Ἡ εἴδησις ἀπὸ τὸν Γιῶργο Ἐχέδωρο καὶ τὸ «Βαλκανικὸ Περικόπιον».
Ἡ ἀλβανικὴ ἀστυνομία συνέλαβε κάτι …λέλουδα, ποὺ διεκινοῦσαν στρατιωτικὸ ὁπλισμό.
Τὸ γιὰ ποῦ ἀκριβῶς προορίζετο ὁ ὁπλισμός, εἶναι τὸ ζητούμενον. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Γλωσσικὸς κι ἐννοιολογικὸς πόλεμος…
Ὁ πιὸ βλάκας πολιτικὸς τοῦ κόσμου, μετὰ τοὺς δικούς μας, ὁ Ποροσένκο, εἶπε προχθὲς ὅτι ἡ Οὐκρανία εἶναι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς Εὐρώπης ἐνάντια στὴν βαρβαρότητα καὶ τὴν τυραννία.
Ἡ γλῶσσα εἶναι πολὺ βασικὸ ἐργαλεῖο χειραγωγήσεως τῆς σκέψεως.
Ὅταν λοιπὸν οἱ ἑβραῖοι λεν «Εὐρώπη» ἐννοοῦν «Δύσις» καὶ ὅποιος πραγματικὰ σκέπτεται, ὀφείλει νᾶ ξεχωρίζῃ αὐτοὺς τοὺς ὅρους, γιατὶ εἶναι ἀπαραίτητο πρὶν μιλήσῃ κάποιος, νὰ γνωρίζῃ τὶς θεμελειώδεις διαφροὲς τῶν Εὐρωπαϊκῶν ἀξιῶν καὶ τοῦ κώλου… Συνέχεια
Παιδιὰ μὲ ἱστορικὴ μνήμη σημαίνει ζωντανὴ Πατρίδα…

μὴν ἀπορεῖτε καὶ μὴν θυμώνετε, ὡς κακὸς σύμβουλος τοῦ ἐπομένου βήματός σας…
μὴ ζητᾶτε νὰ σκοτώσετε αὐτοὺς ποὺ ἐσεῖς ψηφίσατε…
μὴ ζητᾶτε τὴν τιμωρία οὔτε αὐτοῦ τοῦ ἴδιου σας τοῦ ἑαυτοῦ, γιὰ ὅ,τι μέχρι σήμερα ἐπιλέξατε…
δὲν εἶναι τελικὰ ἡ λύσις στὴν ἐκδίκηση, ἀφοῦ ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὅλα ἔχουν πιὰ δρομολογηθεῖ…
(ἀφῆστε τί λέω ἐγώ… πάντα ἤμουν νευροσπαστικὸς καὶ φωνακλᾶς.)
Συνέχεια
Ὁ Diego Rivera καὶ ὁ John D. Rockefeller, Jr.
Περὶ τὸ 1930, ὁ κομμουνιστὴς μεξικανὸς τοιχογράφος – ζωγράφος Diego Rivera, εἶχε κερδίση διεθνὴ ἀναγνώριση, γιὰ τὶς ὀργιώδεις καὶ γεμάτες πάθος τοιχογραφίες του. Ἐμφορούμενος ἀπὸ σοσιαλιστικὰ ἰδεώδη καὶ μὲ βαθειὰ ἀφοσίωση στὴν πολιτιστικὴ κληρονομιά του, ὁ Rivera δημιουργεῖ ἀριστουργήματα δημοσίου τέχνης, ποὺ στολίζουν τὰ δημοτικὰ κτίρια τῆς πόλεως τοῦ Μεξικοῦ. Ἡ προσωπικότης του, τὸν τοποθετεῖ στὸ κέντρο ἑνὸς κύκλου ἀριστερῶν ζωγράφων καὶ ποιητῶν καὶ τὸ ταλέντο του προσελκύει πλουσίους χορηγούς, ὅπως ἡ Abby Aldrich Rockefeller, ποὺ τὸ 1932 πείθει τὸν σύζυγό της, John D. Rockefeller, Jr. νὰ ἀναθέσῃ στὸν Rivera τὴν τοιχογραφία γιὰ τὸ κέντρο ὑποδοχῆς τοῦ Radio Corporation Arts Building, μετέπειτα Rockefeller Center στὴν New York.
Συνέχεια
Ἡ ἄρνησις κάθε μορφῆς ὑποτελείας…
Σήμερα, περισσότερο ἀπὸ ποτέ, ἡ προπαγάνδα καὶ οἱ ἀφορισμοὶ ἔχουν λάβει τὴν θέση τῆς διαλεκτικῆς τῶν ἰδεῶν.
Ἀδήριτος ἀνάγκη ἡ ἐπαναδιατύπωσις κάποιων βασικῶν ἐννοιῶν, ποὺ μᾶς βγάζει ἀπὸ τὴν πλάνη…
Ἐγὼ πάντως μὲ τὸν Χάῤῥυ …ΔΕΝ εἶμαι!!!
Εἶναι χρόνια τώρα (2010) ποὺ μὲ ἀφορμὴ τὶς σκέψεις τοῦ Χάῤῥυ Κλῦνν δημοσιεύσαμε τὸ «Λαὸς προσκυνημένος, λαὸς χαμένος».
Σαφῶς καὶ ὑπῆρξε δημόσια εὐχαριστία γιὰ αὐτό…
Ἀπὸ τότε καὶ μετὰ ὑπῆρξε μία ἐξ ἀποστάσεως «φιλία» μεταξύ μας, μέσῳ κοινωνικῶν δικτύων κυρίως, ποὺ ὅμως διεκόπη …ἀπότομα, ὅταν ὁ Χάῤῥυ Κλῦνν μὲ …ἔκοψε ἀπὸ «φίλη» (Ὀκτώβριος τοῦ 2013), λόγῳ αὐτοῦ: Συνέχεια