Αὐτήν τήν στιγμή σέ ποιῶν τά κεφάλια πέφτουν οἱ κεραυνοί;

Δεῖτε σὲ ποιῶν τὰ κεφάλια πέφτουν αὐτὴν τὴν στιγμὴ κεραυνοί!!!!

Ὁ οὐρανός

Πουλιὰ μαῦρες σαΐτες τῆς δύσκολης πίκρας
δὲν εἶν᾿ εὔκολο πράμα ν᾿ ἀγαπήσετε τὸν οὐρανὸ
πολὺ μάθατε νὰ λέτε πὼς εἶναι γαλάζιος
ξέρετε τὶς σπηλιές του τὸ δάσος τοὺς βράχους του; Συνέχεια

Τὸ ἄγνωστον φοινικόδασος τῆς Κρήτης.

ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΦΟΙΝΙΚΟΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε το περίφημο φοινικόδασος του Βάι, αλλά αυτό δεν είναι το μοναδικό της Ευρώπης όπως πολλοί πιστεύουν.
Στις νότιες ακτές του Νομού Ηρακλείου, κάτω από το χωριό Αχεντριάς δίπλα στο μοναστήρι του Αγίου Νικήτα, με φόντο το Λιβυκό πέλαγος, βρίσκεται το φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα. Συνέχεια

Τὸ κομπόδεμα.

Ἔκαναν οἱ ἀρχαῖοι κομπόδεμα;;; Εἶχαν κουμπαρᾶ;;;
Ἀποδεικνύεται πώς, ΝΑΙ!!!

Ἀπὸ τὴν Ἀττικὴ μέχρι τὴν Θεσσαλία καὶ ἀπὸ τὴν Κόρινθο μέχρι τὴν Μακεδονία, τὸ πήλινο πουγγὶ γέμιζε μὲ νομίσματα, γιά…μια ὥρα ἀνάγκης.
Ἦταν ὁ «Θησαυρός»

Συνέχεια

Ἀγῶνες ἀνεπίτρεπτοι.

Aγώνες Ανεπίτρεπτοι. Η ευφήμως ξεχασμένη απεργία πείνας των μηχανικούδων στο Λονδίνο

Η φωνή σπαρακτική, αυθόρμητη, ξέσπασμα ασυγκράτητο. Ο λόγος μεστός, καίριος, άμεσα πειστικός. Μία συσσωρευμένη ιστορία βίας και περιφρόνησης της αδυσώπητης αλήθειας των γεγονότων, βρίσκει τον πιο άμεσο έλεγχό της. Στα θύματα της σωπασμένης ιστορίας. Δεν μιλούν, εδώ, οι κρατούντες της πολιτικής, αλλά, ακράτητοι πια, οι ελάχιστοι πολίτες. Άμεσα, ανέρωτα, «αδια-μόρφωτα», τα πρόσωπα χωρίς τους εκπροσώπους. Το προσωπικό είναι πια το πολιτικό, κι η ιστορία συναντά τις προσωπικές ιστορίες αυτών που συνθλίβει το πέρασμά της. Λειώνουν, ματώνουν, αλλά έτσι γράφεται, στο οδόστρωμα, η ιστορία. Συνέχεια

Μία ζούγκλα κρυμμένη μέσα στὸ τοπίο μὲ τὶς ἐλιές.

Κουκουνάρα Πύλου…
Μία ζούγκλα κρυμμένη στὸ τοπίο μὲ τὶς ἐλιές.

Δὲν πάει ὁ νοῦς σου πῶς στὴν χαμηλόβλαστο περιοχὴ τῆς Γιάλοβας Πύλου, μπορεῖ νὰ κρύβεται ἕνα Δάσος τῆς βροχῆς!
Νὰ ποὺ ὅμως γίνεται…
Συνέχεια

Τὰ ῥωμαϊκὰ συμπόσια στὴν Μακεδονία.


Τὰ ῥωμαϊκὰ συμπόσια στὴν Μακεδονία καὶ τὰ συμποσιακὰ σκεύη.

Ἀρχαιολογικὸν Μουσεῖον Θεσσαλονίκης. 

Οἱ Ῥωμαῖοι, ὅπως καὶ οἱ Ἕλληνες (εἰκάζεται ὅτι) δὲν εἶχαν πειρούνια. Ἔτρωγαν μὲ κοχλιάρια ἢ μὲ τὰ δάκτυλα, πλένοντας συχνά, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ συμποσίου, τὰ χέρια τους. Ἀναφέρεται ὅτι στὰ πλούσια δείπνα ὑπῆρχαν κοχλιάρια ποικίλων σχημάτων καὶ διακοσμήσεως, τραπεζομάντηλα καὶ πεσέτες.
Συνέχεια