Ἄν μποροῦμε νὰ πιστέψουμε σὲ κάτι, τότε μποροῦμε καὶ νὰ τὸ …πραγματοποιήσουμε!

Ἂν μποροῦμε νὰ πιστέψουμε σὲ κάτι τότε μποροῦμε καὶ νὰ τὸ πραγματοποιήσουμε.

Ἡ σκέψις μας εἶναι ἐκείνη ποὺ δημιουργεῖ τὰ πάντα.
Ὅ,τι ὑπάρχῃ γύρω μας δημιουργήθηκε πρῶτα σὲ νοητικὸ ἐπίπεδο καὶ μετὰ πέρασε ἀπὸ τὸν ἀόρατο κόσμο τῆς σκέψεως στὸν ὀρατό, ὑλικὸ κόσμο.

Γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε ὁ,τιδήποτε θὰ πρέπη αὐτὸ ποὺ συνειδητὰ θέλουμε καὶ αὐτὸ ποὺ ὑποσυνείδητα πιστεύουμε σὲ σχέση μὲ αὐτό, νὰ εἶναι σὲ ἁρμονία. Συνέχεια

Διασκορπισμὸς Δυνάμεων

Εἶναι πολὺς καιρὸς τώρα πού, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, αἰσθανόμεθα ἀπὸ πολὺ ἔως πάρα πολὺ κουρασμένοι. Αὐτὴ ἡ αἴσθησις τῆς κοπώσεως ἔχει, κυρίως, τὰ αἴτιά της στὸ ὅτι ὅλοι μας, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, ἐνασχολούμεθα μὲ πολλὰ ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ δὲν μᾶς προσφέρουν, παρὰ μόνον μᾶς ἀποῤῥοφοῦν ἐνέργεια. Κι αὐτὸ συμβαίνει διότι μάθαμε νὰ καταπιανόμεθα μὲ πολλὰ περιττά, τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ ἴδιος μας ὁ ἑαυτὸς ἔχει ἀνάγκες πιὸ οὐσιώδεις καὶ πιὸ ἁπλές. Τόσο ἁπλές, ποὺ ἐὰν ξεκινήσουμε νὰ ἐστιάζουμε σὲ αὐτές, θὰ ἀνακαλύψουμε πὼς ἐδῶ καὶ καιρὸ …σκορπιζόμεθα σὲ ὅλα ἐκείνα ποὺ μᾶς καθυστεροῦν ἀπὸ τὸ νὰ καλύψουμε μόνον τὶς πραγματικές μας ἀνάγκες.
Συνέχεια

Φθάνουν λίγες στιγμὲς περισυλλογῆς…

…γιὰ νὰ ἀρχίσουμε,σιγά-σιγά, νὰ «αἰσθανόμεθα» τὸν κόσμο μας διαφορετικά!!! Γιὰ νὰ κατανοήσουμε, διαισθητικῶς στὴν ἀρχή, ἀλλὰ ἐν συνεχείᾳ λογικῶς, πὼς οὐδόλως εἶναι ὅπως τὰ βλέπουμε τὰ πράγματα. Γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς καταντήσαμε νὰ ἐρμηνεύουμε τὰ γεγονότα βάσει τῶν «ἀπόψεών μας», ποὺ εἴθισται νὰ εἶναι κουβαλᾶμε ἀπὸ τὰ παιδικά μας χρόνια, ἀλλὰ οὐδέποτε μὲ τὴν ἐρευνητικὴ ματιὰ τοῦ λογικῶς σκεπτομένου…
Συνέχεια

Βλέπουμε μόνον αὐτὰ ποὺ ἀντέχουμε…

Κι ἔρχεται ἐκείνη, ἡ μεγάλη καὶ σπουδαία, στιγμὴ ποὺ συνειδητοποιεῖς πὼς ὄλα αὐτὰ ποὺ ἔχεις εἶναι τόσο ἐπίπλαστα καὶ ἀνούσια καὶ περιττά, πού, τελικῶς, ἀδίκως τὰ προστάτευες καὶ τὰ θεωροῦσες κέντρο τοῦ κόσμου σου. Εἶναι ἐκείνη ἡ ἁγία ὥρα ποὺ συνειδητοποιεῖς πὼς ὅλα αὐτὰ ποὺ φαίνονται εἶναι κι αὐτὰ ποὺ πείσαμε τοὺς ἑαυτούς μας νὰ τὰ ἐκτιμοῦν καὶ νὰ τὰ ὑπολογίζουν, τὴν ὥρα ποὺ ἡ ἀληθὴς ζωὴ εἶναι ἀλλοῦ.

Συνέχεια

Πιστεύοντας στὸν ἕναν ποὺ μᾶς πιστεύει!

Σὲ αὐτοὺς τοὺς δύσκολους καιρούς, ποὺ ζοῦμε, χρειάζεται νὰ πιστέψουμε…
Νὰ πιστέψουμε στὸν ἑαυτό μας καὶ νὰ προχωρήσουμε…

Νὰ  πιστέψουμε στὸν Ἕνα ποὺ ἔχει ἐμπιστοσύνη καὶ πιστεύει σὲ ἐμᾶς! Συνέχεια

Ἰδανικότατες συνθῆκες…

…γιὰ νὰ λάβουμε τὶς δέουσες ἀποφάσεις μας.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς πλέον μόνον δύο ἐπιλογὲς ἔχουμε. Δύο ἐπιλογὲς ποὺ θὰ βοηθήσουν καὶ τὸν πλανήτη νὰ …ἀνασάνῃ μά, κυρίως, ἐμᾶς νὰ ἐπανακτήσουμε σκοπὸ ζωῆς, ἀλλά, κυρίως, ἐπάνω καὶ πρῶτα ἀπὸ ὅλα, δικαίωμα παραμονῆς στὸν πλανήτη.
Συνέχεια