Ὅταν οἱ Εὐρωπαῖες ἦσαν ξεβράκωτες, οἱ Ἑλληνίδες καὶ οἱ Ῥωμαῖες εἶχαν αὐτὰ τὰ ἐσώρουχα..
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
«Κάθε πρωΐ ποὺ σηκώνω τὴν τσάντα τοῦ γιοῦ μου, νοιώθω σὰν νὰ σηκώνω μαζύ της τὴν ἀδυναμία μας γιὰ τὸ καλλίτερο».
«Ἀπεμόνωσα» μίαν φράσι, ἀπὸ ἕνα κείμενον, γιὰ νὰ σταθῶ μία στιγμούλα καὶ νὰ τὴν σκεφθῶ…
Κάθε πρωΐ λοιπόν, ποὺ σηκώνει τὴν τσάντα τοῦ παιδιοῦ της, νοιώθει πὼς μαζύ της σηκώνει τὶς ἀδυναμίες μας…
Σωστό… Πέρα ὡς πέρα…
Δεκάδες ἄχρηστα βιβλία, σὲ σχολικὲς τσάντες, μικρῶν παιδιῶν, ποὺ ἀκόμη κι ὅταν ἀνοίγουν, τὸ μόνον ποὺ προσφέρουν εἶναι ἀποχαύνωσις!!!
Ἀδημονῶ, κυριολεκτικῶς, γιὰ ἐκείνην τὴν εὐλογημένη στιγμή, ποὺ σύστημα παιδείας δὲν θὰ ὑπάρχῃ…
Συνέχεια
Τὰ ὅπλα τους ὅπλα σου.
( για να καταλάβετε καλύτερα το κείμενο, δείτε πρώτα στο τέλος της ανάρτησης ποια είναι η αρθρογράφος) 
Γράφει η Μαρία Αλιφραγκή
1. Ορκίστηκες να υπακούς τους νόμους: πάνω απ’ όλα το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα καταπατήθηκε, χούντα έχουμε, εμπόλεμη κατάσταση. Αυτό από μόνο του αρκεί. Ορκίστηκες να πράττεις το καθήκον σου με συνείδηση, όχι υπακούοντας τυφλά τις εντολές τους, όχι αυτή την εποχή. Συνείδηση!!! (ήτοι κοίτα μέσα σου). Αύτη θα καθορίσει την στάση σου… Με όπλο τη συνείδηση και την δηλωμένη αντίθεσή σου (δεν τους αναγνωρίζεις, δε συναινείς, δε συνεργάζεσαι) οποιαδήποτε εντολή μπορείς να την αναιρέσεις, να την αχρηστέψεις/καταργήσεις ή να την χρησιμοποιήσεις σαν όπλο. Συνέχεια
Ἐλεύθερη!!!!!! μοῦ εἶπε……
Είναι μερικές φορές που έρχεσαι αντιμέτωπος με μια κατάσταση που για να την αποφύγεις την ονομάζεις σύμπτωση ή τυχαία ή και ατύχημα.
Είναι η στιγμή που σου φανερώνεται η αλήθεια ολόγυμνη μπροστά σου και συ τρέχεις, τρέχεις να κρύψεις την δική σου γύμνια.
Φοβάσαι να την αντικρύσεις μη τύχει και χάσεις την εικονική σου όραση, φοβάσαι να την αγγίξεις μη τυχόν και καείς, φοβάσαι να την αφήσεις να περάσει της πύλες της ψυχής σου μη τύχει και την βιώσεις.
Φοβάσαι, φοβάσαι να δεις την αλήθεια που σου φανερώνει το πεπρωμένο σου και την πετάς στα σκυλιά σαν κόκκαλο, μα ξεχνάς ότι το κόκκαλο είναι δικό σου. Συνέχεια
Ἡ Χορεομανία καὶ ἡ Μαύρη Πανώλη.
Λένε ότι οι πιο τρομακτικές ιστορίες πηγάζουν από την ίδια τη ζωή… Για την Ευρώπη του 14ου αιώνα, η περίοδος του «Μαύρου Θανάτου» ήταν ο μεγαλύτερος εφιάλτης που βίωσε η ήπειρος μέσα στον χρόνο . Η επιδημία, γνωστή στους περισσότερους ως μαύρη πανώλη ή πανούκλα, «θέρισε» τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, με ένα ξέσπασμα που όμοιό του ίσως να μην έχει σημειωθεί ξανά. Γύρω από εκείνη την σκοτεινή περίοδο του 1347 -1350, παρατηρήθηκαν και καταγράφηκαν αρκετά παράξενα φαινόμενα τα οποία η ανθρωπότητα μοιάζει να έχει αποβάλλει από τη μνήμη της…
Ἐγὼ πάντως μὲ τὸν Ἄκη εἶμαι…
Δέν μέ πιστεύετε;
Ἀλήθεια σᾶς λέω…
Παρακολουθοῦσα τὰ διάφορα εἰδησεογραφικὰ ἱστολόγια καὶ μετροῦσα τὴν χαρά, τὴν ἱκανοποίησιν, ἤ ἀκόμη καὶ τὴν θλίψιν κάποιων, γιὰ τὴν δίκη-καταδίκη καὶ τελικῶς, σὲ λίγο, ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἄκη. Διάβαζα, ἄκουγα, σκεπτόμουν…
Καὶ ξαφνικά, μετὰ ἀπὸ κάποιον σχόλιο τῆς Ἀθηνᾶς, μοῦ ἦλθε ἡ …ἐπιφοίτησις!!!
Καλὲ μὲ τὸν Ἄκη πρέπει νὰ εἴμεθα!!! Καλὲ πρέπει νὰ ἀλλάξουμε στρατόπεδο!!! Συνέχεια