Ἡ φύση μάχεται στὸ Ἀκρωτήριο τοῦ Σουνίου.
Δέος γιὰ τὸν ναυτικὸ αὐτὴ ἡ ἀκατανίκητη δύναμη τοῦ Ποσειδῶνος. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη
Σάος! Ἡ κορυφὴ – φεγγάρι τῶν Καβείρων
Εἶναι ἄγριο τὸ τοπίο στὸ βόρειο τμῆμα τῆς Σαμοθράκης· ὑψώνονται οἱ ὀρεινοὶ ὄγκοι μὲ τὰ βαθειὰ φαράγγια ποὺ μέσα τους κατεβαίνει βρυχῶντας, ἀκράτητο τὸ νερό. Καὶ τὸ Σάος, ποὺ μοιάζει μὲ πυραμίδα ἀπὸ τραχιὰ πέτρα, νὰ ρίχνῃ τὴν βαρειὰ σκιά του.
Ἡ κορυφὴ αὐτὴ εἶναι τὸ σημεῖο ποὺ ἐπέλεξε ὁ Ποσειδῶν*, νὰ σταθῇ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ἐξέλιξη τῶν μαχῶν στὸν Τρωϊκὸ Πόλεμο.
Σάος! Ἡ ψηλότερη κορυφὴ τοῦ Αἰγαίου. Συνέχεια
Τὰ γεγονότα ποὺ προηγήθησαν τῶν Νοεμβριανῶν (1915-1916)
Ὁ Γάλλος στρατηγὸς Σαράιγ, παρακολουθεῖ παρέλαση τῶν «συμμαχικῶν» στρατευμάτων στὴν Θεσσαλονίκη.
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΑΝ ΤΩΝ ΝΟΕΜΒΡΙΑΝΩΝ [1915 – 1916]
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΟ ΝΑ ΒΡΕΘΗ Η ΕΛΛΑΣ ΠΡΟ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΣ
Στὶς ἀρχές τοῦ 1915 οἱ Δυνάμεις τῆς «andante» ἀπεφάσισαν νὰ ἐπιτεθοῦν στὰ Στενὰ τῶν Δαρδανελίων, ὥστε νὰ διανοίξουν δίοδο ἀνεφοδιασμού τῆς Ῥωσσίας, ἡ ὁποία ἦταν σχεδὸν ἀποκλεισμένη. Ζήτησαν λοιπὸν ἀπό τὴν Ἑλλάδα νὰ συμμετάσχῃ. Ἡ κυβέρνησις Ε. Βενιζέλου, ἀπεφάσισε νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν οὐδετερότητα καὶ νὰ πάρῃ μέρος στὶς ἐπιχειρήσεις στὸ πλευρὸ τῆς «andante». Συνέχεια
Μόψος ὁ Λαπίθης
Θεσσαλία, Μόψιον. Περίπου 350 π.Χ., 20 mm.
Πρόσθια ὄψη: Κεφαλὴ Διός
Ὀπίσθια ὄψη: Ὁ Μόψος ὁ Λαπίθης, ἀντιμετωπίζει καὶ ἐτοιμάζεται νὰ χτυπήσει Κένταυρο ποὺ ἐπιχειρεῖ νὰ τὸν πλήξῃ μὲ ἕναν βράχο…
Συνέχεια
Βουλγαρικὲς Ὠμότητες.
«Ποῦ Βούλγαρος! Στὰ ἑξήντα τέσσερα, οἱ Βούλγαροι
θέλανε νὰ βιάσουν τοὺς δικούς μας νὰ λένε τὸ «δέ» «de»
κι ἕνας δικός μας τοὺς εἶπε “μεῖς δὲν μποροῦμε
νὰ χοντραίνουμε τὴν γλῶσσα μας»..».
Συνέχεια
Οἱ ἀρχαῖοι ἀμπελῶνες τῆς Βοῤῥείου Ἑλλάδος
Ἀδειάζοντας τὴν κούπα, ἒβλεπαν τὰ ἀποτελέσματα τὴν ἀνεξέλεγκτης πόσης!
Το φυσικό περιβάλλον της Βορείου Ελλάδος ευνοούσε ιδιαίτερα την ύπαρξη και την καλλιέργεια της αμπέλου.
Το Παγγαίον Ορος μπορεί να ήταν διάσημο στην αρχαιότητα για τα ορυχεία χρυσού και αργύρου, πολύτιμος όμως ήταν και ο οίνος του, αφού παράλληλα ήταν μεγάλο κέντρο της διονυσιακής λατρείας. Γιατί εδώ ανατράφηκε, σύμφωνα με τον μύθο, ο θεός Διόνυσος και με κρασί τού τόπου μέθυσε τα σαρκοβόρα άλογα τού βασιλιά Λυκούργου. Αλλά και ο Οδυσσέας με το μαύρο γλυκό κρασί της Μαρώνειας στη Ροδόπη, τον περίφημο ισμαρικό οίνο, ξεγέλασε τον κύκλωπα Πολύφημο για να γλιτώσουν αυτός και οι σύντροφοί του από τη μανία του. Συνέχεια