Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι,
κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό·
ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃ
τὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ.
Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε Ρῳμιὸς λεβέντης,
μόνον αὐτὸς πρωθυπουργός, μόνον αὐτὸς ἀφέντης.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη
Γεώργιος Σουρῆς…
Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;
Συνέχεια
Ἡ μυστικὴ συνέλευσις τῆς Βοστίτσας.
« Εἰς τοὺς ὡραίους ἐκείνους ἀγῶνας τῆς πληρώσεως τῶν Ἐθνικῶν Ἰδεῶν, ἡ Αἰγιάλεια δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑστερήσῃ…
Διότι, ἡ ἰδιαιτέρα ἡμῶν πατρίς, τὸ Αἴγιον, ἦτο ἡ πόλις εἰς τὴν ὁποίαν τελικῶς ἀπεφασίσθη ἡ ἔναρξις τῶν ἀπελευθερωτικῶν ἀγώνων τοῦ 1821, κατά τινα νυκτερινὴν μυστικὴ συνέλευσιν…»
Ἐμπρός, ἐμπρός…!!!
Ἐμπρός! Ἐμπρός!
Ὁ δοῦλος θρηνεῖ ματαίως
ἂν θαραλλέως
δὲν πολεμῇ.
Συνέχεια
Τελευταῖος ἀποχαιρετισμὸς τοῦ κλέφτου…
Ῥοβόλα κάτω ‘σ τὸν γιαλόν, κάτω ‘σ τὸ περιγιάλι.
Βάλε τὰ χέρια σου κουπιά, τὴ στήθη σου τεμόνι,
Καὶ τὸ λιγνόν σου τὸ κορμί, βάλε το σὰν καράβι·
Κ΄ ἄν κάμ΄ ὁ Θεός κ΄ ἡ Παναγιά, νὰ πλέξῃς, νὰ περάσῃς,
Συνέχεια
Ἀλκυόνη
Ἡ Ἀλκυόνη στὴν Ἑλληνικὴ Μυθολογία ἦταν σύζυγος τοῦ Κύηκος καὶ κόρη τοῦ Αἰόλου. Μὲ τὸν Κύηκα ζοῦσε πολὺ εὐτυχισμένη καὶ ἡ ἀγάπη τους ἦταν πρότυπο γιὰ ὅλους.
Μίαν ἡμέρα, ὁ Κύηκας βγῆκε στὸ πέλαγος γιὰ ψάρεμα. Παρὰ τὰ παρακάλια τῆς Ἀλκυόνης νὰ μὴ πάῃ, γιατὶ εἶχε ἕνα ἄσχημο προαίσθημα. Ἐκεῖνος πῆγε καὶ οἱ δυνατοὶ ἄνεμοι ποὺ σηκώθηκαν, βύθισαν τὸ πλοῖο του. Ἡ Ἀλκυόνη μέσα στὴν ἀπελπισία της, ἔπεσε ἀπὸ ἕναν βράχο καὶ σκοτώθηκε. Συνέχεια