Κάθε μας ἡμέρα, κανονικά, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μία νέα ἀρχή.
Κάθε μας στιγμὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἕνα νέο στοίχημα μὲ τὴν ζωή…
Κάθε μῆνας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μία νέα εὐκαιρία γιὰ ἐπαναδόμησιν…
Μά εἶναι; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Φτάσε ὅπου δὲν μπορεῖς! (ὑπενθύμισις)
«….-Παπποῦ ἀγαπημένε, εἶπα, δῶσ’ μου μιὰν προσταγή.
Χαμογέλασε, ἀπίθωσε τὸ χέρι ἀπάνω στὸ κεφάλι μου, δὲν ἦταν χέρι, ἦταν πολύχρωμη φωτιά. Ὣς τὶς ῥίζες τοῦ μυαλοῦ μου περιχύθηκε ἡ φλόγα.
-Φθᾶσε ὅπου μπορεῖς, παιδί μου…
Ἡ καταγγελία γιά τήν καταγγελία; (ἀναδημοσίευσις)
Εἶχα πρὸ ἡμερῶν τηλεφωνηθεῖ μὲ τὸν Κωστή, παλιόφιλο, πρὸ κειμένου νὰ τοῦ εὐχηθῶ.
Ὁ Κωστῆς δὲν ἔχει διαδίκτυον ἀλλὰ διαβάζει τὰ κείμενά μου.
Γιὰ τὴν ἀκρίβειαν, τοῦ τὰ διαβάζει ὁ Γιώργης, ἐπίσης παλιόφιλος.
Ἡ άξιοπρέπεια! (ὑπενθύμισις)
Ἡ ἀξιοπρέπεια εἶναι μία κατάστασις ποὺ ὁ καθεὶς τὴν ἀντιλαμβάνεται διαφορετικῶς.
Ἐγὼ γιὰ παράδειγμα ἔχω τὰ δικά μου ὅρια.
Κάποτε, ὅταν ἤμουν 15χρονη, καλοκαίρι, σὲ μίαν ἐπίσκεψί μας στὴν Ἑλλάδα, μᾶς ἐπεσκέφθη κάποιος ἐξάδελφος τῆς μητέρας μου.
Ἡ μητέρα μου μὲ ἔστειλε νὰ ἀγοράσω γλυκά. Τὰ γλυκὰ ὅμως ποὺ ἀγόρασα δὲν ἦταν τῆς ἀρεσκείας της καὶ τὸ ἐξέφρασε ἐμπρὸς στὸν ἐξάδελφό της. Ἕνα πρόσωπο παντελῶς ἄγνωστό μου.
Γιατί ἑορτάζουμε σήμερα; (ἐπανατοποθέτησις)
Σημείωσις 28ης Ὀκτωβρίου 2025
Γιὰ νὰ κατανοήσουμε πλήρως τὸ πρόβλημά μας, θὰ πρέπῃ, ἐπὶ τέλους, νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1940 ἦταν ἁπλῶς ἕνας σταθμὸς στὰ ἀπέραντα καὶ συνεχόμενα πεδία μαχῶν, ποὺ ἡ ἀνθρώπινος ἱστορία κατέγραψε, καταγράφει καὶ θὰ καταγράψῃ. Ἕνα ἐπεισόδιον, ὀδυνηρότατον μὲν ἀλλὰ ἐπεισόδιον. Ὅπως ἐπίσης ἐπεισόδια ἦσαν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι κάθε λογῆς ἀνάλογες συγκρούσεις, ἀνεξαρτήτως τῶν προσχημάτων, εἴτε ἐδῶ εἴτε κι ἀλλοῦ.
Τὸ πρόβλημα εἶναι ἄλλο στὸν πλανήτη μας καὶ ἐὰν δὲν τὸ συνειδητοποιήσουμε θὰ παγιδευόμεθα διαρκῶς σὲ θεωρίες ποὺ ἐγκλωβίζουν, δίχως ὅμως περιθώρια ἀπαλλαγῆς μας ἀπὸ τὰ προαιώνια δεσμά.
Ποιό εἶναι τό πρόβλημα; Μά, φυσικά, ἡ ἀτομικὴ (καὶ μόνον!!!) Ἀπ-Ἐλευθέρωσις τοῦ Ἀνθρώπου πρωτίστως καί, ἐν συνεχείᾳ, ἡ Ἐπανα-Δόμησις τῆς Ἐπί-κοινωνίας ποὺ θὰ ὁδηγήσῃ στὴν συγκρότησιν Κοινωνιῶν.
Συνέχεια
Πολεμώντας μὲ …ἐμᾶς!!!
Πατὴρ πάντων ὁ πόλεμος, ἔλεγε ὁ παπποῦς Ἡράκλειτος.
Ὁ κόσμος μας, αὐτὸς ὁ ἐσωτερικός μας κόσμος, ποὺ ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν ἐξωτερικεύεται ὡς χαρά, ἔρως, δημιουργικότης, ἐλπίς, κοινωνικότης ἤ ὡς ὀργή, θυμός, φόβος, πόνος, διαρκῶς ἑνὸς πολέμου ἔκφρασις εἶναι. Κι ἄλλοτε ὑπερισχύει ἡ μία του πλευρὰ κι ἄλλοτε ἡ ἄλλη. Συνέχεια