παιδάκι που σκότωσαν οι αστυνομικοί.
(τσίμπησα, αλλά κρατήθηκα)

– Και που είναι το πρόβλημα;
– Δεν ξέρω τι να γράψω. Ποιο είναι αυτό το παιδάκι που σκότωσαν οι αστυνομικοί και γιατί το σκότωσαν;
– Δεν σας είπε η δασκάλα;
– Μας είπε αλλά δεν κατάλαβα πολλά πράγματα.
– Καλά θα σου πω εγώ…
– Μην φεύγεις. Να μου πεις και τι σημαίνει «κρατική καταστολή» και «παλλαϊκή εξέγερση».

Ένοιωσα οργή.
Την άλλη ημέρα το πρωί, πιο ήρεμος, ανηφόρισα στον ναό της παιδείας, εκεί που τα παιδιά διδάσκονται νηφαλιότητα και σύνεση στην καταγραφή και αξιολόγηση των γεγονότων. Στο ελληνικό σχολείο.

Μίλησα με την δασκάλα κάμποση ώρα. Μου είπε τα δικά της και της είπα τα δικά μου. Εκείνη μου μιλούσε για «βία της εξουσίας» και εγώ της μιλούσα για «άσκηση βίας στο μυαλό των παιδιών». Εκείνη μου έλεγε για «φασισμό και βαρβαρότητα» και εγώ της έλεγα «μα είναι μόλις 9 ετών!». Άκρη δε βγάλαμε.

Συμφωνήσαμε, ωστόσο, ότι είμαι «λιγάκι περίεργος».
Διαφωνήσαμε στο ότι είναι «λιγάκι δασκάλα».

Δημήτρης Ἀλικᾶκος

φωτογραφία

(Visited 62 times, 1 visits today)




Leave a Reply