Τελικὰ εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ κυττᾶμε τὴν δουλειά μας.
Καὶ εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ κυττᾶμε τὴν δουλειά μας, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ κυττᾶμε καὶ γύρω μας, τὸν κόσμο μας, πολεμώντας ἐνάντια σὲ κάθε στραβὸ καὶ ἄσκημο καὶ βρώμικο. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Ὁ κόσμος στὰ χέρια τῶν «πραγματικῶν παιδιῶν»…
Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἔτσι… Διαρκῶς…
Τῶν «πραγματικῶν παιδιῶν»… Ὄχι ἐκείνων ποὺ τὰ λοβοτομήσαμε γιὰ νὰ μὴ μεγαλώσουν ποτέ, ἐγκλωβίζοντάς τα σὲ μία διαρκὴ ἀνωριμότητα καὶ ἐγωπάθεια.
Συνέχεια
Χαμογελώντας, ὅπως τὴν …πρώτη φορά!!!
Ἔτσι νὰ καλημερίζουμε τοὺς …ἑαυτούς μας!!!
Ἔτσι νὰ καλημερίζουμε τοὺς γύρω μας!!!
Ἔτσι νὰ καλημερίζουμε ὅλον τὸν κόσμο μας!!! Συνέχεια
Τὸ ΤΕΛΕΙΟ ἀντικαταθλιπτικό!!!
Ὄχι, ΔΕΝ ἀναφέρομαι στὴν χημεία.
Ἤ τοὐλάχιστον ΔΕΝ ἀναφέρομαι στὴν χημεία τῶν ἐργαστηρίων.
Ἀναφέρομαι στὴν ἄλλην χημεία, αὐτὴν τοῦ δικοῦ μας σώματος. Μία χημεία ποὺ ἄν καὶ στοὺς περισσοτέρους ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι ἄγνωστη, ἐν τούτοις δρᾶ εἶτε πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ νὰ γίνουμε καταθλιπτικοί, εἶτε πρὸς τὴν ἀντίθετον κατεύθυνσιν.
Καὶ τελικῶς, θέλουμε δὲν θέλουμε, τὰ ἐξωτερικὰ γεγονότα, αὐτὰ ποὺ φαινομενικῶς ΔΕΝ ὁρίζουμε, εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς ὠθοῦν στὸ νὰ συμπεριφερθοῦμε ὅπως ΑΛΛΟΙ ἀπεφάσισαν, πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ ἐμᾶς. Δῆλα δή, γιὰ νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, ἐπιτρέπουμε σὲ κάτι ἐξωτερικὸ νὰ δράσῃ ἐσωτερικὰ καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ στὴν κατάθλιψιν!!! Συνέχεια
Τὰ πράγματα εἶναι ἁπλᾶ…
Καλὰ θὰ κάνουμε, σιγὰ σιγά, νὰ ἀφήνουμε ἔξω ἀπὸ τὴν ζωή μας τὶς περίτεχνες καταστάσεις.
Ἡ ζωή, ἔτσι κι ἀλλοιῶς, εἶναι μόνον κάποιες στιγμές, ποὺ ἐὰν τὶς …ἀθροίσουμε, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ὅλα τὰ ἄλλα, ποὺ μᾶς βάραιναν κατὰ καιρούς, ἦσαν ἁπλῶς γιὰ νὰ μᾶς …ἀπασχολοῦν.
Συνέχεια
Ὑποκρισία τῆς …«ὑπεροχῆς»!!!
Σαφῶς καὶ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν διαθέτει κάποια ἰδαίτερα ταλέντα. Σαφῶς καὶ τὸ καλλίτερον ὅλων εἶναι νὰ ἀναδεικνύονται αὐτά, ἀλλὰ ἐπεὶ δὴ δὲν ζοῦμε σὲ ἕναν ἀγγελικὰ πλασμένο κόσμο, κάτι τέτοιο εἶναι ἀκόμη μακρυνό. Μὰ ἐπεὶ δὴ ὁ κάθε ἕνας μας ὀφείλει πλεον νὰ κάνῃ μόνον τὸ καλλίτερον γιὰ τὸν κόσμο μας, ἂς ξεκινήσουμε ἀπὸ τοὺς ἑαυτούς μας, γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε, ἐπὶ τέλους, νὰ θέσουμε τὰ γερὰ ἐκείνα θεμέλια, ποὺ θὰ τὸν ἀλλάξουν.
Διότι ὁ κόσμος δὲν θὰ φτιαχθῆ ἀπὸ τοὺς ἄλλους, παρὰ μόνον ἀπὸ ἐμᾶς. Συνέχεια