Τέχνη γιά λίγους ἤ γιά ὅλους;

 Στὴν ἀρχή, ἡ τέχνη ἦταν γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.
Ἔπειτα ἔγινε μία τέχνη γιὰ τοὺς λίγους καὶ μίαν τέχνη γιὰ τοὺς πολλούς.

Ἀργότερα ἡ τέχνη τεμαχίσθηκε σὲ ἀκόμη περισσότερα κομματάκια, σὲ ἐξειδικευμένη τέχνη γιἂ μικρὲς ὁμάδες συγκεκριμένου γούστου καὶ σὲ τεχνοκλάμπ.

Ἡ περαιτέρω διάσπασις θὰ ἐξαφανίσῃ τὴν τέχνη σὲ μίαν Βαβὲλ ἐγωκεντρικῶν ἀτομικῶν ἐκφράσεων, ποὺ θὰ ἀδυνατοῦν νὰ ἐκφράσουν τὴν κοινωνικότητα ποὺ προϋποθέτει ἡ τέχνη, γιὰ νὰ εἶναι τέχνη.

Σκέπτομαι, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ θὰ μπορέσῃ νὰ προτείνῃ πάλι μίαν τέχνη γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἐπανενώνοντας τὴν κατακερματισμένη συλλογικότητά τους, θὰ ἔχῃ ἐπιτύχῃ μίαν ἀληθινὴ ἐπανάσταση….

Γεράσιμος Γ. Γερολυμᾶτος

Φωτογραφία Λάμπρου Πηγούνη

(Visited 88 times, 1 visits today)




Leave a Reply